ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΥΣΙΚΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
ΑΛΜΠΕΡΤ ΑΙΝΣΤΑΙΝ
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
ΙΠΠΑΡΧΟΣ
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗΣ
Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ
ΝΕΥΤΩΝΑΣ

Α
ΑΓΛΑΟΝΙΚΗ
ΑΓΡΙΠΑΣ Ο ΒΙΘΥΝΙΟΣ
ΑΔΡΑΣΤΟΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΕΥΣ
ΑΕΤΙΟΣ Ο ΑΝΤΙΟΧΕΥΣ
ΑΙΣΧΥΛΟΣ Ο ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ
ΑΛΚΜΑΙΩΝ Ο ΚΡΟΤΩΝΙΑΤΗΣ
ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ Ο ΚΛΑΖΟΜΕΝΕΥΣ
ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ
ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ
ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ Ο ΚΥΡΡΗΣΤΗΣ
ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ Ο ΤΥΡΙΟΣ
ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΕΚ ΛΑΟΔΙΚΕΙΑΣ
ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΜΥΝΔΟΣ
ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΠΕΡΓΑΙΟΣ
ΑΡΑΤΟΣ Ο ΣΟΛΕΥΣ
ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ
ΑΡΙΣΤΟΘΗΡΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Ο ΣΤΑΓΕΙΡΗΤΗΣ
ΑΡΙΣΤΥΛΛΟΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ
ΑΡΡΙΑΝΟΣ Ο ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΟΣ
ΑΡΧΕΛΑΟΣ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ
ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ
ΑΤΤΑΛΟΣ Ο ΡΟΔΙΟΣ
ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ Ο ΠΙΤΤΑΝΑΙΟΣ
ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΤΑΤΙΟΣ Ο ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ
Β
ΒΙΩΝ Ο ΑΒΔΗΡΙΤΗΣ
ΒΟΗΘΟΣ Ο ΣΙΔΩΝΙΟΣ
Γ
ΓΑΛΗΝΟΣ
ΓΕΜΙΝΟΣ Ο ΡΟΔΙΟΣ
Δ
ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Ο ΑΒΔΗΡΙΤΗΣ
ΔΙΚΑΙΑΡΧΟΣ Ο ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ
ΔΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΔΙΟΝΥΣΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΔΙΩΝ Ο ΝΕΑΠΟΛΙΤΗΣ
ΔΟΣΙΘΕΟΣ Ο ΠΗΛΟΥΣΙΟΣ
ΔΩΡΟΘΕΟΣ Ο ΣΙΔΩΝΙΟΣ
Ε
ΕΚΦΑΝΤΟΣ Ο ΚΡΟΤΩΝΙΑΤΗΣ
ΕΛΙΚΩΝ Ο ΚΥΖΙΚΗΝΟΣ
ΕΠΙΓΕΝΗΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ Ο ΓΝΩΜΙΚΟΣ
ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ
ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
ΕΡΜΙΠΠΟΣ Ο ΚΑΛΛΙΜΑΧΕΙΟΣ
ΕΥΔΗΜΟΣ Ο ΡΟΔΙΟΣ
ΕΥΔΟΞΟΣ Ο ΚΝΙΔΙΟΣ
ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ
ΕΧΕΚΡΑΤΗΣ Ο ΦΛΙΟΥΝΤΙΟΣ
Η
ΗΛΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Ο ΕΦΕΣΙΟΣ
ΗΣΙΟΔΟΣ Ο ΑΣΚΡΑΙΟΣ
ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ Ο ΘΗΒΑΙΟΣ
Θ
ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ
ΘΕΑΝΩ Η ΘΟΥΡΙΑ
ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ Ο ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ
ΘΕΟΦΙΛΟΣ Ο ΕΔΕΣΣΑΙΟΣ
ΘΕΩΝ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΘΡΑΣΥΛΛΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
Ι
ΙΚΕΤΑΣ Ο ΣΥΡΑΚΟΥΣΙΟΣ
ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΛΑΟΔΙΚΕΥΣ
ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ
ΙΠΠΙΑΣ Ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ Ο ΧΙΟΣ
ΙΠΠΟΝΙΚΟΣ Ο ΠΙΤΑΝΑΙΟΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΦΙΛΟΠΟΝΟΣ
Κ
ΚΑΛΛΙΠΟΣ Ο ΚΥΖΙΚΗΝΟΣ
ΚΛΕΟΜΗΔΗΣ Ο ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ
ΚΛΕΟΣΤΡΑΤΟΣ Ο ΤΕΝΕΔΙΟΣ
ΚΟΝΩΝ Ο ΣΑΜΙΟΣ
ΚΡΙΤΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΚΡΙΤΩΝ Ο ΝΑΞΙΟΣ
Λ
ΛΕΠΤΙΝΗΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΛΙΣΙΣ Ο ΤΑΡΑΝΤΙΝΟΣ
Μ
ΜΑΡΙΝΟΣ Ο ΤΥΡΙΟΣ
ΜΕΝΕΛΑΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΜΕΤΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ
Ν
ΝΙΚΩΝ Ο ΠΕΡΓΑΜΕΥΣ
Ξ
ΞΕΝΑΡΧΟΣ Ο ΣΕΛΕΥΚΕΙΟΣ
ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ Ο ΧΑΛΚΗΔΟΝΙΟΣ
Ο
ΟΙΝΟΠΙΔΗΣ Ο ΧΙΟΣ
Π
ΠΑΥΛΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ Ο ΚΥΖΙΚΗΝΟΣ
ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΤΥΡΙΟΣ
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ Ο ΑΠΑΜΕΥΣ
ΠΡΟΚΛΟΣ Ο ΛΥΚΙΟΣ
ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ Ο ΚΛΑΥΔΙΟΣ
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ
ΠΥΘΕΑΣ Ο ΜΕΣΣΑΛΙΩΤΗΣ
Σ
ΣΕΛΕΥΚΟΣ Ο ΣΕΛΕΥΚΕΙΟΣ
ΣΩΣΙΓΕΝΗΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
ΣΩΣΙΓΕΝΗΣ Ο ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΟΣ
Τ
ΤΕΥΚΡΟΣ Ο ΚΥΖΙΚΗΝΟΣ
ΤΙΜΑΙΟΣ Ο ΛΟΚΡΟΣ
ΤΙΜΟΧΑΡΗΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
Υ
ΥΠΑΤΙΑ Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗ
ΥΨΙΚΛΗΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
Φ
ΦΕΡΕΚΥΔΗΣ Ο ΣΥΡΙΟΣ
ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ο ΜΕΝΔΑΙΟΣ
ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ο ΟΠΟΥΝΤΙΟΣ
ΦΙΛΟΛΑΟΣ Ο ΤΑΡΑΝΤΙΝΟΣ
Χ
ΧΑΛΚΙΔΙΟΣ Ο ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ
ΧΑΡΜΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΞΕΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΞΕΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΞΕΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ

Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΥΣΙΚΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
ΑΛΜΠΕΡΤ ΑΙΝΣΤΑΙΝ
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
ΙΠΠΑΡΧΟΣ
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗΣ
Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ
ΝΕΥΤΩΝΑΣ
ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
Α
ΑΒΟΓΚΑΝΤΡΟ ΑΜΕΝΤΕΟ
ΑΓΚΡΙΚΟΛΑ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΑΓΚΑΣΙΖ ΖΑΝ ΛΟΥΙ ΡΟΝΤΟΛΦ
ΑΕΤΙΟΣ Ο ΑΜΙΔΗΝΟΣ
ΑΛΑΜΠΕΡ ΖΑΝ ΛΕ ΠΟΝ ΝΤ'
ΑΛΒΑΤΕΝΙΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΤΡΑΛΛΙΑΝΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΤΕΡΣΟΝ ΕΡΝΣΤ ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ ΒΕΡΝΕΡ
ΑΜΙΤΣΙ ΤΖΟΒΑΝΙ ΜΠΑΤΙΣΤΑ
ΑΜΠΕΡ ΑΝΤΡ-ΜΑΡΙ
ΑΜΠΟΤ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ
ΑΝΤΕΡΣΟΝ ΚΑΡΛ ΝΤΕΒΙΝΤ
ΑΝΤΖΕΛΙ ΑΝΤΖΕΛΟ
ΑΡΕΝΙΟΥΣ ΣΒΑΝΤΕ ΑΟΥΓΚΟΥΣΤ
ΑΡΜΣΤΡΟΓΚ ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΧΑΟΥΑΡΝΤ
ΑΡΣΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΑΒΟΓΚΑΝΤΡΟ ΑΜΕΝΤΕΟ
Β
ΒΑΝ ΝΤΕΡ ΒΑΑΛΣ ΓΙΟΧΑΝΕΣ
ΒΑΤ ΤΖΕΙΜΣ
Γ
ΓΚΑΟΥΣ ΚΑΡΛ ΦΡΙΝΤΡΙΧ
ΓΚΕΙ ΛΟΥΣΑΚ ΛΟΥΙ ΖΟΖΕΦ
ΓΟΥΤΕΒΕΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ε
ΕΝΤΙΣΟΝ ΤΟΜΑΣ ΑΛΒΑ
Κ
ΚΛΕΡΟ ΑΛΕΞΙΣ ΚΛΟΝΤ
ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Μ
ΜΙΛΛΙΚΑΝ ΡΟΜΠΕΡΤ
Ν
ΝΤΑΒΙΝΤ ΧΙΛΜΠΕΡΤ
Ο
ΟΙΛΕΡ ΠΛΕΟΝΑΡΝΤ
Π
ΠΑΣΤΕΡ ΛΟΥΙ
ΠΛΑΝΚ ΜΑΧ
ΠΟΥΑΝΚΑΡΕ ΖΙΛ ΑΝΡΙ
ΠΟΥΑΣΟΝ ΣΙΜΕΟΝ ΝΤΕΝΙ
Φ
ΦΑΡΑΝΤΕΙ ΜΑΙΚΛ
ΦΕΡΜΑ ΠΙΕΡ ΝΤΕ
ΦΕΡΜΙ ΕΝΡΙΚΟ
ΦΛΕΜΙΓΚ ΣΕΡ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ
ΦΙΜΠΟΝΑΤΣΙ ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ
Χ
ΧΑΙΖΕΜΠΕΡΓΚ ΒΕΡΝΕΡ ΚΑΡΛ

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΕΚ ΛΑΟΔΙΚΕΙΑΣ

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΕΚ ΛΑΟΔΙΚΕΙΑΣ

(Λαοδίκεια-Συρίας). 

  Ο Απολλώνιος ο εκ Λαοδικείας ήταν αρχαίος αστρονόμος.

Ο Απολλώνιος ο εκ Λαοδικείας διαφώνησε με αιγυπτιακές αστρονομικές θεωρίες

  Τον αναφέρει ο Παύλος ο Αλεξανδρεύς.

ΕΡΓΟ

«Αστέρων ανατολή» που αποτελείται από 5 βιβλία.Σώζονται αποσπάσματα σε χειρόγραφους κώδικες.Διαφώνησε με αιγυπτιακές αστρονομικές θεωρίες.

ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΤΥΡΙΟΣ

ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΤΥΡΙΟΣ

( Τύρος 232 μ.Χ. – Ρώμη 304 ,μ.Χ.).

 Ο Πορφύριος (Τύρος 232 μ.Χ.–Ρώμη 304 ,μ.Χ.) ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος, πιθανώς αραβικής καταγωγής, με σημαντική προσφορά στον τομέα της λογικής.Το όνομά του ήταν Μάλχος ή Μαλίκ.,επικράτησε όμως η λατινική του ονομασία.Ονομάστηκε έτσι (το αρχικό του όνομα ήταν Μάλχος) ίσως επειδή η γενέθλια πόλη του ήταν κέντρο παραγωγής του χρώματος βαφής της βασιλικής πορφύρας.Σπούδασε στην Αθήνα, μαθητής του Λογγίνου και στην Ρώμη,μαθητής του Νεοπλατωνικού Πλωτίνου.

Ο Πορφύριος (Τύρος 232 μ.Χ.–Ρώμη 304 ,μ.Χ.) ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος, πιθανώς αραβικής καταγωγής, με σημαντική προσφορά στον τομέα της λογικής

 Γεννημένος το 232,ο Πορφύριος ήταν δεκαοχτώ χρονών όταν ξέσπασε ο διωγμός επί αυτοκράτορα Δέκιου. Δώδεκα χρόνια αργότερα, η αντιπάθειά του προς το χριστιανισμό είχε πλέον εδραιωθεί. Ο Πορφύριος είχε ακούσει τον Ωριγένη να διδάσκει, είχε μελετήσει τις εβραϊκές γραφές, ιδιαίτερα τους προφήτες και τα χριστιανικά ευαγγέλια, και θεωρούσε πως τους έλειπε η φιλολογική ποιότητα και η φιλοσοφική εμβρίθεια. Γύρω στο 262, εντάχθηκε σε μια σχολή της Ρώμης την οποία διηύθυνε ο διάσημος νεοπλατωνικός δάσκαλος Πλωτίνος. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 270 περίπου. Και στη Σικελία, όπου βρέθηκε μετά το θάνατο του Πλωτίνου, και στη Ρώμη όπου αργότερα επέστρεψε, ο Πορφύριος εκδήλωνε μια έντονη αντιπάθεια για τη λαϊκή θρησκεία και θεωρούσε το χριστιανισμό ως την πλέον ολέθρια μορφή της νόσου που είχε προσβάλει την αυτοκρατορία.
 Σε μια επιστολή του (Πορφυρίου προς Ανέβω επιστολή), υπογράμμιζε τα μειονεκτήματα των θρησκειών. Στη συνέχεια επιτέθηκε στη χριστιανική διδασκαλία γράφοντας ένα δεκαπεντάτομο έργο, που αργότερα έγινε γνωστό ως το Κατά Χριστιανών. Μέχρι την εποχή του διαγγέλματος του Γαλέριου (311), το έργο ήταν πολύ δημοφιλές· και από την πρώτη στιγμή μπήκε στο στόχαστρο της αυτοκρατορικής πλέον εκκλησίας, η οποία το 448 καταδίκασε στην πυρά όλα τα υπάρχοντα αντίγραφα.Τον αναφέρει ο Στωβαίος.

ΕΡΓΟ

 Μεταξύ των πολλών συγγραμμάτων του υπάρχουν και μαθηματικά και αστρονομικά. Ελάχιστα σώζονται.

α) «Κατά χριστιανών» ένα δεκαπεντάτομο έργο το οποίο παραδόθηκε στη πυρά με την εφαρμογή αυτοκρατορικού διατάγματος. Από αυτό διασώθηκε μόνο ένα κομμάτι του έργου.

Κατά χριστιανών

β) «Σχόλια είς το έργον του Πλωτίνου», 

γ) «Σχόλια είς το έργον περί μουσικής του Πτολεμαίου», 

δ) «Εισαγωγή» είς το έργον «κατηγορίαι» του Αριστοτέλους,

ε) «Βίος Πυθαγόρου» και 

Βίος Πυθαγόρου

στ) «Βίος Πλωτίνου».
ζ) «Περί Αγαλμάτων»

Περί Αγαλμάτων

η) «Περί του εν Οδυσσεία των Νυμφών Άντρου»

Περί του εν Οδυσσεία των Νυμφών Άντρου

ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ Ο ΚΥΖΙΚΗΝΟΣ

ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ Ο ΚΥΖΙΚΗΝΟΣ

( Κύζικος – Προποντίς 4ος αι.π.Χ.).

 Ο Πολέμαρχος ο Κυζικήνος ήταν μαθητής του Ευδόξου και συνεργάτης του Καλλίππου, με τον οποίο ήρθε στην Αθήνα, όπου με τις οδηγίες του Αριστοτέλους σχολίασε και συμπλήρωσε το έργο του Ευδόξου.

Η Κύζικος ήταν αρχαία μικρασιατική πόλη στη Μικρά Φρυγία (Μυσία),κοντά στην Προποντίδα.Ήταν αποικία των Μιλήσιων.Ιδρυτής της θεωρείται ο ήρωας Κύζικος,που βοήθησε στην επιτυχία της Αργοναυτικής Εκστρατείας

  Τον αναφέρουν ο Σιμπλίκιος και ο Σωσιγένης.

ΕΡΓΟ

«Συμπλήρωση και επέκταση του προτύπου του Ευδόξου».
  Θεώρησε λανθασμένη την απόπειρα του Ευδόξου να εξηγήσει τις μεταβολές στις αποστάσεις των πλανητών από την Γη,σε συνάρτηση με τις μεταβολές της λαμπρότητας τους. 

ΛΕΠΤΙΝΗΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ

ΛΕΠΤΙΝΗΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ

( 2ος αι.π.Χ.).

 Ο Λεπτίνης ο Αλεξανδρεύς ήταν αρχαίος Έλληνας αστρονόμος.Έζησε στην Αυλή του Βασιλία Σελεύκου της Συρίας.

Ο Λεπτίνης ο Αλεξανδρεύς ήταν αρχαίος Έλληνας αστρονόμος

 Τον αναφέρει ο Βαλέριος Μάξιμος. 

ΕΡΓΟ

«Ουράνιος διδασκαλία» αναφέρεται στο έργο του Ευδόξου ( κυρίως στην θεωρία των ομόκεντρων σφαιρών) και περιέχει πληροφορίες σχετικά με την ζωδιακή και συνοδική περίοδο των πλανητών.
 Η Πραγματεία αυτή έχει σωθεί σε πάπυρο με τίτλο «Τέχνη του Ευδόξου».

ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ

ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ

( Μίλητος, 585-525π.Χ.).

  Ο Αναξιμένης ήταν ο τρίτος στη διαδοχή Μιλήσιος φιλόσοφος.Ο τελευταίος αντιπρόσωπος της Μιλήσιας σχολής που διαλύθηκε το 494 π.Χ., όταν οι Πέρσες κατάλαβαν την πόλη.Ήταν υιός του Ευρυστράτου. Ήταν μαθητής και φίλος του Αναξίμανδρου, που επέδρασε σημαντικά επάνω του. Ωστόσο ο Αναξιμένης δε συμμερίστηκε τη γνώμη του δασκάλου του, ότι αρχή των πάντων είναι το άπειρο, και διαμόρφωσε δική του κοσμοθεωρία, σύμφωνα με την οποία τα πάντα φτιάχτηκαν από τον "αέρα", ουσία αεικίνητη, απεριόριστη, που βρισκόταν σε διαρκή αλλοίωση.

ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ

  Διατύπωσε θεωρία για την γένεση του κόσμου.Δραστηριοποιήθηκε στο δεύτερο μισό του 6ου π.Χ αιώνα και πέθανε πιθανώς σε ηλικία 60 χρονών κατά την 63η Ολυμπιάδα (528-525 π.Χ.). Για τον βίο και τις δραστηριότητες του Αναξιμένη γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα. Οι περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του βασίζονται στον Θεόφραστο, που διασώζεται περιληπτικά από τον Σιμπλίκιο.

ΕΡΓΟ

  Το έργο του «Περί φύσεως» δεν σώζεται , αλλά αποσμάσματα υπάρχουν σε άλλους συγγραφείς, όπως στον Πλούταρχο, Αέτιο, Αριστοτέλη,Ιππόλυτο και Ολυμπιόδωρο.

Το έργο του Αναξιμένη «Περί φύσεως» δεν σώζεται   

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

  Αναζήτησε την αρχή του κόσμου στον αέρα, τον οποίο όρισε ως μοναδική και άπειρη αρχή, ( Σιμπλίκιος Εις τα Φυσικά 24, 26 [DK 1345]). Ο αέρας είναι ποσοτικά άπειρος και αυτό τον καθιστά ανεξάντλητη πηγή του γίγνεσθαι. Με την θεωρία της πύκνωσης και της αραίωσης ερμήνευσε όλα όσα δεν είναι αέρας, προκειμένου να γίνουν αντιληπτά ως καταστάσεις που προέκυψαν από τις μεταβολές του αέρα. (Από τον αέρα μέσω της αραίωσης δημιουργείται το πυρ, ενώ μέσω της συμπύκνωσης δημιουργείται η γη και το ύδωρ). Υιοθετώντας τον υλοζωισμό του Θαλή, θεώρησε ως προϋπόθεση των μεταβολών του αέρα τη συνεχή κινητικότητά του.

Ο Αναξιμένης αναζήτησε την αρχή του κόσμου στον αέρα, τον οποίο όρισε ως μοναδική και άπειρη αρχή

  Καθοριστικός παράγοντας για την επιλογή του αέρα ως βασικού στοιχείου για την κοσμογονία του, είναι η ταύτιση της ψυχής με τον αέρα, όπως αναφέρεται σε διασωθέν απόσπασμα [DK 13 B2]. "Όπως η ψυχή μας,όντας αέρας, μας συγκρατεί, έτσι και το πνεύμα και ο αέρας περιέχουν ολόκληρο τον κόσμο". Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη προσωκρατική ψυχολογική θέση.

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ - ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ

  Ο Αναξιμένης διαμόρφωσε τόσο την κοσμολογία όσο και την κοσμογονία του με επίκεντρο το στοιχείο του αέρα και τις μεταβολής του:

   Ο κόσμος προέκυψε από τον αδιαφοροποίητο αέρα. Το σχήμα του Σύμπαντος πιστεύει οτι είναι ημισφαιρικό. Τα ουράνια σώματα έχουν πύρινη φύση και προέκυψαν από τους υγρούς ατμούς που αναδίδονται από τα υγρά μέρη της γης. Ανεβαίνοντας οι ατμοί αραιώνουν τόσο, που γίνονται φωτιά και όπως η γη υποβαστάζονται από τον αέρα. Με την θεωρία της πύκνωσης και της αραίωσης ο Αναξιμένης εξηγούσε επίσης και διάφορα μετεωρολογικά φαινόμενα (βροχή, σύννεφα κ.λπ.) (Ψευδο-Πλούταρχος, Στρωματείς, 3 [DK 13A6])

  Ο Αναξιμένης παρουσιάζει τη Γη ως πλατύ δίσκο μεγάλης έκτασης που στηριζόταν στον αέρα, μιας και είχε διαπιστώσει οτι στον αέρα συγκρατούνται καλύτερα τα σώματα με μεγαλύτερη επιφάνεια. ΟΑριστοτέλης αναφέρει ότι η ακινησία της Γης, στην οποία πίστευε ο Αναξιμένης, όπως και ο Αναξαγόρας και ο Δημόκριτος, οφειλόταν στο πλατύ της σχήμα.

  Για τον Ήλιο ο Αναξιμένης πιστεύει πως προήλθε από τη Γη, πως έχει σχήμα όμοιο με αυτήν αλλά πως απέκτησε μεγάλη θερμότητα λόγω της γρήγορης κίνησής του.

  Η βασική ιδιότητα του ήλιου έγκειται στη δυνατότητά του να πυκνώνεται (οπότε και δίνει τα νέφη, το νερό, τη γη, τις πέτρες) και να αραιώνεται (τότε φτιάχνεται η φωτιά, από την οποία γίνονται τα αστέρια και ο ήλιος). Φανταζόταν τη γη μια πλατεία που στέκει μετέωρη στον αέρα και που γύρω της περιστρέφεται όλο το ουράνιο σύστημα. Ο Αναξιμένης είναι ο πρώτος που υποστήριξε ότι η σελήνη παίρνει το φως της από τον ήλιο. Καταπιάστηκε να εξηγήσει και τις εκλείψεις του ήλιου και της σελήνης.

ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑ

  Σημαντικές είναι οι μελέτες που έκανε ο Μιλήσιος σοφός γύρω από τη μετεωρολογία. Έδωσε ενδιαφέρουσες και σωστές εξηγήσεις στο σχηματισμό της βροχής, του χαλαζιού και του χιονιού. Επίσης εξήγησε ότι οι άνεμοι προέρχονται από την αραίωση του αέρα. Ανάλυσε σωστά και το φαινόμενο της ίριδας που εμφανίζεται, όταν οι ηλιακές ακτίνες πέσουν σε πυκνό νέφος. Έδωσε και δική του εξήγηση στους σεισμούς. Σύμφωνα μ' αυτήν, τα ρήγματα που προκαλούνταν από την αποξήρανση του εδάφους δημιουργούσαν τους σεισμούς. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Αναξιμένης έβαλε τις βάσεις για τη σωστή μελέτη και έρευνα πολλών μετεωρολογικών φαινομένων.

  Το ερμηνευτικό μοντέλο του κόσμου που προβάλλει ο Αναξιμένης είναι το πρώτο συστηματικό μονιστικό σύστημα στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία και υλιστικό με την ευρύτερη έννοια του όρου. Η ύλη δε θεωρείται αδρανής αλλά ζωντανή και αδιαχώριστη από την κινούσα αιτία της, γεγονός που σημαίνει ότι η ύλη και η δύναμη δεν έχουν ακόμα διαχωριστεί ως αυτοτελείς οντότητες.

ΑΝΤΕΡΣΟΝ,ΚΑΡΛ ΝΤΕΒΙΝΤ

ΑΝΤΕΡΣΟΝ,ΚΑΡΛ ΝΤΕΒΙΝΤ

(1905-1991). 

ΑΝΤΕΡΣΟΝ,ΚΑΡΛ ΝΤΕΒΙΝΤ 

  Αμερικανός νομπελίστας φυσικός. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Τελείωσε τις σπουδές του στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας, στο οποίο και δίδαξε ως καθηγητής της Φυσικής από το 1939. Ήταν συνεργάτης του Ρόμπερτ Μίλικαν και ασχολήθηκε με την έρευνα της φύσης και της προέλευσης των κοσμικών ακτίνων. Η ανακάλυψη του ποζιτρονίου (θετικό ηλεκτρόνιο) το 1932, τον έκανε διάσημο παρά το ότι ανεξάρτητα από αυτόν και σχεδόν στον ίδιο χρόνο και άλλοι επιστήμονες, όπως οι Πάτρικ Μόιναρτ και Στιούαρτ Μπλάκετ, ασχολήθηκαν με το ίδιο θέμα. Ο Άντερσον παρατήρησε ότι, όταν έστελνε μια ακτίνα γ με επαρκή ενέργεια μέσα από ένα λεπτό στρώμα οποιουδήποτε υλικού, εκπέμπονταν δυο σωμάτια: το ένα ήταν κανονικό ηλεκτρόνιο με αρνητικό φορτίο, το άλλο της ίδιας μάζας με το πρώτο αλλά αντίθετου φορτίου. Αυτό το ονόμασε θετικό ηλεκτρόνιο ή ποζιτρόνιο και επιβεβαίωσε τις προβλέψεις του θεωρητικού φυσικού Ντιράκ για την ύπαρξή του. Για τις έρευνές του ο Άντερσον τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1936, μαζί με το Φραντς Ες. Ως συνεργάτης του Νεντερμέγιερ, το 1937, ανακάλυψε το μεσόνιο U στις κοσμικές ακτίνες, το οποίο είχε προβλεφθεί θεωρητικά το 1935 από τον Ιάπωνα φυσικό Γιουκάβα.