ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΠΕΛΛΗΣ | 8:44 π.μ. | | | | | | Best Blogger Tips

ΓΗ ΠΛΑΝΗΤΗΣ

|
ΓΗ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
ΓΗ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ
ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ ΣΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΣΧΗΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΜΑΝΔΥΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΦΛΟΙΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
ΥΔΡΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  Η Γη  είναι ο τρίτος σε απόσταση πλανήτης από τον Ήλιο.Είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος σε μάζα από τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματός και ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις  πλανήτες που διαθέτουν στερεό φλοιό.Η Γη είναι ο μοναδικός πλανήτης στον οποίο υπάρχει ζωή.Υπάρχει ανεπτυγμένος πολιτισμός που κατοικούν οι άνθρωποι και εκατομμύρια άλλα είδη ζώων.Ο πλανήτης έχει μόνο έναν φυσικό δορυφόρο,την Σελήνη,η οποία ξεκίνησε σε τροχιά γύρω από τη γη περίπου πριν από 4,53 δισεκατομμύρια χρόνια και  παρέχει τις παλίρροιες των ωκεανών, σταθεροποιεί τη αξονική κλίση ενώ σταδιακά επιβραδύνει την περιστροφή του πλανήτη.
Η Γη  είναι ο τρίτος σε απόσταση πλανήτης από τον Ήλιο 
  Ο πλανήτης Γη σχηματίστηκε πριν από 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια ενώ η ζωή εμφανίστηκε στην επιφάνεια της πριν περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια.Το διάστημα περίπου μεταξύ 3,8 δισεκατομμύρια χρόνια και 4,1 δισεκατομμύρια χρόνια πριν,είχε πολυάριθμους βομβαρδισμούς από αστεροειδή που προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στο περιβάλλον στη μεγαλύτερη επιφάνεια.Οι φυσικές ιδιότητες της Γης ,καθώς και η γεωλογική ιστορία και η τροχιά του, δείχνουν ότι θα συνεχιστεί η ζωή.
Η Γη  είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος σε μάζα από τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματός και ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις  πλανήτες που διαθέτουν στερεό φλοιό
 Ο φλοιός της Γης χωρίζεται σε διάφορες τεκτονικές πλάκες,που μετακινούνται σε όλη την επιφάνεια της.Περίπου το 71% της επιφάνειας καλύπτεται από ωκεανούς με θαλασσινό νερό, ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από τις ηπείρους και τα νησιά που έχουν μαζί πολλές λίμνες και άλλες πηγές νερού. Οι πόλοι της Γης καλύπτεται ως επί το πλείστον από στερεό πάγο(πάγος της Ανταρκτικής ) ή από θαλάσσιο πάγο(πάγος της Αρκτικής).
Ο πλανήτης Γη σχηματίστηκε πριν από 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια ενώ η ζωή εμφανίστηκε στην επιφάνεια της πριν περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια
  Το εσωτερικό του πλανήτη παραμένει ενεργό, με ένα παχύ στρώμα του μανδύα σχετικά στερεό και υγρό και ένα εξωτερικό πυρήνα, που δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο.Η Γη αλληλεπιδρά με άλλα αντικείμενα,ειδικά με τον Ήλιο και τη Σελήνη.Προς το παρόν, η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο και από τον άξονά της και έχει 365,26 ηλιακές ημέρες ή ένα αστρικό έτος.Ο άξονα περιστροφής της Γης έχει κλίση 23,4 ° από την κάθετο του τροχιακού επιπέδου.
Το εσωτερικό του πλανήτη παραμένει ενεργό, με ένα παχύ στρώμα του μανδύα σχετικά στερεό και υγρό και ένα εξωτερικό πυρήνα, που δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο
  Ο αστρονομικός συμβολισμός της γης αποτελείται από έναν περικυκλωμένο σταυρό, αναπαριστώντας έναν μεσημβρινό και έναν παράλληλο(⊕) ή από έναν σταυρό πάνω από τον κύκλο (♁).

ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ


Η λέξη Γη προέρχεται από το όνομα της αρχαιοελληνικής θεάς με το όνομα Γαία
 Η λέξη Γη προέρχεται από το όνομα της αρχαιοελληνικής θεάς με το όνομα Γαία.Το σύγχρονο αγγλικό ουσιαστικό γη αναπτύχθηκε από τη αγγλική λέξη erthe (καταγράφηκε το 1137),η οποία προέρχεται από το παλαιά αγγλική λέξη  eorthe (που χρονολογείται πριν από το 725).Τελικά προκύπτει από την παλιά Γερμανική  erthō.
H Γαία  ήταν η θεά ή προσωποποίηση της Γης στην αρχαία ελληνική θρησκεία, μια από τις ελληνικές πρωταρχικές θεότητες.Η Γαία ήταν η μεγάλη μητέρα όλων: των ουράνιων θεών, των Τιτάνων και των Γιγάντων που γεννήθηκαν από την ένωσή της με τον Ουρανό , ενώ οι θαλάσσιοι θεοί γεννήθηκαν από την ένωσή της με τον Πόντο
  Η Γη προέρχεται και από άλλες γερμανικές γλώσσες, περιλαμβανομένης και της ολλανδικής aarde,της σύγχρονης γερμανικής Erde και της Σουηδίας, της Νορβηγίας και της Δανίας Jord.Η Γη προσωποποιείται ως θεά στο γερμανικό παγανισμό (που εμφανίζονται ως Jord στην Νορβηγική μυθολογία, η μητέρα του θεού Thor).

ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

  Ο πλανήτης Γη σχηματίστηκε πριν από 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια πριν(μέσα σε μια αβεβαιότητα του 1%).Η Γη και οι άλλοι πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα έχουν σχηματιστεί από το ηλιακό νεφέλωμα που αποτελείται από σκόνη και αέρια που απέμειναν από το σχηματισμό του Ήλιου.Αυτή η διαδικασία δημιουργίας της Γης ολοκληρώθηκε εντός 10-20 εκατομμύρια χρόνια.Το  αρχικά λιωμένο,εξωτερικό στρώμα του πλανήτη Γη ψύχεται για να σχηματίσει ένα στερεό φλοιό όταν το νερό άρχισε να συσσωρεύεται στην ατμόσφαιρα.
Ο πλανήτης Γη σχηματίστηκε πριν από 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια πριν  
 Η Σελήνη σχηματίστηκε μετά από λίγα σχετικά χρόνια από την δημιουργία της Γης,πριν  από 4,53 δισεκατομμύρια χρόνια πριν.Το τρέχον μοντέλο του σχηματισμού της Σελήνης είναι ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε όταν ένας πλανήτης με περίπου 10% της μάζας της Γης επηρέασε τη Γη από ένα φοβερό πλήγμα.Σε αυτό το μοντέλο, κάποια μάζα αυτού του αντικειμένου θα συγχωνευθεί με τη Γη και ένα μέρος θα εξαχθεί στο διάστημα σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.
Η Γη και οι άλλοι πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα έχουν σχηματιστεί από το ηλιακό νεφέλωμα που αποτελείται από σκόνη και αέρια που απέμειναν από το σχηματισμό του Ήλιου
  Η ηφαιστειακή δραστηριότητα παρήγαγε την αρχέγονη ατμόσφαιρα της Γης.Ο νεοσυσταθείσας  ήλιος ήταν μόνο το 70% της σημερινής φωτεινότητά του, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι οι πρώτοι ωκεανοί παράμειναν υγροί.Ένας συνδυασμός των αερίων του θερμοκηπίου και των υψηλότερων επιπέδων της ηλιακής δραστηριότητας χρησίμευσε για να αυξήσει τη θερμοκρασία της επιφάνειας της Γης, εμποδίζοντας τους ωκεανούς να παγώσουν.
Πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια, δημιουργήθηκε το μαγνητικό πεδίο της Γης
  Πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια, δημιουργήθηκε το μαγνητικό πεδίο της Γης, το οποίο βοήθησε στην πρόληψη της ατμόσφαιρας από το να απογυμνωθεί μακριά από τον ηλιακό άνεμο.

ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

 Η γενική υπόθεση είναι ότι η ενεργητική Χημεία παρήγαγε  ένα αυτοαναπαραγόμενο μόριο περίπου πριν 4 δισεκατομμύρια χρόνια και μισό δισεκατομμύριο χρόνια μετά το τελευταίο κοινό πρόγονο όλης της ζωής.Η ανάπτυξη της φωτοσύνθεσης επέτρεψε την ενέργεια του ήλιου να συλλέγει απευθείας στις μορφές ζωής.Το οξυγόνο συσσωρεύεται στην ατμόσφαιρα και σχηματίζεται ένα στρώμα  όζοντος (μια μορφή του μοριακού οξυγόνου [Ο3]) στην ανώτερη ατμόσφαιρα.
Η γενική υπόθεση είναι ότι η ενεργητική Χημεία παρήγαγε  ένα αυτοαναπαραγόμενο μόριο περίπου πριν 4 δισεκατομμύρια χρόνια
  Η ενσωμάτωση των μικρότερων κυττάρων μέσα στα μεγαλύτερα οδήγησε στην ανάπτυξη των πολύπλοκων κυττάρων που ονομάζονται ευκαρυωτικά κύτταρα. Οι πραγματικοί πολυκύτταροι οργανισμοί έγιναν όλο και πιο εξειδικευμένοι. Βοηθούμενη από την απορρόφηση της επιβλαβής υπεριώδης ακτινοβολίας από το στρώμα του όζοντος, η ζωή αποίκισε στην επιφάνεια της Γης.
Η ενσωμάτωση των μικρότερων κυττάρων μέσα στα μεγαλύτερα οδήγησε στην ανάπτυξη των πολύπλοκων κυττάρων που ονομάζονται ευκαρυωτικά κύτταρα
  Από τη δεκαετία του 1960, έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι οι παγετώνες μεταξύ 750 και 580 εκατομμυρίων χρόνων κάλυπταν ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη.Έτσι  οι πολυκύτταρες μορφές ζωής άρχισαν να πολλαπλασιάζονται.Πριν από  65 εκατομμύρια χρόνια μια πρόσκρουση αστεροειδούς προκάλεσε την εξαφάνιση των δεινοσαύρων και άλλων μεγάλων ερπετών, αλλά γλίτωσαν μερικά μικρά ζώα, όπως τα θηλαστικά.
Οι πραγματικοί πολυκύτταροι οργανισμοί έγιναν όλο και πιο εξειδικευμένοι. Βοηθούμενη από την απορρόφηση της επιβλαβής υπεριώδης ακτινοβολίας από το στρώμα του όζοντος, η ζωή αποίκισε στην επιφάνεια της Γης
  Τα τελευταία 65 εκατομμύρια χρόνια, η ζωή των θηλαστικών έχει διαφοροποιηθεί, και αρκετά εκατομμύρια χρόνια πριν, ένας Αφρικανός πίθηκος έχει αποκτήσει την ικανότητα να σταθεί όρθιος.Η δυνατότητα χρήσης εργαλείων και η επικοινωνία παρείχαν τη διατροφή, η οποία επέτρεψε την εξέλιξη της ανθρώπινης φυλής.Αργότερα η ανάπτυξη της γεωργίας ήταν ο κύριος λόγος για τον άνθιση   του ανθρώπινου πολιτισμού.

ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

  Το μέλλον του πλανήτη είναι στενά συνδεδεμένο με εκείνο του Ήλιου. Ως αποτέλεσμα της σταθερής συσσώρευσης του ηλίου στον πυρήνα του Ήλιου, η συνολική φωτεινότητα του άστρου θα αυξάνεται με αργό ρυθμό.Η φωτεινότητα του Ήλιου θα αυξηθεί κατά 10% τα επόμενα 1,1 δισεκατομμύρια χρόνια και κατά 40% τα επόμενα 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Η αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της Γης θα επιταχύνει το κύκλο του ανόργανου CO2
  Τα κλιματικά μοντέλα δείχνουν ότι η αύξηση της ακτινοβολίας που φτάνει στη Γη μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες   με πιο σημαντική των ωκεανών του πλανήτη.Η αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της Γης θα επιταχύνει το κύκλο του ανόργανου CO2, μειώνοντας τη συγκέντρωση του στα φυτά. Η έλλειψη της βλάστησης θα έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα,ενώ η ζωή των ζώων θα εξαφανιστεί μέσα σε μερικά εκατομμύρια χρόνια.
Τα κλιματικά μοντέλα δείχνουν ότι η αύξηση της ακτινοβολίας που φτάνει στη Γη μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες   με πιο σημαντική των ωκεανών του πλανήτη
  Μετά από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια όλα τα επιφανειακά ύδατα θα έχουν εξαφανιστεί και η μέση παγκόσμια θερμοκρασία θα φτάσει 70 ° C (158 ° F). Η Γη αναμένεται να είναι αποτελεσματικά κατοικήσιμη για περίπου άλλα 500 εκατομμύρια χρόνια από εκείνο το σημείο,αν και αυτό μπορεί να παραταθεί μέχρι και 2,3 δισεκατομμύρια χρόνια, εάν η περιεκτικότητα σε άζωτο αφαιρείται από την ατμόσφαιρα.
Η έλλειψη της βλάστησης θα έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα
 Ακόμη και αν ο Ήλιος ήταν αιώνιος και σταθερός, η συνεχιζόμενη εσωτερική ψύξη της Γης θα είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια ενός μεγάλου μέρους του CO2 που οφείλεται στη μείωση της ηφαιστειακής δραστηριότητας και το 35% του νερού στους ωκεανούς θα κατέβει στο μανδύα.
Ο κύκλος ζωής του Ήλιου
  Ο Ήλιος, ως μέρος της εξέλιξής του, θα γίνει κόκκινος γίγαντας σε περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια.Μοντέλα προβλέπουν ότι ο Ήλιος θα αναπτύξει περίπου 250 φορές την ακτίνα του παρόντος, περίπου 1 AU (150 εκατομμύρια χιλιόμετρα).Ως ένας κόκκινος γίγαντας, ο Ήλιος θα χάσει περίπου το 30% της μάζας του, έτσι, χωρίς παλιρροιακά φαινόμενα, η Γη θα κινηθεί σε τροχιά 1,7 AU (250.000.000 χιλιόμετρα) από τον Ήλιο, όταν το άστρο φτάσει την μέγιστη ακτίνα.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

   Τα κύρια χαρακτηριστικά του πλανήτη Γη φαίνονται στο παρακάτω πίνακα:
Γη  Αστρονομικό σύμβολο της Γης
Ονομασία
Άλλες ονόμασίεςΚόσμος, Γαία, Γαλάζιος πλανήτης
Χαρακτηριστικά τροχιάς
Αφήλιο152.098.232 χλμ.
(1,01671388 AU)
Περιήλιο147.098.290 χλμ.
(0,98329134 AU)
Ημιάξονας τροχιάς149.598.261 χλμ.
(1,00000261 AU)
Περιφέρεια τροχιάς0,940 Tm
(6.282,84 AU)
Εκκεντρότητα0,01671123
Περίοδος περιφοράς365,256363004 ημέρες
(1,000017421 έτη)
Μέγιστη τροχιακή ταχύτητα30,29 χλμ./δευτ.
109.044 χλμ./ώρα
Μέση τροχιακή ταχύτητα29,78 χλμ./δευτ.
107.280 χλμ./ώρα
Ελάχιστη τροχιακή ταχύτητα29,29 χλμ./δευτ.
105.444 χλμ./ώρα
Μέση ανωμαλία357,51716°
Κλίση τροχιάς0,00005°(ως προς την Εκλειπτική)
7,155° (ως προς τον Ηλιακό ισημερινό)
Δορυφόροι1 φυσικός (Σελήνη)
8,300+ τεχνητοί
Φυσικά χαρακτηριστικά
Μέση ακτίνα6.371,0 χλμ.
Ακτίνα ισημερινού6.378,1 χλμ.
Ακτίνα γεωγραφικού πόλου6.356,8 χλμ.
Πλάτυνση0.003352861
Περιφέρεια ισημερινού40.075,017 χλμ.
Πολική περιφέρεια39.940,638 χλμ.
Εμβαδόν επιφάνειας510.072.000 χλμ.2
148.940.000 χλμ.2Ξηρά (29.2 %)
361,132,000 χλμ.2Θάλασσα (70.8 %)
Όγκος1,08321·1012 χλμ.3
Μάζα5,9736·1024 χλγρ.
Μέση πυκνότητα5,515 γρμ./εκ.3
Βαρύτητα επιφάνειας9,780327 μ./δευτ.2
0,99732 g
Ταχύτητα διαφυγής11,186 χλμ./δευτ.
Αστρονομική περίοδος περιστροφής0,99726968 ημέρες
23ώρες 56λεπτά 4.100δευτ.
Tαχύτητα περιστροφής1.674,4 χλμ./ώρα
(465,1 μ./δευτ.)
Κλίση άξονα23,439247°
Λευκαύγεια0,367
Θερμοκρασίαεπιφάνειας184 K - 331 K
(-89.2 °C - 57.8 °C)
Ατμόσφαιρα
Ατμοσφαιρική πίεση επιφανείας101.325 Νιούτον/μ.2
Ατμοσφαιρική σύσταση78,08% Άζωτο
20,95% Οξυγόνο
0,930% Αργό
0,038% Διοξείδιο του άνθρακα
περίπου 1% υδρατμοί
ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
O Πλανήτης Γη πραγματοποιεί τέσσερις κινήσεις:
1) Την Περιστροφή, γύρω από τον άξονά της.
2) Την Περιφορά, γύρω από τον Ήλιο,
3) Την Ηλιακή μεταβατική περιφορά
4) Την Γαλαξιακή μεταβατική περιφορά
  Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα ο Πλανήτης Γη πραγματοποιεί τέσσερις κινήσεις:
1) Την Περιστροφή, γύρω από τον άξονά της.
2) Την Περιφορά, γύρω από τον Ήλιο,
3) Την Ηλιακή μεταβατική περιφορά, που πραγματοποιεί ακολουθώντας την περιστροφή του Ηλιακού συστήματος και
4) Την Γαλαξιακή μεταβατική περιφορά, που πραγματοποιεί ακολουθώντας την περιστροφή του Γαλαξία.

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ ΣΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

  Η περίοδος περιστροφής της γης γύρω από τον άξονα της είναι 23 ώρες, 56 λεπτά και 4.09 δευτερόλεπτα.Η περίοδος αυτή ονομάζεται μία αστρική ημέρα.Η κύρια φαινόμενη κίνησή των ουράνιων σωμάτων,από τα ανατολικά προς τα δυτικά,παρατηρώντας τα από την γη,είναι 15°/ώρα = 15'/λεπτό, λ.χ. μία ηλιακή ή σεληνιακή διάμετρο ανά δύο λεπτά.
Αστρική ημέρα ονομάζεται η περίοδος περιστροφής της γης γύρω από τον άξονα της είναι 23 ώρες, 56 λεπτά και 4.09 δευτερόλεπτα
  Η περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 365,2564 μέσες ηλιακές ημέρες.Η περίοδος αυτή ονομάζεται ένα αστρικό έτος. Παρατηρώντας από τη Γη, είναι μία φαινόμενη κίνηση του Ήλιου ως προς τα αστέρια ~ 1°/ημέρα ή μία ηλιακή ή σεληνιακή διάμετρο κάθε 12 ώρες, σε αντίθετη διεύθυνση από την κύρια φαινόμενη κίνηση (λόγω περιστροφής).
Αστρικό έτος ονομάζεται η περίοδος περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 365,2564 μέσες ηλιακές ημέρες
  Η Γη έχει έναν Φυσικό Δορυφόρο, την Σελήνη, η οποία περιφέρεται γύρω από την γη κάθε 27,3 ημέρες.Η περίοδος αυτή ονομάζεται ένας αστρικός μήνας. Παρατηρώντας από την γη την κίνηση, φαίνεται να κινείται με 12 °/ημέρα (μία σεληνιακή διάμετρο την ώρα), σε αντίθετη διεύθυνση από την κύρια φαινόμενη κίνηση.
Αστρικός μήνας ονομάζεται η περίοδος στην οποία ο φυσικός Δορυφόρος της Γης, η Σελήνη, περιφέρεται γύρω από την γη κάθε 27,3 ημέρες
 Λόγω της συνδυασμένης περιφοράς γύρω από τον ήλιο, ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ δύο ίδιων φάσεων της σελήνης (π.χ. από πανσέληνο σε πανσέληνο) διαρκεί λίγο περισσότερο, για την ακρίβεια 29,54 ημέρες - η περίοδος αυτή ονομάζεται συνοδικός μήνας (χονδρικά 30 ημέρες ή έναν ημερολογιακό μήνα).Με σημείο αναφοράς τον Βόρειο Πόλο της Γης, η κίνηση της Γης, της Σελήνης και της αξονικής περιστροφής, είναι όλες αντίθετα στην φορά των δεικτών του ρολογιού.

Η Γη με τους άλλους πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος μας σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο 
  Τα τροχιακά και αξονικά επίπεδα δεν είναι ακριβώς ευθυγραμμισμένα: Το τροχιακό επίπεδο Γης-Ηλίου ή αλλιώς Εκλειπτική (σχεδόν 23,5° και η κλίση αυτή είναι η αιτία των εποχών του έτους) και το τροχιακό επίπεδο Γης-Σελήνης, σχηματίζουν γωνία ~ 5° (αν ήταν απόλυτα ευθυγραμμισμένα, θα είχαμε μία έκλειψη Ηλίου ή Σελήνης κάθε μήνα).
  Η Σφαίρα του Hill της γης έχει μία ακτίνα 1,5 Gm, μέσα στην οποία ο μόνος φυσικός δορυφόρος μπορεί και περιφέρεται.


ΣΧΗΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ


  Ο Ισημερινός είναι το πιο μακρινό σημείο στην επιφάνεια της Γης από το κέντρο της.Το σχήμα της Γης είναι περίπου πεπλατυσμένο σφαιροειδές,μία σφαίρα πεπλατυσμένη κατά μήκος του άξονα με μια διόγκωση γύρω από τον ισημερινό.Αυτή η διόγκωση είναι αποτέλεσμα της περιστροφής της Γης και προκαλεί τη διάμετρο στον ισημερινό να είναι 43 χιλιόμετρα μεγαλύτερη από τη διάμετρο των πόλων.Για το λόγο αυτό, το πιο απομακρυσμένο σημείο στην επιφάνεια από το κέντρο της Γης της μάζας είναι το Chimborazo ηφαίστειο στο Εκουαδόρ.
Το σχήμα της Γης είναι περίπου πεπλατυσμένο σφαιροειδές,μία σφαίρα πεπλατυσμένη κατά μήκος του άξονα με μια διόγκωση γύρω από τον ισημερινό
  Η μέση διάμετρος του σφαιροειδούς είναι περίπου 12.742 χιλιόμετρα. Οι μεγαλύτερες τοπικές αποκλίσεις στην βραχώδη επιφάνεια της Γης είναι το Έβερεστ (8.848 μ. πάνω από τοπικό επίπεδο της θάλασσας) και η Τάφρος των Μαριανών (10.911 μ. κάτω από τοπικό επίπεδο της θάλασσας). Λόγω του ισημερινού εξογκώματος, οι θέσεις επιφάνειας μακρύτερες από το κέντρο της Γης είναι οι κορυφές του βουνού Chimborazo στο Εκουαδόρ και του Huascaran στο Περού

ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

  Το εσωτερικό της Γης χωρίζεται σε:
α) Ένα πυριτικό εξωτερικό φλοιό.Ο εξωτερικός φλοιός είναι συμπαγής.Το πάχος του φλοιού ποικίλλει.Κατά μέσο όρο 6 χιλιόμετρα κάτω από τους ωκεανούς και 30-50 χλμ. στις ηπείρους. 
β) Έναν ημίρρευστο μανδύα. 
γ) Έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα.Αυτός  είναι αρκετά πιο ιξώδης από τον μανδύα,.Ο ρευστός εξωτερικός πυρήνας δημιουργεί ένα ασθενές μαγνητικό πεδίο λόγω της θερμικής μεταφοράς του ηλεκτρικά αγώγιμου υλικού του.
δ) Έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα.Ο εσωτερικός πυρήνας μπορεί να περιστρέφεται με ένα ελαφρώς υψηλότερο ποσοστό από το υπόλοιπο του πλανήτη, από 0,1 έως 0,5  ° ανά έτος. 
Το εσωτερικό της Γης χωρίζεται σε:
α) Ένα πυριτικό εξωτερικό φλοιό.
β) Έναν ημίρρευστο μανδύα. 
γ) Έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα.
δ) Έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα.

  Στην επιφάνεια της Γης αναβλύζει συνεχώς νέο υλικό από το εσωτερικό, με την βοήθεια των ηφαιστείων και των ρωγμών στις ράχες. Το μεγαλύτερο μέρος του γήινου φλοιού δεν είναι γηραιότερο από 100 εκατομμύρια χρόνια ενώ τα αρχαιότερα τμήματα του φλοιού είναι περίπου 4,4 δισεκατομμύρια χρόνια.
Το μεγαλύτερο μέρος του γήινου φλοιού δεν είναι γηραιότερο από 100 εκατομμύρια χρόνια ενώ τα αρχαιότερα τμήματα του φλοιού είναι περίπου 4,4 δισεκατομμύρια χρόνια
  Η δομή του πλανήτη στο εσωτερικό κατά βάθος είναι:
1) Λιθόσφαιρα                      0–60 km
α) Φλοιός                              0-30/35 km
β) Άνω τμήμα του μανδύα  35–60 km
2) Μανδύας                          35-2.890 km
    Ασθενόσφαιρα                100–700 km 
3) Εξωτερικός πυρήνας      2.890-5.100 km 
4) Εσωτερικός πυρήνας      5.100-6.378 km 

ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

  Η μάζα της Γης είναι περίπου 5,98 × 1024 kg.Συνολικά, η Σύσταση της Γης κατά μάζα είναι:
1) 33,1% Σίδηρος
2) 27,2% Οξυγόνο
3) 17,2% Πυρίτιο
4) 15,9% Μαγνήσιο
5) 1,6% Νικέλιο
6) 1,6% Ασβέστιο
7) 1,5% Αργίλιο
8) 0,7% Θείο
9) 0,25% Νάτριο
10) 0,071% Τιτάνιο
11) 019% Κάλιο
12) 0,86% Άλλα στοιχεία
Η χημική σύσταση της Γης κατά μάζα
  Η κεντρική περιοχή εκτιμάται ότι αποτελείται κυρίως από σίδηρο (88,8%), με μικρότερα ποσά από νικέλιο (5,8%), θείο (4,5%), και λιγότερο από 1% ιχνοστοιχεία.Σχεδόν το 47% του φλοιού της Γης αποτελείται κατά βάρος   από οξυγόνο και ένα άλλο 27% από πυρίτιο. Άλλα στοιχεία, κατά φθίνουσα σειρά, είναι αλουμίνιο (8,1%), σίδηρος (5,0%), νάτριο (2,8%), κάλιο (2,6%), και μαγνήσιο (2,1%) με όλα τα άλλα στοιχεία το υπόλοιπο 1,5%.
Η κεντρική περιοχή εκτιμάται ότι αποτελείται κυρίως από σίδηρο (88,8%), με μικρότερα ποσά από νικέλιο (5,8%), θείο (4,5%), και λιγότερο από 1% ιχνοστοιχεία
  Τα συστατικά του βράχου του φλοιού της Γης είναι σχεδόν όλα τα οξείδια. Τα κυριότερα είναι τα οξείδια του πυριτίου, αργιλίου, τα οξείδια του σιδήρου, ασβεστίου, μαγνησίου, ποτάσας, και σόδας.Τα πυριτικά άλατα αποτελούν το 95% του φλοιού κατά βάρος.

ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ


  Οι θερμοκρασίες στο εσωτερικό της Γης φθάνουν ως τους 5.650 ± 600 βαθμούς K.Στο κέντρο του πλανήτη, η θερμοκρασία μπορεί να είναι μέχρι 7.000 K και η πίεση θα μπορούσε να φθάσει 360 GPa.
Οι θερμοκρασίες στο εσωτερικό της Γης φθάνουν ως τους 5.650 ± 600 βαθμούς K

 Η εσωτερική θερμότητα της Γης προέρχεται από το συνδυασμό της υπολειπόμενης θερμότητας από τη πλανητικό προσαύξηση (περίπου 20%) και η θερμότητα που παράγεται από τη ραδιενεργό διάσπαση (80%). Η  θερμότητα που παράγει ισότοπα στη Γη είναι το κάλιο-40, το ουράνιο-238,το ουράνιο-235, και το θόριο-232.Η ροή θερμότητας από το εσωτερικό του πλανήτη προς την επιφάνεια είναι μόνο το 1/20.000 (0,005%) της ενέργειας που λαμβάνεται από τον Ήλιο.
Στο κέντρο του πλανήτη, η θερμοκρασία μπορεί να είναι μέχρι 7.000 K και η πίεση θα μπορούσε να φθάσει 360 GPa

  Επειδή ένα μεγάλο μέρος της θερμότητας παρέχεται από τη ραδιενεργό διάσπαση, οι επιστήμονες υποθέτουν ότι νωρίς στην ιστορία της Γης,τα ισότοπα είχαν εξαντληθεί,με αποτέλεσμα η παραγωγή θερμότητας της Γης να ήταν πολύ υψηλότερη.Το σύνολο της θερμότητας που απελευθερώνεται από κάθε ισότοπο περιλαμβάνει τη συνολική ενέργεια που απελευθερώνεται στην αλυσίδα της διάσπασης.Η μέση απώλεια θερμότητας από τη Γη είναι 87 mW, m-2,με μια παγκόσμια απώλεια θερμότητας από 4,42 × 1013 W.Ένα μέρος της θερμικής ενέργειας του πυρήνα του μεταφέρεται προς την κόρα.Περισσότερη από τη θερμότητα της Γης χάνεται μέσω των τεκτονικών πλακών

ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ


  Η μέση πυκνότητα της Γης είναι 5.515 kg/m3.Είναι ο πυκνότερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος.Η μέση πυκνότητα των επιφανειακών υλικών είναι  3.000 kg/m3.Έτσι  η πυκνότητα πρέπει να είναι ιδιαίτερα αυξημένη στον πυρήνα. Στα πρώτα στάδια της δημιουργίας του πλανήτη, πριν 4,5 δισεκατομμύρια  χρόνια, η Γη ήταν σε ρευστή κατάσταση, λόγω  της βαρύτητας, πυκνότερα υλικά έρρευσαν προς το κέντρο κατά τη διάρκεια μίας διαδικασίας , ενώ τα λιγότερο πυκνά υλικά έμειναν στην επιφάνεια. Ως αποτέλεσμα, ο πυρήνας αποτελείται κυρίως από σίδηρο (80%) καθώς και νικέλιο και πυρίτιο ωστόσο άλλα πυκνά  υλικά όπως το ουράνιο και ο μόλυβδος, είναι είτε σπάνια για να αποτελούν σημαντικό ποσοστό του πυρήνα, είτε έχουν την ιδιότητα να προσκολλώνται σε ελαφρύτερα υλικά και γι' αυτό απαντώνται κυρίως στον φλοιό.
Ο πυρήνας αποτελείται κυρίως από σίδηρο (80%) καθώς και νικέλιο και πυρίτιο ωστόσο άλλα πυκνά  υλικά όπως το ουράνιο και ο μόλυβδος, είναι είτε σπάνια για να αποτελούν σημαντικό ποσοστό του πυρήνα, είτε έχουν την ιδιότητα να προσκολλώνται σε ελαφρύτερα υλικά και γι' αυτό απαντώνται κυρίως στον φλοιό
  Ο πυρήνας χωρίζεται σε δύο μέρη, έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα με μία ακτίνα γύρω στα 1.250 χλμ. και έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα με μία ακτίνα γύρω στα 3.500 χλμ. Ο εσωτερικός πυρήνας πιστεύεται πως είναι στερεός και πως αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο. Ορισμένοι συμφωνούν πως ο εσωτερικός πυρήνας είναι στην μορφή του μονοκρυσταλλικού σιδήρου. Ο εξωτερικός πυρήνας που περιβάλλει τον εσωτερικό και εκτιμάται πως αποτελείται από ρευστό σίδηρο αναμεμειγμένο με ρευστό νικέλιο και ίχνη ελαφρύτερων στοιχείων.
Ο πυρήνας χωρίζεται σε δύο μέρη, έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα με μία ακτίνα γύρω στα 1.250 χλμ. και έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα με μία ακτίνα γύρω στα 3.500 χλμ.
 Είναι γενικά παραδεκτό πως η θερμική μεταφορά στον εξωτερικό πυρήνα σε συνδυασμό με την διέγερση από την περιστροφή της Γης , προκαλεί το γήινο μαγνητικό πεδίο μέσω μίας διεργασίας γνωστή ως Θεωρία του Δυναμό. Ο στερεός εσωτερικός πυρήνας είναι αρκετά θερμός ώστε να διατηρεί ένα μόνιμο μαγνητικό πεδίο, πιθανό είναι όμως να δρα ως σταθεροποιητής προς το μαγνητικό πεδίο που γεννάται από τον εξωτερικό πυρήνα.
  Κατά μία άλλη θεωρία, ο γήινος πυρήνας αποτελείται από υδρογόνο και ήλιο, τα οποία βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με αυτήν του Ηλίου. Στον πυρήνα συμβαίνουν παρόμοιες πυρηνικές αντιδράσεις, όπως στον Ήλιο, γι' αυτό και παραμένει σε ρευστή κατάσταση, χωρίς να έχει ψυχθεί.Σύμφωνα με πρόσφατες ενδείξεις εικάζεται πως ο εσωτερικός πυρήνας της Γης, ίσως περιστρέφεται ελαφρώς ταχύτερα από τον υπόλοιπο πλανήτη, πιθανώς κατά 2° ανά έτος.

ΜΑΝΔΥΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

  Ο μανδύας της Γης εκτείνεται σε ένα βάθος 2.890 χλμ.. Η πίεση, στην βάση του μανδύα είναι ~ 1,4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη της ατμοσφαιρικής πίεσης (~140 GPa). Αποτελείται κατά μεγάλο μέρος από υλικά πλούσια σε σίδηρο και μαγνήσιο. Το σημείο τήξεως ενός υλικού εξαρτάται από την πίεση. Εφόσον η πίεση αυξάνει αρκετά κατά βάθος του μανδύα, το χαμηλότερο τμήμα είναι σχεδόν στερεό ενώ το ανώτερο τμήμα είναι πλαστικό (ημιτηγμένο). Το ιξώδες του ανώτερου μανδύα κυμαίνεται μεταξύ 1021 και 1024 Pa·s, ανάλογα με το βάθος. Έτσι ο ανώτερος μανδύας μπορεί να ρεύσει αρκετά αργά.
Ο μανδύας της Γης εκτείνεται σε ένα βάθος 2.890 χλμ.  
  Η εξήγηση του γεγονότος πως ενώ ο εξωτερικός πυρήνας είναι ρευστός, ο κατώτερος μανδύας είναι στερεός/πλαστικός, βρίσκεται στο ανώτερο σημείο τήξεως των πλούσιων σε σίδηρο κραμάτων του μανδύα από τον σχεδόν καθαρό σίδηρο του πυρήνα.
Το ιξώδες του ανώτερου μανδύα κυμαίνεται μεταξύ 1021 και 1024 Pa·s, ανάλογα με το βάθος
 Ο δε εσωτερικός πυρήνας είναι στερεός λόγω της εξαιρετικά μεγάλης πίεσης κοντά στο κέντρο του πλανήτη.Ο μανδύας αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος του όγκου της Γης{83%}Αποτελείται από πολύ θερμά πυκνόρευστα υλικά.

ΦΛΟΙΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ


    Ο φλοιός κυμαίνεται μεταξύ 5 και 70 km σε βάθος. Τα λεπτά τμήματα του φλοιού είναι κάτω από τους ωκεανούς (ωκεάνιος φλοιός) και αποτελούνται από πυκνά πετρώματα μαγνησίου, σιδήρου και πυριτίου. Τα παχύτερα τμήματα του φλοιού είναι τα ηπειρωτικά τα οποία είναι λιγότερο πυκνά από τα ωκεάνια και αποτελούνται από πετρώματα πλούσια σε νάτριο, αλουμίνιο και πυρίτιο.
Ο φλοιός κυμαίνεται μεταξύ 5 και 70 km σε βάθος  
 Το όριο μεταξύ του φλοιού και του μανδύα παρουσιάζεται σε δύο διαφορετικές φάσεις: 
α) Αρχικά, μέσω μίας ασυνέχειας στην ταχύτητα των σεισμικών κυμάτων γνωστή ως ασυνέχεια του Mohorovicic ή απλά Moho. Η αιτία του Moho φαίνεται να οφείλεται στην αλλαγή της σύστασης των πετρωμάτων. 
β) Η δεύτερη φάση είναι μία χημική ασυνέχεια η οποία έχει παρατηρηθεί σε βαθιά τμήματα του ωκεάνιου φλοιού τα οποία έχουν εισχωρήσει στον ηπειρωτικό φλοιό και παρατηρούνται ως οφιολιθικές ακολουθίες.

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

  Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της Γης έχει μέση τιμή 101,325 kPa, με κλίμακα ύψους περίπου 8,5 χιλιόμετρα.Η πυκνή ατμόσφαιρα της Γης αποτελείται από  78% άζωτο και 21% οξυγόνο και 1% αργό, με ίχνη υδρατμών,διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων μορίων.Η ατμόσφαιρα είναι το παρέμβλημα μεταξύ της Γης και του Ηλίου.
Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της Γης έχει μέση τιμή 101,325 kPa, με κλίμακα ύψους περίπου 8,5 χιλιόμετρα
 Η σύσταση της ατμόσφαιρας της γης είναι ασταθής. Τα στρώματα της ατμόσφαιρας, δηλαδή η τροπόσφαιρα, η στρατόσφαιρα, η μεσόσφαιρα, η θερμόσφαιρα και η εξώσφαιρα, μεταβάλλονται από τόπο σε τόπο και εξαρτώνται και από τις εποχιακές μεταβολές.
  Θεωρείται ότι η παρούσα σύσταση της ατμόσφαιρας είναι αποτέλεσμα της δράσης ζώντων οργανισμών.Ο εμπλουτισμός της ατμόσφαιρας της Γης με οξυγόνο άρχισε πριν περίπου 2,45 δις χρόνια.Μια μελέτη πετρωμάτων από τη Νότια Αφρική, ηλικίας 2,5 με 2,65 δις χρόνων έδειξε ότι ένα υπόστρωμα μικροοργανισμών παρήγαγε οξυγόνο. Τότε η σύσταση της ατμόσφαιρας δεν ήταν σταθερή και ανά περιόδους γινόταν πλούσια σε υδρογονάνθρακες, οι οποίοι έκαναν την ατμόσφαιρα ομιχλώδη, όπως είναι η σημερινή ατμόσφαιρα του Τιτάνας. Η αιτία αυτών των αυξομειώσεων ήταν η βιοσύνθεση μεθανίου.
Η πυκνή ατμόσφαιρα της Γης αποτελείται από  78% άζωτο και 21% οξυγόνο και 1% αργό, με ίχνη υδρατμών,διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων μορίων
 Το ύψος της τροπόσφαιρας, ποικίλλει ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, που κυμαίνεται μεταξύ 8 χιλιόμετρα στους πόλους σε 17 χιλιόμετρα στον ισημερινό, με ορισμένες διακυμάνσεις που προκύπτουν από τις καιρικές συνθήκες και τους εποχιακούς παράγοντες.Η βιόσφαιρα της Γης έχει αλλάξει σημαντικά την ατμόσφαιρα.Η  φωτοσύνθεση πριν 2,7 δισεκατομμύρια χρόνια γινόταν μόνο από οξυγόνο ενώ τώρα έχει εξελιχθεί κυρίως από άζωτο-οξυγόνο της ατμόσφαιρας. Η τροποποίηση αυτή επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό των αερόβιων οργανισμών καθώς και το σχηματισμό της στιβάδας του όζοντος, που εμποδίζει την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία και επιτρέπει τη ζωή στη γη.
Το ύψος της τροπόσφαιρας, ποικίλλει ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, που κυμαίνεται μεταξύ 8 χιλιόμετρα στους πόλους σε 17 χιλιόμετρα στον ισημερινό
 Άλλες λειτουργίες στην ατμόσφαιρα που είναι  σημαντικές για τη ζωή στη Γη περιλαμβάνουν τη μεταφορά των υδρατμών,παρέχοντας χρήσιμα αέρια, προκαλώντας τους μικρούς μετεωρίτες να καούν πριν χτυπήσουν την επιφάνεια.Επίσης γνωστό είναι και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ίχνος μορίων εντός της ατμόσφαιρας χρησιμεύουν για να συλλάβουν την θερμική ενέργεια που εκπέμπεται από το έδαφος, αυξάνοντας έτσι τη μέση θερμοκρασία. Οι υδρατμοί, το διοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο και το όζον είναι τα κύρια αέρια του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα της Γης. Χωρίς αυτή την επίδραση της θερμότητας, η μέση επιφάνεια θα ήταν -18 ° C, σε αντίθεση με την τρέχουσα +15 ° C που θα είχε σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχει ζωή.

ΥΔΡΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

 Η αφθονία του νερού στην επιφάνεια της Γης είναι ένα μοναδικό χαρακτηριστικό που διακρίνει το «Γαλάζιο Πλανήτη» από τους άλλους στο Ηλιακό Σύστημα.Η Γη είναι ο μόνος πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος όπου στην επιφάνειά της κυριαρχεί το υγρό στοιχείο.Η υδρόσφαιρα της Γης αποτελείται κυρίως από τους ωκεανούς, αλλά τεχνικά περιλαμβάνει όλες τις επιφάνειες του νερού στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων εσωτερικές θάλασσες,τις λίμνες,τα ποτάμια και τα υπόγεια ύδατα. 
Η Γη είναι ο μόνος πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος όπου στην επιφάνειά της κυριαρχεί το υγρό στοιχείο
 Η μάζα των ωκεανών είναι περίπου 1,35 × 1018μετρικούς τόνους ή περίπου 1/4400 της συνολικής μάζας της Γης. Οι ωκεανοί καλύπτουν έκταση 3,618 ×108 km2, με ένα μέσο βάθος 3.682 μ., με αποτέλεσμα να εκτιμάται ότι ο όγκος των 1,332 × 109km3.Το νερό καλύπτει το 71% της γήινης επιφάνειας,από το οποίο 97,5% είναι θαλάσσιο νερό και 2,5% γλυκό νερό και την χωρίζει σε πέντε ωκεανούς και επτά ηπείρους. Περίπου 68,7% του νερού είναι σήμερα  πάγος.Οι ωκεανοί είναι επίσης μια δεξαμενή των ατμοσφαιρικών αερίων, τα οποία είναι απαραίτητα για την επιβίωση πολλών υδρόβιων μορφών ζωής.Το θαλασσινό νερό έχει σημαντική επίδραση στο κλίμα του πλανήτη ενώ οι ωκεανοί  ενεργούν ως μια μεγάλη δεξαμενή θερμότητας.Οι μεταβολές της κατανομής της θερμοκρασίας στον ωκεανό μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές αλλαγές καιρού, όπως το Ελ Νίνιο.
Η μάζα των ωκεανών είναι περίπου 1,35 × 1018μετρικούς τόνους ή περίπου 1/4400 της συνολικής μάζας της Γης. Οι ωκεανοί καλύπτουν έκταση 3,618 ×108 km2, με ένα μέσο βάθος 3.682 μ., με αποτέλεσμα να εκτιμάται ότι ο όγκος των 1,332 × 109km3
 Η τροχιά της Γης σε συνδυασμό με την ηφαιστειακή δραστηριότητα, τη βαρύτητα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το μαγνητικό πεδίο και την ατμόσφαιρα πλούσια σε οξυγόνο είναι οι βασικές αιτίες που κάνουν τη Γη τον πλανήτη του νερού.
 Αν και η τροχιά της Γης είναι αρκετά απομακρυσμένη ώστε να διατηρεί υγρό νερό, το φαινόμενο του θερμοκηπίου αποτρέπει το νερό από το να παγώσει, διατηρώντας την μέση θερμοκρασία της Γης στους 15 βαθμούς Κελσίου πάνω από το σημείο πήξης. Παλαιοντολογικές ενδείξεις δείχνουν πως κάποια στιγμή μετά την αποίκηση των ωκεανών από τα μπλε-πράσινα βακτήρια, πριν 600 εκατομμύρια χρόνια, το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατέρρευσε, με αποτέλεσμα την ολική ψύξη της Γης και την πιθανή πήξη όλων των ωκεανών για μία περίοδο από 10 - 100 εκατομμύρια χρόνια, σε ένα γεγονός που καλείται «Γη - Χιονόμπαλα» («Snowball Earth»).
Το θαλασσινό νερό έχει σημαντική επίδραση στο κλίμα του πλανήτη ενώ οι ωκεανοί  ενεργούν ως μια μεγάλη δεξαμενή θερμότητας
  Στην ατμόσφαιρα της Γης, ένα στρώμα όζοντος στην στρατόσφαιρα,απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας, αποτρέποντας την αποσύνθεση του νερού.Επιπλέον,η μαγνητόσφαιρα,αποτρέπει την αλληλεπίδραση μεταξύ των στοιχείων της ατμόσφαιρας και του ηλιακού ανέμου.
  Τέλος, τα ηφαίστεια εκπέμπουν συνεχώς ατμούς από το εσωτερικό. Η τεκτονική των πλακών της Γης ανακυκλώνουν τον άνθρακα και το νερό, καθώς οι ασβεστόλιθοι εισέρχονται στον μανδύα και εξέρχονται μέσω των ηφαιστείων ως ατμός και διοξείδιο του άνθρακα. Εκτιμάται πως τα συστατικά του μανδύα περιέχουν τουλάχιστον 10 φορές την ποσότητα του νερού των ωκεανών, αν και το μεγαλύτερο μέρος είναι παγιδευμένο και ποτέ δεν απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα.




Παρακαλώ αναρτήστε:

author

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ τμήμα ΦΥΣΙΚΗΣ τομέαs ΑΣΤΡΟΓΕΩΦΥΣΙΚΗΣ μέλοs τηs ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ

Αποκτήστε δωρεάν ενημερώσεις!!!

ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΟΥ------------ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Α.Ε.Ι , Τ.Ε.Ι. ΚΑΙ Ε.Μ.Π.------------ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ------------ Τηλέφωνο κινητό : 6974662001 ------------ Τηλέφωνο οικίας :210 7560725 ------------ Email : sterpellis@gmail.com Για οικονομική βοήθεια: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος:Αριθμός λογαριασμού 117/946964-81

ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Α.Ε.Ι , Τ.Ε.Ι. ΚΑΙ Ε.Μ.Π. ------------------------------------ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ Τηλέφωνο κινητό : 6974662001 Τηλέφωνο οικίας :210 7560725 Email : sterpellis@gmail.com Για οικονομική βοήθεια: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος:Αριθμός λογαριασμού 117/946964-81