ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΠΕΛΛΗΣ | 1:51 μ.μ. | | | | | | Best Blogger Tips

ΑΡΗΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ

|
ΑΡΗΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
ΑΡΗΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
Our solar system has nine planets.
ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ

   O Άρης,γνωστός και ως ο κόκκινος πλανήτης,είναι ο πιο κοντινός στη Γη από τους εξωτερικούς πλανήτες.Στο οξείδιο του σιδήρου που επικρατεί στην επιφάνειά του οφείλεται η κοκκινωπή εμφάνιση.Ο Άρης είναι ο τέταρτος πλανήτης από τον Ήλιο στο Ηλιακό Σύστημα.Ο Άρης είναι ένας πλανήτης με μια λεπτή ατμόσφαιρα, έχοντας τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας που θυμίζει τόσο τους κρατήρες της Σελήνης και τα ηφαίστεια, τις κοιλάδες, τις ερήμους, και τους πολικούς πάγους της Γης. Η περίοδος περιστροφής και οι εποχιακοί κύκλοι του Άρη είναι επίσης παρόμοιοι με αυτά της Γης, όπως είναι και η κλίση που παράγει τις εποχές. Η ομαλή λεκάνη Borealis στο βόρειο ημισφαίριο, καλύπτει το 40% του πλανήτη.
O Άρης,γνωστός και ως ο κόκκινος πλανήτης,είναι ο πιο κοντινός στη Γη από τους εξωτερικούς πλανήτες
   Μέχρι την πρώτη επιτυχημένη εξερεύνηση του Άρη σημειώθηκε το 1965, από το Mariner 4, με πολλές εικασίες σχετικά με την παρουσία νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του πλανήτη. Αυτό βασίστηκε σε περιοδικές μεταβολές που παρατηρήθηκαν στο φως και σκοτεινά μπαλώματα, ιδιαίτερα στα πολικά γεωγραφικά πλάτη.Μακρύς, σκοτεινές ραβδώσεις έχουν ερμηνευθεί από ορισμένους ως αρδευτικά κανάλια για νερό σε υγρή μορφή. Αυτά τα χαρακτηριστικά αργότερα τα εξήγησαν σαν οπτικές ψευδαισθήσεις, αν και γεωλογικά στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από μη επανδρωμένες αποστολές υποδεικνύουν ότι ο Άρης είχε κάποτε μεγάλης κλίμακας κάλυψη νερού στην επιφάνειά του.Το 2005, ραντάρ αποκάλυψαν την παρουσία μεγάλων ποσοτήτων νερού σε πάγο τους πόλους.
Mars gif
Ο Άρης είναι ο τέταρτος πλανήτης από τον Ήλιο στο Ηλιακό Σύστημα.Ο Άρης είναι ένας πλανήτης με μια λεπτή ατμόσφαιρα, έχοντας τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας που θυμίζει τόσο τους κρατήρες της Σελήνης και τα ηφαίστεια, τις κοιλάδες, τις ερήμους, και τους πολικούς πάγους της Γης
   Ο Άρης έχει δύο φεγγάρια, το Φόβο και το Δείμο.Είναι μικρού μεγέθους και με ακανόνιστο σχήμα.Ο Άρης αυτή τη στιγμή φιλοξενεί τρία λειτουργικά διαστημικά σκάφοι σε τροχιά γύρω του.Τον Οδύσσεια του Άρη, το Mars Express, και το Mars Reconnaissance Orbiter. Στην επιφάνεια είναι για τη εξερεύνηση του Άρη το Rover Opportunity. Το Phoenix Lander ολοκλήρωσε την αποστολή του στην επιφάνεια το 2008.  Οι παρατηρήσεις του Mars Reconnaissance Orbiter της NASA αποκάλυψαν τον νερό που ρέει κατά τη διάρκεια των θερμότερων μηνών στον Άρη.
Στο οξείδιο του σιδήρου που επικρατεί στην επιφάνειά του οφείλεται η κοκκινωπή εμφάνιση
  Ο Άρης είναι ορατός από τη Γη με γυμνό μάτι. Εμφανές το μέγεθος του φτάνει τα -3,0 φωτεινότητα και ξεπερνάει μόνο  τον Δία, την Αφροδίτη, τη Σελήνη και τον Ήλιο.

ΑΡΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

 Άρης ο Θεός του πολέμου . Εκτός από θεός του πολέμου ο Άρης είναι και ο θεός της ανδρείας και της αστικής τάξης. Σε αντίθεση με την αδελφή του, την Θεά Αθηνά, η οποία είναι επίσης  θεά, ο Άρης δεν μάχεται με σοφία και αυτός είναι και ο λόγος που αρκετές είναι οι φορές που έχει ηττηθεί, ντροπιαστεί και κατατροπωθεί από την Αθηνά. Αγαπάει τον πόλεμο για τον πόλεμο και του αρέσει να μάχεται με όλο του το είναι. Ο Άρης είναι ο πόλεμος και ο πόλεμος είναι ο Άρης. Τέσσερεις είναι για τους αρχαίους Έλληνες οι βασικές αρετές. Η σωφροσύνη, η δικαιοσύνη, η σοφία και η ανδρεία. Αυτό φανερώνει την αξία και την τεράστια δύναμη του Θεού Άρη καθώς αυτός αντιπροσωπεύει την ανδρεία. Είναι ο θεός της ανδρείας και όλοι οι πολεμιστές προσπαθούν να φανούν ανδρείοι τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και έξω από αυτό.


Άρης ο Θεός του πολέμου 
  Ο Άρης ανήκει στην δεύτερη γενιά των Θεών. Είναι ο νόμιμος Υιός του Δία και της Ήρας. Συνήθως απεικονίζεται κρατώντας δόρυ και φορώντας κράνος σε κάποια πολεμική σκηνή, ενώ φημίζεται για το καλοσχηματισμένο γυμνασμένο ανδροπρεπές του κορμί και το ωραίο του πρόσωπο που τον κάνουν ακαταμάχητο στις γυναίκες, τόσο που ούτε η Θεά Αφροδίτη δεν κατάφερε να του αντισταθεί. Η Αφροδίτη, Θεά του έρωτα και της ομορφιάς, αν και νόμιμη σύζυγος του θεού της φωτιάς Ηφαίστου, αντικρίζοντας το καλοσχηματισμένο κορμί του Άρη δεν αντιστάθηκε. Την παράνομη αυτή σχέση όμως είδε ο Ήλιος που τα πάντα θωρά και την φανέρωσε στον Ήφαιστο, ο οποίος τότε σκαρφίστηκε ένα σχέδιο για να τους παγιδεύσει. Έβαλε στο κρεβάτι του αόρατα μαγικά δίχτυα και προσποιήθηκε πως θα φύγει στην Λήμνο. Μόλις ο Άρης τον βλέπει να φεύγει πηγαίνει στο σπίτι του να βρει την Αφροδίτη και εκεί παγιδεύεται. Ύστερα από λίγο επέστρεψε ο Ήφαιστος και ειδοποίησε όλους τους θεούς να έρθουν και να δουν τι έπιασαν τα δίχτυα του. Μετά από παρέμβαση του Ποσειδώνα τους αφήνει ελεύθερους και η μεν Αφροδίτη έφυγε για τον ναό της στην Πάφο, ο δε Άρης για την Θράκη.
Συνήθως απεικονίζεται κρατώντας δόρυ και φορώντας κράνος σε κάποια πολεμική σκηνή, ενώ φημίζεται για το καλοσχηματισμένο γυμνασμένο ανδροπρεπές του κορμί
 Από την Αφροδίτη ο Άρης απέκτησε την Αρμονία, η οποία αργότερα παντρεύτηκε με τον βασιλιά, ήρωα, γενάρχη των Θηβαίων, τον Κάδμο, σε έναν γάμο που έδωσαν το παρόν όλοι οι Ολύμπιοι, με τον Απόλλωνα και τις μούσες να παίζουν όμορφους ύμνους και τον Ήφαιστο να χαρίζει στην νύφη ένα πέπλο και ένα περιδέραιο. Εκτός από την Αρμονία, ο Άρης από την Αφροδίτη απέκτησε δύο γιους, τον Δείμο (τρόμο) και τον Φόβο, οι οποίοι τον συντρόφευαν πάντα και παρευρίσκονταν σε κάθε μάχη. Συχνά μαζί με την λατρεία του Άρη λατρεύονταν και γινόντουσαν τελετές και θυσίες και για τους δύο το Υιούς. Ιδιαίτερα πριν από κάποια μάχη γινόντουσαν θυσίες προς τιμή τους αλλά και για τον εξευμενισμό τους έτσι ώστε να τους έχουν με το μέρος τους στον πόλεμο. Ιδιαίτερα σε μία τέτοια εποχή που οι πόλεμοι ήταν πολύ συχνοί και ορισμένοι όπως ο Τρωικός πολυετείς, η λατρεία του θεού του πολέμου ήταν επιβεβλημένη. Παρόλα αυτά όμως δεν ήταν πάρα πολύ αγαπητός και δημοφιλής και ελάχιστοι ναοί χτίστηκαν προς τιμή του, ιδιαίτερα στην περιοχή της Θράκης. Μία από τις ήττες του Άρης από την Αθηνά περιγράφεται από τον Όμηρο στην Ηλιάδα. Ο Άρης αν και είχε υποσχεθεί σε Ήρα και Αθηνά πως θα βοηθούσε τους Αχαιούς, τυφλωμένος από το πάθος του για την Αφροδίτη πέρασε στην αντίπαλη παράταξη των Τρώων και βοηθούσα τον μεγαλύτερο ήρωά τους τον Έκτορα, σε μία εποχή που ο Αχχιλέας απουσίαζε. Τότε η Ήρα ζήτησε από τον Δία να μεσολαβήσει και αυτό έστειλε την Αθηνά να τακτοποιήσει το ζήτημα. Η Αθηνά, φόρεσε την Κυνέα (κράνος) του Πλούτωνα, έγινε αόρατη, και επιβιβάστηκε στο άρμα του Διομήδη, ο οποίος ετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει, χωρίς να γνωρίζει με ποιον πολεμάει, τον Άρη στο πεδίο της μάχης.
 Εκτός από την Αρμονία, ο Άρης από την Αφροδίτη απέκτησε δύο γιους, τον Δείμο (τρόμο) και τον Φόβο, οι οποίοι τον συντρόφευαν πάντα και παρευρίσκονταν σε κάθε μάχη.
  Ο Άρης εκτόξευσε το χάλκινο δόρυ του προς τον Διομήδη και ενώ κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως θα υπήρχε περίπτωση να αστοχήσει, η Αθηνά το έσπρωξε με τα δυο τις χέρι και το έκανε να αλλάξει πορεία. Στη συνέχεια, οδήγησε το δόρυ του Διομήδη στα πλευρά του Άρη καταφέρνοντας ένα κέραιο χτύπημα, το οποίο τον έριξε κάτω και τον έκανε να σπαράξει τόσο δυνατά όσο δέκα χιλιάδες πολεμιστές μαζί. Μετά από αυτό ο Άρης έφυγε για τον Όλυμπο όπου βρήκε τον Δία και άρχισε να του παραπονιέται για ο πόσο περισσότερο συμπαθεί την Αθηνά επειδή αυτή είναι καθαρά δικό του παιδί. Τότε ο Δίας αφού τον έβρισε και του μίλησε πολύ προσβλητικά, τον λυπήθηκε και έδωσε εντολή στον Παίονα, γιατρό των θεών να τον θεραπεύσει. 
Είναι ο νόμιμος Υιός του Δία και της Ήρας
  Ακόμη ένας σημαντικός μύθος γύρο από τον Άρη είναι η δολοφονία του Αλιρρόθιου. Ο Αλιρρόθυος ήταν γιος του Ποσειδώνα και της νύμφης Ευρύτης ό οποίος, θαμπώθηκες από την ομορφιά της Αλκίππης, κόρης του Άρη και της κόρης του βασιλιά της Αθήνας Κέκρωπα. Η Αλκίππη όμως δεν ενέδιδε στο ερωτικό κάλεσμα του Αλιρρόθυου ο οποίος τυφλωμένος από το πάθος του για αυτήν, την βίασε. Ο Άρης μαθαίνοντας για τον βιασμό της κόρης του θέλησε να εκδικηθεί και έτσι σκότωσε τον Αλιρρόθυο. Ο Ποσειδώνας μαθαίνοντας για τον θάνατο του Υιού του, κάλεσε όλους τους θεούς σε μία δίκη στην ακρόπολη των Αθηνών σε ένα χώρο που έκτοτε ονομάζεται Άρειος Πάγος (βράχος του Άρη) κατηγορώντας τον Άρη δολοφονία. Ο Θεοί όμως ομόφωνα αποφάσισαν την αθωότητα του Άρη. Από τότε όλες οι ποινικές υποθέσεις της πόλης κράτους των Αθηνών εκδικάζονταν εκεί.

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΗ

 Ο Άρης έχει περίπου το μισό της διαμέτρου της Γης. Είναι λιγότερο πυκνός από τη Γη, έχοντας περίπου το 15% του όγκου της Γης και το 11% της μάζας. Η επιφάνειά του είναι μόνο ελαφρώς λιγότερη από τη συνολική έκταση της ξηράς της Γης.Αν και ο Άρης είναι μεγαλύτερος και πιο ογκώδης από τον Ερμή, ο Ερμής έχει μια υψηλότερη πυκνότητα.

Ο Άρης έχει περίπου το μισό της διαμέτρου της Γης. Είναι λιγότερο πυκνός από τη Γη, έχοντας περίπου το 15% του όγκου της Γης και το 11% της μάζας.
 Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι δύο πλανήτες να έχουν σχεδόν ταυτόσημη βαρυτική έλξη στην επιφάνεια του Άρη που είναι ισχυρότερη από λιγότερο από 1%.Η κόκκινο πορτοκαλί εμφάνιση της επιφάνειας του Άρη οφείλεται στο οξείδιο του σίδηρο (ΙΙΙ), πιο γνωστό και ως αιματίτη, ή σκουριά. 

ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΡΗ

Ο Άρης έχει μια περιστροφική περίοδο 24 ωρών και 37 λεπτών, μια περίοδο για για τη περιστροφή γύρω από τον ήλιο από 687 ημέρες, και έχει διάμετρο 6.800 χιλιόμετρα (περίπου το μισό της Γης). Μέση πυκνότητά του είναι 3,9 g / cc, το οποίο είναι  μικρότερο από το g / cc 05.02 - 05.05 χαρακτηριστικό του Ερμή, την Αφροδίτη και η Γη. Αυτή η πυκνότητα του δίνει μια μάζα περίπου το 11% εκείνης για την Γη. Είναι πιο εύκολα να παρατηρηθεί από τη Γη όταν είναι στην αντιπολίτευση. Ακόμα και τότε, ήταν δύσκολο στο παρελθόν να παρατηρήσει από τη Γη, λόγω της αναταραχής στην ατμόσφαιρα του Άρη και η δική μας.
   Έχει μια κοκκινωπή απόχρωση πάνω από 3 / 5 του πλανήτη, τα οποία τώρα είναι γνωστό ότι προκαλείται από κόκκινη σκόνη και πετρώματα στην επιφάνεια του πλανήτη.
  Έχει επιφάνεια σημάδια ότι μερικά πιστευόταν αρχικά έμοιαζε με "κανάλια" από τη Γη. Αυτά είναι πλέον γνωστά όπως τα άκρα των οροσειρών.Έχει τομείς της αλλαγής χρώματος που ήταν κάποτε πίστευαν ότι αντιστοιχούν σεβλάστηση. Πιστεύουμε τώρα αυτές τις περιοχές να αλλάξει το χρώμα να οφείλεται σε ανατίναξη της άμμου.
Τα βασικά χαρακτηριστικά του Άρη φαίνονται 

στο παρακάτω πίνακα:
Χαρακτηριστικά τροχιάς
Αφήλιο249.209.300 χλμ.,
(1,665861 AU)
Περιήλιο206.669.000 χλμ.
(1,381497 AU)
Ημιάξονας τροχιάς227.939.100 χλμ.,
(1,523679 AU)
Εκκεντρότητα0,093315[1]
Περίοδος περιφοράς686,971 ημέρες,
(1,8808 έτη)
Συνοδική περ. Περιφοράς779,96 ημέρες,
(2,135 έτη)
Μέση τροχιακή ταχύτητα24,077 χλμ./δευτ.
86.677,2 χλμ./ώρα
Μέση ανωμαλία19,3564°
Κλίση τροχιάς1,85061°(ως προς τηνΕκλειπτική)
5,65°(ως προς τον Ηλιακόισημερινό)
Δορυφόροι2 φυσικοί (ΦόβοςΔείμος)
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ακτίναισημερινού3.396,2 ± 0,1 χλμ.
Ακτίνα γεωγραφικού πόλου3.376,2 ± 0,1 χλμ.
Πλάτυνση0,00589 ± 0,00015
Περιφέρεια ισημερινού21.340 χλμ.
Πολική περιφέρεια21.210 χλμ.
Εμβαδόνεπιφάνειας144.798.500 χλμ.2
Όγκος1,6318·1011 χλμ.3
Μάζα6,4185·1023 χλγρ.
Μέση πυκνότητα3,9335 ± 0,0004 γρμ./εκ.3
Βαρύτητα επιφάνειας3,711 μ./δευτ.2,
0,376 g
Ταχύτητα διαφυγής5,027 χλμ./δευτ.
Αστρονομική περίοδος περιστροφής1,025957 ημέρες,
24,6229 ώρες.
Tαχύτητα περιστροφής868,22 χλμ./ώρα,
(241,17 μ./δευτ.)
Κλίση άξονα25,19°
Λευκαύγεια0,170
Θερμοκρασίαεπιφάνειας186 K - 293 K,
(-87 °C - 20 °C)
Φαινόμενο μέγεθος+1,6 έως −3,0
Γωνιακή διάμετρος3,5 - 25,1"
Ατμόσφαιρα
Ατμοσφαιρική πίεση επιφανείας636 Νιούτον/μ.2
Ατμοσφαιρική σύσταση95,32% Διοξείδιο του άνθρακα
2,70% Άζωτο
1,60% Αργό
0,13% Οξυγόνο
0,08% Μονοξείδιο του άνθρακα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΗ

  Ο Άρης είναι ένας επίγειος πλανήτης που αποτελείται από ορυκτά που περιέχουν πυρίτιο και οξυγόνο,μέταλλα και άλλα στοιχεία που συνήθως αποτελούν το βράχο. Η επιφάνεια του Άρη είναι κατά κύριο λόγο αποτελείται από βασάλτη, αν και τα μέρη είναι πιο πλούσια σε πυρίτιο . Μέρη των νότιων υψίπεδων περιλαμβάνουν ανιχνεύσιμες ποσότητες  ασβεστίου Πυρόξενου.Βρέθηκαν επίσης τοπικές συγκεντρώσεις του αιματίτη και ολιβίνη .Μεγάλο μέρος της επιφάνειας καλύπτεται από ψιλοτριμμένο σιδήρου (ΙΙΙ) και σκόνη του οξειδίου του.
Ο Άρης είναι ένας επίγειος πλανήτης που αποτελείται από ορυκτά που περιέχουν πυρίτιο και οξυγόνο,μέταλλα και άλλα στοιχεία που συνήθως αποτελούν το βράχο
  Όπως η Γη, ο πλανήτης έχει υποστεί διαφοροποίηση, με αποτέλεσμα στο πυκνό, μεταλλικό πυρήνα να συσσωρεύονται λιγότερο πυκνά υλικά.Στα σημερινά μοντέλα του εσωτερικού του πλανήτη υπάρχει μια περιοχή πυρήνα περίπου 1794 ± 65 χιλιόμετρα σε ακτίνα, που αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο με περίπου 16-17% περιεκτικότητα σε θείο. Αυτός ο πυρήνας με σουλφίδιο του σιδήρου είναι εν μέρει υγρός, και έχει δύο φορές τη συγκέντρωση των ελαφρύτερων στοιχείων από ό, τι υπάρχει στον πυρήνα της Γης. Εκτός από το πυρίτιο και το οξυγόνο, τα πιο άφθονα στοιχεία στο φλοιό του Άρη είναι ο σίδηρος, το μαγνήσιο, το αργίλιο, το ασβέστιο και το κάλιο. Το μέσο πάχος του φλοιού του πλανήτη είναι περίπου 50 χλμ., με μέγιστο πάχος 125 χιλιομέτρων. Ο φλοιός της Γης, κατά μέσο όρο είναι 40 km και είναι μόνο το ένα τρίτο του πάχους του φλοιού του Άρη.
 Η επιφάνεια του Άρη είναι κατά κύριο λόγο αποτελείται από βασάλτη, αν και τα μέρη είναι πιο πλούσια σε πυρίτιο 
  Παρά το γεγονός ότι ο Άρης δεν έχει αποδείξεις ότι έχει μαγνητικό πεδίο, , οι παρατηρήσεις δείχνουν ότι τα τμήματα του φλοιού του πλανήτη έχουν μαγνητισμό, και ότι η εναλλαγή της αντιστροφής πολικότητας του διπόλου έχει συμβεί στο παρελθόν.  Μια θεωρία, που δημοσιεύτηκε το 1999 αποδεικνύει τεκτονικές πλάκες στον Άρη τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια πρινι.
Εκτός από το πυρίτιο και το οξυγόνο, τα πιο άφθονα στοιχεία στο φλοιό του Άρη είναι ο σίδηρος, το μαγνήσιο, το αργίλιο, το ασβέστιο και το κάλιο. Το μέσο πάχος του φλοιού του πλανήτη είναι περίπου 50 χλμ., με μέγιστο πάχος 125 χιλιομέτρων
  Κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος, ο Άρης δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα μιας στοχαστικής διαδικασίας. Ο Άρης έχει πολλά ιδιαίτερα χημικά χαρακτηριστικά που προκαλούνται από τη θέση του στο ηλιακό σύστημα. Στοιχεία με χαμηλό σημείο βρασμού, όπως το χλώριο, το φώσφορο και το θείο είναι πολύ πιο συνηθισμένες στον Άρη από τη Γη. 

ΕΔΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΡΗ

   Το έδαφος του Άρη είναι ελαφρώς αλκαλικό και περιέχει στοιχεία όπως το μαγνήσιο, το νάτριο, το κάλιο και το χλώριο. Αυτές οι θρεπτικές ουσίες που βρίσκονται στους κήπους στη Γη, και είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη των φυτών.Πειράματα που διεξάγονται από τα ομόσπονδα κράτη έδειξαν ότι το έδαφος του Άρη έχει ένα βασικό pH 8,3, και μπορεί να περιέχει ίχνη του υπερχλωρικού άλατος.
Οι ραβδώσεις είναι κοινές σε όλο το έδαφος του Άρη και νέες εμφανίζονται συχνά σε απόκρημνες πλαγιές του κρατήρες, γούρνες, και κοιλάδες
   Οι ραβδώσεις είναι κοινές σε όλο το έδαφος του Άρη και νέες εμφανίζονται συχνά σε απόκρημνες πλαγιές του κρατήρες, γούρνες, και κοιλάδες. Οι ραβδώσεις είναι σκούρες στην αρχή και γίνονται ελαφρύτερές με την ηλικία. Έχουν επίσης παρατηρηθεί να ακολουθούν τις άκρες των βράχων και άλλα εμπόδια στην πορεία τους.

Το έδαφος του Άρη είναι ελαφρώς αλκαλικό και περιέχει στοιχεία όπως το μαγνήσιο, το νάτριο, το κάλιο και το χλώριο
 Η κοινώς αποδεκτή θεωρία είναι ότι πραγματοποιούνται σκοτεινά υποκείμενα στρώματα του εδάφους και αποκαλύφθηκε μετά από χιονοστιβάδες από φωτεινή σκόνη. Πολλές εξηγήσεις έχουν προταθεί, κάποιες από τις οποίες αφορούν το νερό ή ακόμα και την ανάπτυξη των οργανισμών. 

ΝΕΡΟ ΣΤΟΝ ΑΡΗ

   Νερό σε υγρή μορφή δεν μπορεί να υπάρξει στην επιφάνεια του Άρη λόγω της χαμηλής ατμοσφαιρικής πίεσης.Οι δύο πόλοι  φαίνεται να είναι σε μεγάλο ποσοστό από νερό.Ο όγκος του πάγου νερού στο νότιο πόλο, αν λιώσει, θα ήταν επαρκής για να καλύψει ολόκληρη την πλανητική επιφάνεια σε βάθος 11 μέτρων.
Ο όγκος του πάγου νερού στο νότιο πόλο, αν λιώσει, θα ήταν επαρκής για να καλύψει ολόκληρη την πλανητική επιφάνεια σε βάθος 11 μέτρων.
 Μεγάλες ποσότητες πάγου νερού πιστεύεται ότι είναι παγιδευμένοι κάτω από τη παχύ κρυόσφαιρα του Άρη.Τα ραντάρ από το Mars Express και το Mars Reconnaissance Orbiter δείχνουν μεγάλες ποσότητες πάγου νερού τόσο στους πόλους και στα μέσα γεωγραφικά πλάτη.
Γεωμορφές ορατοί στον Άρη υποδεικνύουν έντονα ότι υγρό νερό έχει τουλάχιστον κατά καιρούς υπήρξει στην επιφάνεια του πλανήτη
  Γεωμορφές ορατοί στον Άρη υποδεικνύουν έντονα ότι υγρό νερό έχει τουλάχιστον κατά καιρούς υπήρξει στην επιφάνεια του πλανήτη. Τεράστιες γραμμικές εκτάσεις εδάφους, γνωστές ως κανάλια εκροής, κομμένα σε όλη την επιφάνεια σε περίπου 25 σημεία. Αυτή είναι η σκέψη για την καταγραφή της διάβρωσης που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της καταστροφικής απελευθέρωση του νερού από υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα.Τα νεότερα από αυτά τα κανάλια πιστεύεται να έχουν σχηματιστεί πρόσφατα, μόνο μερικά εκατομμύρια χρόνια πριν. Χαρακτηριστικά αυτών των κοιλάδων ήταν σκαλισμένα από την απορροή που προκύπτουν από τη βροχή ή το χιόνι στην πρώιμη ιστορία του Άρη. 
Υπάρχουν, επίσης, χιλιάδες χαρακτηριστικά κατά μήκος του κρατήρα και του φαραγγιού που φαίνονται παρόμοια με επίγειες ρεματιές
 Υπάρχουν, επίσης, χιλιάδες χαρακτηριστικά κατά μήκος του κρατήρα και του φαραγγιού που φαίνονται παρόμοια με επίγειες ρεματιές. Οι ρεματιές έχουν την τάση να είναι σε ορεινές περιοχές του νότιου ημισφαιρίου και να αντιμετωπίσει τον Ισημερινό.Όλα τα προς τους πόλους των 30 ° γεωγραφικού πλάτους. Μια σειρά από συγγραφείς έχουν δείξει ότι η διαδικασία σχηματισμού τους απαιτεί τη συμμετοχή του υγρού νερού, ίσως από το λιώσιμο των πάγων, αν και άλλοι έχουν ταχθεί υπέρ των μηχανισμών διαμόρφωσης που αφορούν το διοξείδιο του άνθρακα ή παγετού η κυκλοφορία των ξηρών σκόνης.
Μεγάλες ποσότητες πάγου νερού πιστεύεται ότι είναι παγιδευμένοι κάτω από τη παχύ κρυόσφαιρα του Άρη
 Ορισμένοι συγγραφείς έχουν ακόμη προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να υποστηρίξουν ότι κατά καιρούς στο παρελθόν του Άρη, ένα μεγάλο μέρος στις χαμηλήές βόρειες πεδιάδες του πλανήτη καλύφθηκαν με ένα πραγματικό ωκεανό εκατοντάδες μέτρα βάθος, αν και αυτό παραμένει αμφιλεγόμενο.
 Περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία ότι το υγρό νερό κάποτε υπήρχε στην επιφάνεια του Άρη προέρχεται από την ανίχνευση των συγκεκριμένων μετάλλων όπως αιματίτης και γαιτίτης.Μερικά από τα στοιχεία που πιστεύεται ότι δείχνουν αρχαίες λεκάνες νερού έχει εξαλειφθεί από τις υψηλότερες μελέτες ψηφίσματος με το Mars Reconnaissance Orbiter. Το 2004, το Opportunity εντόπισε τον ιαροσίτη ορυκτών. Αυτό αποτελεί μόνο με την παρουσία του όξινο νερό, το οποίο αποδεικνύει ότι υπήρχε κάποτε νερό στον Άρη.

ΠΟΛΟΙ ΤΟΥ ΑΡΗ

  Ο Άρης έχει δύο μόνιμους πόλους πάγων. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα ένα κοντάρι βρίσκεται σε συνεχή ψύξη στην επιφάνεια και προκαλεί την απόθεση του 25-30% της ατμόσφαιρας σε πλάκες πάγου CO2 (ξηρό πάγο). Όταν οι πόλοι θα εκτεθούν στο φως του ήλιου, τα κατεψυγμένα CO2 εξαχνονται, δημιουργώντας τεράστιους άνεμους που σαρώνουν τους πόλους τόσο γρήγορα όσο 400 km / h. Αυτές οι εποχιακές δράσεις μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες σκόνης και υδρατμών.
Τα πολικά καλύμματα στους δύο πόλους αποτελείται κυρίως από πάγο νερού
 Τα πολικά καλύμματα στους δύο πόλους αποτελείται κυρίως από πάγο νερού. Παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα συσσωρεύεται στο λεπτό στρώμα περίπου ένα μέτρο πάχους  στο βόρειο μόνο το χειμώνα.Ο βόρειος πόλος έχει διάμετρο περίπου 1.000 χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού  και περιέχει περίπου 1,6 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα πάγων, το οποίο αν κατανέμεται ομοιόμορφα θα είναι 2 χιλιόμετρα πάχους.Ο νότιος πόλος έχει διάμετρο 350 χιλιόμετρα και πάχους 3 χιλιόμετρα. Ο συνολικός όγκος του πάγου στο νότιο πόλο εκτιμάται σε 1,6 εκατ. κυβικά χιλιόμετρα.
Ο Άρης έχει δύο μόνιμους πόλους πάγων
  Με τον ερχομό της άνοιξης, το ηλιακό φως θερμαίνει το υπέδαφος και η πίεση από την εξάχνωση CO2 συσσωρεύεται κάτω από μια πλάκα, που ανυψώνει και τελικά υπάρχει ρήξη. Αυτό οδηγεί σε θερμοσίφωνας-όπως εκρήξεις του αερίου CO2 αναμιγνύεται με  άμμο βασαλτικό ή σκόνη. Αυτή η διαδικασία είναι γρήγορη και παρατηρείται στο χώρο της σε λίγες μέρες, εβδομάδες ή μήνες. 

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΡΗ

 Τα ηφαιστειακά οροπέδια και οι λεκάνες απορροής κυριαρχούν στο τοπογραφικό χάρτη του πλανήτη Άρη.Η επιφάνεια του Άρη όπως φαίνεται από τη Γη είναι χωρισμένη σε δύο είδη περιοχών.Δεδομένου ότι ο Άρης δεν έχει ωκεανούς Μηδέν υψόμετρο ορίζεται  το ύψος στο οποίο υπάρχει 610.5 Pa (6.105 mbar) της ατμοσφαιρικής πίεσης. Η πίεση αυτή αντιστοιχεί στο τριπλό σημείο του νερού, και είναι περίπου 0,6% του επιπέδου πίεσης επιφάνεια της θάλασσας στη Γη (0,006 atm ).Στην πράξη, σήμερα αυτή η επιφάνεια ορίζεται απευθείας από δορυφορικές μετρήσεις της βαρύτητας.
Τα ηφαιστειακά οροπέδια και οι λεκάνες απορροής κυριαρχούν στο τοπογραφικό χάρτη του πλανήτη Άρη
 Η διχοτόμηση του Άρη τοπογραφία είναι εντυπωσιακή. Η έρευνα το 2008 έχει παρουσιάσει στοιχεία σχετικά με μια θεωρία που προτάθηκε το 1980 με το αξίωμα ότι, τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια πριν, το βόρειο ημισφαίριο του Άρη χτυπήθηκε από ένα αντικείμενο το ένα δέκατο στα δύο τρίτα του μεγέθους της Σελήνης. Εάν επικυρωθεί, αυτό θα κάνει το βόρειο ημισφαίριο του Άρη στην περιοχή ενός κρατήρα 10.600 χιλιόμετρα μήκος 8.500 χιλιόμετρα πλάτος, ή περίπου την περιοχή της Ευρώπης, της Ασίας, και την Αυστραλία μαζί.
Ο Άρης είναι σημαδεμένος από μια σειρά από κρατήρες: συνολικά 43.000 κρατήρες με διάμετρο 5 χλμ και άνω έχουν βρεθεί
 Ο Άρης είναι σημαδεμένος από μια σειρά από κρατήρες: συνολικά 43.000 κρατήρες με διάμετρο 5 χλμ και άνω έχουν βρεθεί. Λόγω της μικρότερης μάζας του Άρη, η πιθανότητα ενός αντικειμένου να συγκρουστεί με τον πλανήτη είναι περίπου η μισή της Γης. Ο Άρης βρίσκεται πιο κοντά στην ζώνη των αστεροειδών, έτσι ώστε να έχει αυξημένη πιθανότητα να χτυπηθεί από τα υλικά από αυτήν την πηγή. Ο Άρης είναι επίσης πιο πιθανό να έχει χτυπηθεί από μικρής περιόδου κομητών, δηλαδή, αυτά που βρίσκονται μέσα από την τροχιά του Δία. Παρά το γεγονός αυτό, υπάρχουν πολύ λιγότεροι κρατήρες στον Άρη σε σχέση με το φεγγάρι, επειδή η ατμόσφαιρα του Άρη παρέχει προστασία κατά των μικρών μετεωριτών.
Μηδέν υψόμετρο ορίζεται  το ύψος στο οποίο υπάρχει 610.5 Pa (6.105 mbar) της ατμοσφαιρικής πίεσης. Η πίεση αυτή αντιστοιχεί στο τριπλό σημείο του νερού, και είναι περίπου 0,6% του επιπέδου πίεσης επιφάνεια της θάλασσας στη Γη (0,006 atm )
   Το ηφαίστειο ασπίδα Όλυμπος, στα 27 χλμ. είναι το μεγαλύτερο γνωστό βουνό στο ηλιακό σύστημα.Πρόκειται για ένα εξαφανισμένο ηφαίστειο.Είναι πάνω από τρεις φορές το ύψος του Έβερεστ, το οποίο σε σύγκριση ανέρχεται λίγο πάνω από 8,8 χιλιόμετρα. 
  Το μεγάλο φαράγγι, Valles Marineris έχει μήκος 4.000 χιλιόμετρα και βάθος έως και 7 χιλιόμετρα. Το μήκος του Valles Marineris είναι ισοδύναμο με το μήκος της Ευρώπης και επεκτείνεται σε όλο το ένα πέμπτο της περιφερείας του Άρη. Συγκριτικά, το Grand Canyon στη Γη είναι μόνο 446 χιλιόμετρα μακριά και σχεδόν 2 χιλιόμετρα βαθιά. Ένα άλλο μεγάλο φαράγγι είναι το Ma'adim Vallis (Ma'adim είναι εβραϊκά για τον Άρη). Θα είναι 700 χλμ. και πάλι πολύ μεγαλύτερο από το Grand Canyon, με πλάτος 20 χλμ. και βάθος 2 χιλιομέτρων σε κάποια σημεία. Είναι πιθανό ότι Ma'adim Vallis είχε πλημμυρίσει με νερό σε υγρή μορφή και στο παρελθόν.
Το μεγάλο φαράγγι, Valles Marineris έχει μήκος 4.000 χιλιόμετρα και βάθος έως και 7 χιλιόμετρα
  Εικόνες από το σύστημα θερμικής απεικόνισης εκπομπών (THEMIS) στο κατάστρωμα Mars Odyssey της NASA Orbiter έχουν αποκαλύψει επτά πιθανές εισόδους σπήλαια στις πλαγιές του Arsia Mons ηφαίστειο. Σπήλαιο  εισόδους από 100 μ. έως 252 μ. πλάτος και που πιστεύεται ότι είναι τουλάχιστον 73 τ.μ. και 96 μ. βάθος. Επειδή το φως δεν φθάνει στο δάπεδο των περισσοτέρων από τα σπήλαια, είναι πιθανό ότι θα επεκταθεί πολύ πιο βαθιά από ό, τι αυτές οι χαμηλότερες εκτιμήσεις και διευρύνουν κάτω από την επιφάνεια. 

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ

  Σε σύγκριση με τη Γη, η ατμόσφαιρα του Άρη είναι αρκετά αραιή. Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια κυμαίνεται από το χαμηλό των 30 Pa (0.030 kPa) στον Όλυμπο σε πάνω από 1155 Pa (1.155 kPa) στην Hellas Planitia, με μέση πίεση στο επίπεδο της επιφάνειας των 600 Pa (0,60 kPa).  Η πίεση στη ν επιφάνεια του Άρη  είναι ίση με την πίεση που ασκήθηκε στα 35 χιλιόμετρα  πάνω από την επιφάνεια της Γης. Αυτό είναι λιγότερο από το 1% της πίεσης στην επιφάνεια της γης (101,3 kPa). Η κλίμακα ύψους της ατμόσφαιρας είναι περίπου 10,8 χιλιομέτρων, η οποία είναι μεγαλύτερη από της Γης (6 χλμ.).
Η ατμόσφαιρα του Άρη αποτελείται από διοξείδιο του άνθρακα κατά 95%, 3% αζώτου, 1,6% αργό και περιέχει ίχνη από το οξυγόνο και το νερό.
  Η ατμόσφαιρα του Άρη αποτελείται από διοξείδιο του άνθρακα κατά 95%, 3% αζώτου, 1,6% αργό και περιέχει ίχνη από το οξυγόνο και το νερό.  Η ατμόσφαιρα είναι αρκετά σκονισμένη, που περιέχει σωματίδια περίπου 1,5 μικρόμετρα σε διάμετρο, που δίνουν το Αρειανό ουρανό ένα καστανόξανθο χρώμα όταν φαίνεται από την επιφάνεια.
Σε σύγκριση με τη Γη, η ατμόσφαιρα του Άρη είναι αρκετά αραιή
 Το μεθάνιο έχει ανιχνευθεί στην ατμόσφαιρα του Άρη με γραμμομοριακό κλάσμα των περίπου 30 ppb που εμφανίζεται στην εκτεταμένη λοφία, και το προφίλ σημαίνει ότι το μεθάνιο απελευθερώθηκε από διακριτές περιοχές. Περιέχονται 19.000 τόνοι μεθανίου, με εκτιμώμενη δύναμη πηγή ύψους 0,6 κιλό ανά δευτερόλεπτο.Το προφίλ δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχουν δύο τοπικές περιοχές , το πρώτο κέντρο κοντά στο 30 ° N , 260 ° Δ και το δεύτερο κοντά στο 0 °, 310 ° W. Εκτιμάται ότι ο Άρης πρέπει να παράγει 270 τόνους / έτος του μεθανίου.

ΚΛΙΜΑ ΤΟΥ ΑΡΗ

   Από όλους τους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα, οι εποχές του Άρη είναι οι πιο όμοιες με τη Γη, λόγω των παρόμοιων άξονων περιστροφής των δύο πλανητών. Τα μήκη των εποχών του Άρη είναι περίπου διπλάσιες από εκείνες της Γης, καθώς η μεγαλύτερη απόσταση του Άρη από τον Ήλιο οδηγεί το έτος του Άρη να είναι περίπου δύο χρόνια στη Γη.

Από όλους τους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα, οι εποχές του Άρη είναι οι πιο όμοιες με τη Γη, λόγω των παρόμοιων άξονων περιστροφής των δύο πλανητών
 Οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια του Άρη διαφέρουν από τα χαμηλά της τάξης του -87 ° C (-125 ° F) κατά τη διάρκεια του πολικού χειμώνα με υψηλά έως -5 ° C (23 ° F) στην καλοκαίρια. Ο πλανήτης βρίσκεται επίσης 1,52 φορές πιο μακριά από τον ήλιο σε σχέση με τη Γη, με αποτέλεσμα να δέχεται μόλις το 43% του ποσού του φωτός του ήλιου.
Ο πλανήτης βρίσκεται επίσης 1,52 φορές πιο μακριά από τον ήλιο σε σχέση με τη Γη, με αποτέλεσμα να δέχεται μόλις το 43% του ποσού του φωτός του ήλιου.
  Αν ο Άρης είχε μια σαν τη Γη τροχιά, οι εποχές της θα είναι παρόμοια με της Γης, επειδή αξονική κλίση του είναι παρόμοια με της Γης. Η σχετικά μεγάλη εκκεντρότητα της τροχιάς του Άρη έχει ένα σημαντικό αποτέλεσμα. Ο Άρης είναι κοντά στο περιήλιο, όταν είναι καλοκαίρι στο νότιο ημισφαίριο και το χειμώνα στο Βορρά, και κοντά στο αφήλιο όταν είναι χειμώνας στο νότιο ημισφαίριο και το καλοκαίρι στα βόρεια. Ως αποτέλεσμα, οι εποχές στο νότιο ημισφαίριο είναι πιο ακραίες και οι εποχές στο βόρειο είναι πιο ήπιες. Οι θερινές θερμοκρασίες στο νότο μπορεί να φτάσουν έως και 30 ° C (86 ° F) θερμότερες από τις ισοδύναμές καλοκαιρινές θερμοκρασίες στο βορρά. 
Οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια του Άρη διαφέρουν από τα χαμηλά της τάξης του -87 ° C (-125 ° F) κατά τη διάρκεια του πολικού χειμώνα με υψηλά έως -5 ° C (23 ° F) στην καλοκαίρια
   Ο Άρης έχει επίσης τη μεγαλύτερη θύελλα σκόνης στο ηλιακό σύστημά μας. Αυτά μπορούν να ποικίλουν από μια καταιγίδα πάνω από μια μικρή περιοχή, με γιγαντιαία καταιγίδες που καλύπτουν ολόκληρο τον πλανήτη. Έχουν την τάση να εμφανίζονται όταν ο Άρης είναι πιο κοντά στον Ήλιο, και έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τη θερμοκρασία του πλανήτη. 

ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΡΗ

  Η μέση απόσταση του Άρη από τον Ήλιο είναι περίπου 230 εκατομμύρια χιλιόμετρα (1,5 AU) και την περίοδο της τροχιάς του είναι 687 (Γη) ημέρες.Η ηλιακή ημέρα  στον Άρη είναι μόνο λίγο περισσότερο από μια ημέρα της Γης: 24 ώρες, 39 λεπτά και 35,244 δευτερόλεπτα. Ένας χρόνος στον  Άρη είναι ίσος με 1,8809 χρόνια τη Γη, ή 1 χρόνο, 320 ημέρες, και 18,2 ώρες.
Η μέση απόσταση του Άρη από τον Ήλιο είναι περίπου 230 εκατομμύρια χιλιόμετρα (1,5 AU) και την περίοδο της τροχιάς του είναι 687 (Γη) ημέρες
  Η αξονική κλίση του Άρη είναι 25,19 βαθμοί, η οποία είναι παρόμοια με την αξονική κλίση της Γης. Ως αποτέλεσμα, ο Άρης έχει εποχές σαν τη Γη. Ο Άρης πέρασε το περιήλιο του τον Μάρτιο του 2010  και αφήλιο του τον Μάρτιο του 2010.Το επόμενο περιήλιο έρχεται τον Ιανουάριο του 2013 και τα επόμενα αφήλιο το Φεβρουάριο του 2012.
 Ο Άρης πέρασε το περιήλιο του τον Μάρτιο του 2010  και αφήλιο του τον Μάρτιο του 2010.Το επόμενο περιήλιο έρχεται τον Ιανουάριο του 2013 και τα επόμενα αφήλιο το Φεβρουάριο του 2012.
  Ο Άρης έχει μια σχετικά έντονη τροχιακή εκκεντρότητα περίπου 0,09. Από τους επτά άλλους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα, μόνο ο Ερμής δείχνει μεγαλύτερη εκκεντρικότητα. Είναι γνωστό ότι στο παρελθόν ο Άρης είχε μια πολύ πιο κυκλική τροχιά από ό, τι σήμερα. Σε ένα σημείο 1.350.000 χρόνια Γη πριν, ο Άρης είχε μια εκκεντρικότητα των περίπου 0,002, πολύ μικρότερη από εκείνη της Γης σήμερα.

Ένας χρόνος στον  Άρη είναι ίσος με 1,8809 χρόνια τη Γη, ή 1 χρόνο, 320 ημέρες, και 18,2 ώρες.
 Επίσης, έχει πολύ μεγαλύτερο κύκλο της εκκεντρικότητας με μια περίοδο 2.200.000 χρόνων της Γης, και αυτό επισκιάζει τα 96.000 έτη του κύκλου στα γραφήματα εκκεντρικότητα. Για τα τελευταία 35.000 χρόνια από την τροχιά του Άρη έχει πάρει λίγο πιο εκκεντρική, λόγω της βαρυτικής αποτελέσματα των άλλων πλανητών. Η πιο κοντινή απόσταση μεταξύ της Γης και του Άρη θα συνεχίσει έως και ήπια μείωση για τα επόμενα 25.000 χρόνια. 

ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ ΤΟΥ ΑΡΗ

 Ο Άρης έχει δύο σχετικά μικρά φυσικά φεγγάρια, το Φόβος και το Δείμο,οι    οποίοι βρίσκονται σε τροχιά πολύ κοντά στον πλανήτη.Οι δύο δορυφόροι ανακαλύφθηκαν το 1877 από τον Asaph Hall, και το όνομά του από τον Φόβο  και Δείμο, οι οποίοι, στην ελληνική  μυθολογία, συνόδευαν τον πατέρα τους τον Άρη, θεό του πολέμου, στη μάχη.
Παρά την τροχιά 30 ωρών του Δείμου, που παίρνει 2,7 ημέρες καθώς πέφτει σιγά-σιγά πίσω από την περιστροφή του Άρη
  Από την επιφάνεια του Άρη, οι κινήσεις του Φόβου και Δείμου φαίνονται πολύ διαφορετικοί από αυτή του δικού μας φεγγαριού. Ο Φόβος υψώνεται στα δυτικά, θέτει στην ανατολή, και ανεβαίνει και πάλι σε μόλις 11 ώρες. Παρά την τροχιά 30 ωρών του Δείμου, που παίρνει 2,7 ημέρες καθώς πέφτει σιγά-σιγά πίσω από την περιστροφή του Άρη, στη συνέχεια, ακριβώς εφ 'και πάλι να αυξάνεται.
Ο Φόβος υψώνεται στα δυτικά, θέτει στην ανατολή, και ανεβαίνει και πάλι σε μόλις 11 ώρες
 Η προέλευση των δύο φεγγαριών δεν είναι πλήρως κατανοητή.Η χαμηλή ανακλαστικότητα τους και ανθρακούχα σύνθεση να θεωρηθεί ως παρόμοιη με αστεροειδείς, υποστηρίζοντας τη θεωρία λήψης. Η ασταθής τροχιά του Φόβου φαίνεται να κλίνει υπέρ μιας σχετικά πρόσφατης σύλληψης. Αλλά και οι δύο έχουν κυκλικές τροχιές, πολύ κοντά στον ισημερινό.
  Μια τρίτη πιθανότητα είναι η συμμετοχή ενός τρίτου σώματος.Πιο πρόσφατες γραμμές των αποδεικτικών στοιχείων για το Φόβο έχοντας ένα εξαιρετικά πορώδες εσωτερικό και προτείνοντας μια σύνθεση που περιέχει κυρίως  μέταλλα είναι γνωστό από τον Άρη,  δείχνουν προς μια προέλευση του Φόβου από το υλικό που εκτινάχθηκε από το αντίκτυπο στον Άρη  παρόμοια με την επικρατούσα θεωρία για την προέλευση της σελήνης της Γης. 

ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΑΡΗ

  Το παρελθόν της ροής του υγρού νερού καταδεικνύει το δυναμικό του πλανήτη για κατοικησιμότητα. Ορισμένα πρόσφατα στοιχεία έχουν δείξει ότι κανένα νερό στην επιφάνεια του Άρη μπορεί να ήταν πολύ αλμυρό και όξινο για την υποστήριξη  ζωής.
Το τέλος της ηφαιστειακής δραστηριότητας έχει σταματήσει προφανώς την ανακύκλωση των χημικών ουσιών και ανόργανων στοιχείων μεταξύ της επιφάνειας και το εσωτερικό του πλανήτη 
  Η έλλειψη μαγνητόσφαιρας στη λεπτή ατμόσφαιρα του Άρη είναι μια πρόκληση.Ο πλανήτης έχει μικρή μεταφορά θερμότητας σε όλη την επιφάνειά του, η κακή μόνωση κατά τους βομβαρδισμούς του ηλιακού ανέμου και η ανεπαρκής ατμοσφαιρική πίεση για να συγκρατούν το νερό σε υγρή μορφή (νερό εξαχνώνεται αντί σε ένα αέρια κατάσταση). Ο Άρης είναι, επίσης, σχεδόν, ή ίσως εντελώς, γεωλογικά νεκρός. Το τέλος της ηφαιστειακής δραστηριότητας έχει σταματήσει προφανώς την ανακύκλωση των χημικών ουσιών και ανόργανων στοιχείων μεταξύ της επιφάνειας και το εσωτερικό του πλανήτη .
Ο Άρης είναι, επίσης, σχεδόν, ή ίσως εντελώς, γεωλογικά νεκρός
  Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο πλανήτης ήταν κάποτε πολύ πιο κατοικήσιμος από ότι είναι σήμερα.Οι ανιχνευτές στα μέσα της δεκαετίας του 1970 πραγματοποιούν πειράματα για την ανίχνευση μικροοργανισμών στο έδαφος του Άρη σε τόπους εκφόρτωσης τους και είχαν θετικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της προσωρινής ανόδου της παραγωγής CO2, την έκθεση σε νερό και θρεπτικά συστατικά. Αυτό το σημάδι της ζωής αργότερα αμφισβητείται από ορισμένους επιστήμονες, με αποτέλεσμα μια συνεχιζόμενη συζήτηση, με το επιστήμονα Gilbert Levin να υποστηρίζει ότι οι ανιχνευτές μπορεί να έχουν βρει  ζωή.Οι δοκιμές που πραγματοποιούνται από το Phoenix Mars Lander έχουν δείξει ότι το έδαφος έχει  αλκαλικό pH και περιέχει μαγνήσιο, νάτριο, κάλιο και το χλώριο. Τα θρεπτικά συστατικά του εδάφους μπορεί να είναι σε θέση να υποστηρίξουν ζωή, αλλά η ζωή θα πρέπει να συνεχίσει να προστατευτεί από την έντονη υπεριώδη ακτινοβολία.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο πλανήτης ήταν κάποτε πολύ πιο κατοικήσιμος από ότι είναι σήμερα
   Στο Διαστημικό Κέντρο Johnson , έχουν μερικά συναρπαστικά σχήματα που έχουν βρεθεί στον μετεωρίτη ALH84001, τα οποία πιστεύεται ότι προέρχεται από τον Άρη. Μικρές ποσότητες μεθανίου και φορμαλδεΰδης που ανιχνεύτηκαν πρόσφατα ισχυρίστηκε ότι είναι υποδείξεις για τη ζωή, όμως αυτές οι χημικές ενώσεις θα καταρρεύσουν γρήγορα στην ατμόσφαιρα του Άρη.



ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΗ

  Δεκάδες διαστημικά σκάφοι συμπεριλαμβανομένων των orbiters, Landers, και Rovers, έχουν σταλεί στον Άρη από τη Σοβιετική Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Ιαπωνία για να μελετήσουν την επιφάνεια του πλανήτη, το κλίμα και τη γεωλογία. Από το 2008, η τιμή της μεταφοράς υλικού από την επιφάνεια της Γης στην επιφάνεια του Άρη είναι περίπου 309.000 δολάρια ΗΠΑ ανά χιλιόγραμμο. 
Δεκάδες διαστημικά σκάφοι συμπεριλαμβανομένων των orbiters, Landers, και Rovers, έχουν σταλεί στον Άρη από τη Σοβιετική Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Ιαπωνία για να μελετήσουν την επιφάνεια του πλανήτη, το κλίμα και τη γεωλογία
  Περίπου τα δύο τρίτα του συνόλου των διαστημικών σκαφών που προορίζονται για τον Άρη έχουν αποτύχει με ένα ή τον άλλο τρόπο, πριν από τη συμπλήρωση της αποστολής τους. Οι αποτυχημένες αποστολές συνήθως αποδίδονται σε τεχνικά προβλήματα, και τις αποστολές για το σχεδιασμό πρέπει να εξισορροπήσουν την τεχνολογία και τους στόχους της αποστολής.
animated gifs
Περίπου τα δύο τρίτα του συνόλου των διαστημικών σκαφών που προορίζονται για τον Άρη έχουν αποτύχει με ένα ή τον άλλο τρόπο, πριν από τη συμπλήρωση της αποστολής τους
  Η πρώτη επιτυχής αποστολή του Άρη ήταν στις 14 - 15 Ιούλιος 1965, από το Mariner της NASA.Στις 14 Νοέμβρη 1971 το Μάρινερ 9 ήταν το πρώτο διαστημόπλοιο σε τροχιά γύρω από άλλο πλανήτη, όταν τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Άρη .Τα πρώτα αντικείμενα για την επιτυχή προσεδάφιση του εδάφους στην επιφάνεια ήταν από δύο Σοβιετικούς ανιχνευτές:Τον Άρη 2 στις 27 Νοεμβρίου και 3 για τον Άρη στις 2 Δεκεμβρίου 1971. Το 1975 η NASA εκτόξευσε το Βίκινγκ πρόγραμμα που αποτελούνταν από δύο διαστημόπλοια σε τροχιά.
Οι Σοβιετικοί ανιχνευτές Φόβος 1 και 2 στάλθηκαν στον Άρη το 1988 για να μελετήσει τον Άρη και τα δύο φεγγάρια του
  Οι Σοβιετικοί ανιχνευτές Φόβος 1 και 2 στάλθηκαν στον Άρη το 1988 για να μελετήσει τον Άρη και τα δύο φεγγάρια του. Ο Φόβος 1 χάνει την επαφή στο δρόμο προς τον Άρη.Ο  Φόβος 2 με επιτυχία φωτογραφίζει τον Άρη και τον Φόβο.

 Μετά την αποτυχία του 1992 το Mars Observer Orbiter, η NASA ετοίμασε το Mars Global Surveyor για να το θέσει σε τροχιά το 1997. Η αποστολή στέφθηκε με πλήρη επιτυχία, αφού τελείωσε η αποστολή χαρτογράφησης του στις αρχές του 2001. Επικοινωνία χάθηκε με τον καθετήρα τον Νοέμβριο του 2006 κατά την τρίτη παράταση . Το Mars Pathfinder της NASA, που μεταφέρει ένα ρομποτικό Sojourner όχημα εξερεύνησης, προσγειώθηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1997, επιστρέφοντας πολλές εικόνες.
animated gifs
 Η πρώτη επιτυχής αποστολή του Άρη ήταν στις 14 - 15 Ιούλιος 1965, από το Mariner της NASA

 Το NASA Phoenix Mars Lander έφτασε στη βόρεια πολική περιοχή του Άρη στις 25 Μαΐου, 2008 και στις 10 Νοεμβρίου 2008 μετά από επαφή χάθηκε. Το διαστημικό σκάφος Dawn πέταξε από τον Άρη, τον Φεβρουάριο του 2009 .Το NASA Mars Odyssey Orbiter εισήλθε σε τροχιά στον Άρη το 2001.Η αποστολή Mars Express της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA), έφθασε στον Άρη το 2003. Μετέφερε το Beagle 2 lander, η οποία απέτυχε κατά την κάθοδο και ανακηρύχθηκε έχασε τον Φεβρουάριο του 2004.  Στις αρχές του 2004 το Πλανητικό Φασματόμετρο Φουριέ  ανακοίνωσε ότι το όχημα σε τροχιά είχε ανιχνεύσει μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του Άρη.
Το Mars Science Laboratory,που ξεκίνησε στις 26 Νοεμβρίου 2011, και αναμένεται να φθάσει στον Άρη τον Αύγουστο του 2012
  Στις 10 Μαρτίου 2006, το NASA, Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) καθετήρα έφτασε σε τροχιά για τη διεξαγωγή διετούς έρευνας της επιστήμης. Το όχημα σε τροχιά άρχισε τη χαρτογράφηση του εδάφους του Άρη και τον καιρό να βρουν τους κατάλληλους τόπους εκφόρτωσης για τις επερχόμενες αποστολές προσεδάφισης. 
  Το Mars Science Laboratory,που ξεκίνησε στις 26 Νοεμβρίου 2011, και αναμένεται να φθάσει στον Άρη τον Αύγουστο του 2012. Είναι μεγαλύτερο και πιο προηγμένο από το Mars Exploration Rovers, με ποσοστό 90 m / h.Πειράματα περιλαμβάνουν ένα sampler χημικό λέιζερ που μπορεί να συναγάγει το make-up των βράχων και σε απόσταση 13 μ.
  Το 2008, η NASA ανακοίνωσε το Maven, μια ρομποτική αποστολή το 2013 για να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την ατμόσφαιρα του Άρη.Το 2018 η ESA σχεδιάζει να λανσάρει το πρώτο της Rover στον Άρη. Το ExoMars Rover θα είναι σε θέση να γεωτρήσει 2 m από το έδαφος σε αναζήτηση οργανικών μόρίων. 
  Η ΕΟΔ επιθυμεί να προσγειωθεί ανθρώπος στον Άρη μεταξύ 2030 και 2035. 
Επανδρωμένη εξερεύνηση των Ηνωμένων Πολιτειών χαρακτηρίστηκε ως μακροπρόθεσμος στόχος στο όραμα για την εξερεύνηση του διαστήματος ανακοινώθηκε το 2004 από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ George W. Bush. Το προβλεπόμενο διαστημικό σκάφος Orion θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να στείλει επανδρωμένη αποστολή στο φεγγάρι της Γης μέχρι το 2020 ως ένα σκαλοπάτι σε μια αποστολή στον Άρη. Στις 28 του Σεπτέμβρη 2007, η NASA δήλωσε ότι  έχει ως στόχο να θέσει έναν άνθρωπο στον Άρη από το 2037. 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΗ

  Η ιστορία των παρατηρήσεων του Άρη χαρακτηρίζεται από τις αντιθέσεις του Άρη, όταν ο πλανήτης είναι πιο κοντά στη Γη και ως εκ τούτου είναι πιο εύκολα ορατός γεγονός που γίνεται κάθε δύο χρόνια. Ακόμη πιο αξιοσημείωτη είναι οι αντιθέσεις του Άρη που συμβαίνουν κάθε 15 ή 17 χρόνια, και διακρίνονται επειδή ο Άρης είναι κοντά στο περιήλιο.
 Η ύπαρξη του Άρη ως αντικείμενο στον ουρανό της νύχτας καταγράφηκε από τους αρχαίους αιγυπτιακούς αστρονόμους από 1534 π.Χ. που ήταν εξοικειωμένοι με την ανάδρομη κίνηση του πλανήτη
 Η ύπαρξη του Άρη ως αντικείμενο στον ουρανό της νύχτας καταγράφηκε από τους αρχαίους αιγυπτιακούς αστρονόμους από 1534 π.Χ. που ήταν εξοικειωμένοι με την ανάδρομη κίνηση του πλανήτη.Με την περίοδο της Νέο-Βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας, η βαβυλωνιακή αστρονόμοι πραγματοποιούσαν τακτικά αρχεία των θέσεων των πλανητών και τις συστηματικές παρατηρήσεις της συμπεριφοράς τους. Για τον Άρη, ήξεραν ότι ο πλανήτης είχε 37 συνοδική περίοδο, ή 42 κυκλώματα του ζωδιακού κύκλου, κάθε 79 χρόνια.
Στο τέταρτο αιώνα π.Χ., ο Αριστοτέλης σημειώνει ότι ο Άρης εξαφανίστηκε πίσω από το φεγγάρι κατά τη διάρκεια μιας απόκρυψης, που δείχνει ότι ο πλανήτης ήταν πιο μακριά
   Στο τέταρτο αιώνα π.Χ., ο Αριστοτέλης σημειώνει ότι ο Άρης εξαφανίστηκε πίσω από το φεγγάρι κατά τη διάρκεια μιας απόκρυψης, που δείχνει ότι ο πλανήτης ήταν πιο μακριά.Ο Πτολεμαίος, ένας Έλληνας που ζούσε στην Αλεξάνδρεια,επιχείρησε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της τροχιακής κίνησης του Άρη .Το μοντέλο του Πτολεμαίου και τη συλλογική εργασία του σχετικά με την αστρονομία παρουσιάστηκε στη πολύτομη συλλογή Αλμαγέστη, η οποία έγινε η επίσημη πραγματεία για τη Δυτική αστρονομία για τους επόμενους δεκατέσσερις αιώνες.Η λογοτεχνία από την αρχαία Κίνα επιβεβαιώνει ότι ο Άρης ήταν γνωστός από τους Κινέζους αστρονόμους το αργότερο από τον τέταρτο αιώνα π.Χ..Στον πέμπτο αιώνα μ.Χ., το ινδικό αστρονομικό κείμενο Surya Siddhanta εκτιμάται η διάμετρος του Άρη
Η λογοτεχνία από την αρχαία Κίνα επιβεβαιώνει ότι ο Άρης ήταν γνωστός από τους Κινέζους αστρονόμους το αργότερο από τον τέταρτο αιώνα π.Χ.
 Κατά τη διάρκεια του δέκατου έβδομου αιώνα,ο Tycho Brahe μετράει τη ημερήσια παράλλαξη του Άρη που ο  Johannes Kepler χρησιμοποιεί για να κάνει  υπολογισμό της σχετικής απόστασης του πλανήτη. Όταν το τηλεσκόπιο έγινε διαθέσιμο,η ημερήσια παράλλαξη του Άρη μετριέται σε μια προσπάθεια για τον καθορισμό της απόστασης Ήλιου-Γης. Αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια από τον Giovanni Domenico Cassini το 1672. Οι πρώτες μετρήσεις παράλλαξης είχαν παρεμποδιστεί από την ποιότητα των οργάνων.Η μόνη απόκρυψη του Άρη από την Αφροδίτη που παρατηρήθηκε ήταν ότι της 13ης Οκτωβρίου 1590. Το 1610, ο Άρης θεωρήθηκε από το σύστημα Galileo Galilei, ο οποίος για πρώτη φορά τον παρατήρησε  μέσω του τηλεσκοπίου.Ο πρώτος που σχεδίασε έναν χάρτη του Άρη,  ήταν ο Ολλανδός αστρονόμος Christiaan Huygens. όπως φαίνεται κοντά στην αντιπολίτευση το 1999.
  Μέχρι το 19ο αιώνα, η επίλυση των τηλεσκοπίων έχει φθάσει σε επίπεδο επαρκές για να  τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας. Το 1877 ο Ιταλός αστρονόμος Giovanni Schiaparelli χρησιμοποίησε ένα τηλεσκόπιο 22 εκατοστών στο Μιλάνο για να βοηθήσει στην παραγωγή του πρώτου ακριβή χάρτη του πλανήτη Άρη.




Παρακαλώ αναρτήστε:

author

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ τμήμα ΦΥΣΙΚΗΣ τομέαs ΑΣΤΡΟΓΕΩΦΥΣΙΚΗΣ μέλοs τηs ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ

Αποκτήστε δωρεάν ενημερώσεις!!!

ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΟΥ------------ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Α.Ε.Ι , Τ.Ε.Ι. ΚΑΙ Ε.Μ.Π.------------ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ------------ Τηλέφωνο κινητό : 6974662001 ------------ Τηλέφωνο οικίας :210 7560725 ------------ Email : sterpellis@gmail.com Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος: Αριθμός λογαριασμού 117/946964-81

ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Α.Ε.Ι , Τ.Ε.Ι. ΚΑΙ Ε.Μ.Π. ------------------------------------ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ Τηλέφωνο κινητό : 6974662001 Τηλέφωνο οικίας :210 7560725 Email : sterpellis@gmail.com Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος: Αριθμός λογαριασμού 117/946964-81