ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΠΕΛΛΗΣ | 4:34 μ.μ. | | | | | | Best Blogger Tips

ΔΙΑΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ

|
ΔΙΑΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
ΔΙΑΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
Our solar system has nine planets.
ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ


  Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος από όλους τους πλανήτες στο Ηλιακό Σύστημα και ο πέμπτος πλανήτης από τον Ήλιο .Είναι ένας γίγαντας αερίου και η μάζα του είναι το ένα χιλιοστό περίπου της μάζας του Ηλίου, αλλά είναι δύο φορές τη μάζα όλων των άλλων πλανητών στο Ηλιακό Σύστημα. Ο Δίας έχει χαρακτηριστεί ως ένας γίγαντας αερίου, μαζί με τον Κρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα. Μαζί, αυτούς τους τέσσερις πλανήτες  μερικές φορές αναφέρονται και εξωτερικοί πλανήτες.


Jupiter animation
Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος από όλους τους πλανήτες στο Ηλιακό Σύστημα και ο πέμπτος πλανήτης από τον Ήλιο
  Η τροχιακή στροφορμή του αποτελεί το 60% της στροφορμής του ηλιακού συστήματος,γεγονός που δείχνει πως κατά τη διάρκεια σχηματισμού του ηλιακού συστήματος το μεγαλύτερο μέρος της αρχικής στροφορμής μεταδόθηκε στο Δία.Στην παρατήρηση είναι προσιτά μόνο τα εξωτερικά στρώματα του πλανήτη,δηλαδή η ατμόσφαιρά του,η δε περίοδος περιστροφής του βρίσκεται τόσο από τη μετακίνηση διαφόρων χαρακτηριστικών της ατμόσφαιρας του όσο και φασματοσκοπικά.Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η περιστροφή του είναι διαφορική,πράγμα που σημαίνει ότι η περίοδος της μεταβάλλεται με το διογραφικό πλάτος από 9 ώρες και 50 λεπτά,που είναι κοντά στο ισημερινό,σε 9 ώρες και 5 λεπτά στα μεγαλύτερα πλάτη.
Η τροχιακή στροφορμή του αποτελεί το 60% της στροφορμής του ηλιακού συστήματος
 Ο πλανήτης ήταν γνωστός από τους αστρονόμους της αρχαιότητας και συνδέθηκε με τις μυθολογίες πολλών πολιτισμών.Όταν το βλέπουμε από τη Γη, ο Δίας μπορεί να φτάσει ένα μέγεθος -2,94, καθιστώντας κατά μέσο όρο το τρίτο πιο φωτεινό αντικείμενο στον ουρανό νύχτας μετά από τη Σελήνη και την Αφροδίτη.
Ο Δίας αποτελείται κυρίως από υδρογόνο με το ένα τέταρτο της μάζας του να αποτελείται από ήλιο
   Ο Δίας αποτελείται κυρίως από υδρογόνο με το ένα τέταρτο της μάζας του να αποτελείται από ήλιο.Έχει βραχώδη πυρήνα των βαρύτερων στοιχείων. Λόγω της ταχείας περιστροφής του, το σχήμα του Δία είναι πεπλατυσμένο σφαιροειδές (διαθέτει μια μικρή αλλά αισθητή διόγκωση γύρω από τον ισημερινό). Η εξωτερική ατμόσφαιρα είναι ορατή σε περισσότερες περιοχές σε διαφορετικά γεωγραφικά πλάτη, με αποτέλεσμα να υπάρχουν καταιγίδες.Ένα σημαντικό αποτέλεσμα είναι η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα, μια γιγάντια καταιγίδα που είναι γνωστό ότι υπήρχε τουλάχιστον από τον 17ο αιώνα όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά από το τηλεσκόπιο. Γύρω από τον πλανήτη υπάρχει ένα αχνό πλανητικό σύστημα δακτυλίου και μία ισχυρή μαγνητόσφαιρα. Υπάρχουν επίσης τουλάχιστον 64 φεγγάρια, συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων μεγάλων φεγγαριών του Γαλιλαίου που ονομάζονται φεγγάρια που ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά από τον Γαλιλαίο το 1610. Ο Γανυμήδης, το μεγαλύτερο από αυτά τα φεγγάρια, έχει διάμετρο μεγαλύτερη από αυτήν του πλανήτη Ερμή.Ο Δίας έχει διερευνηθεί σε αρκετές περιπτώσεις με ρομποτικό διαστημόπλοιο, κυρίως από το Pioneer και το Voyager και αργότερα από το Galileo Orbiter.

ΔΙΑΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ


  O Δίας, ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, συμβόλιζε για τους αρχαίους Έλληνες την παντοδυναμία και την απόλυτη εξουσία. Είχε τη διακυβέρνηση του σύμπαντος. Μπορούσε να ελέγχει τα πάντα, αφού όλοι οι άλλοι θεοί που κατείχαν κάποιο τομέα ευθύνης, ήταν απλώς οι βοηθοί του. Πάντα όμως του έμενε χρόνος ώστε να ξελογιάζει κάποια θεά ή κάποια όμορφη βασιλοπούλα και να προκαλεί έτσι τη ζήλια της νόμιμης γυναίκας του, της Ήρας.
O Δίας, ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, συμβόλιζε για τους αρχαίους Έλληνες την παντοδυναμία και την απόλυτη εξουσία.
 Ο Δίας ήταν ο τελευταίος γιος του Κρόνου και της Ρέας. Η σεμνή Ρέα αγανακτισμένη από το σκληρόκαρδο σύζυγό της που έτρεμε για το θρόνο του και γι' αυτόν το λόγο καταβρόχθιζε τα παιδιά του, αμέσως μετά τη γέννα κατάφερε, με τη βοήθεια του Ουρανού και της Γης, να τον ξεγελάσει. Για το λόγο αυτόν ταξίδεψε στην Κρήτη· εκεί με τη βοήθεια του βασιλιά Μελισσέα και με παραστάτριες τις κόρες του, τη Μέλισσα και την Αδράστεια, γέννησε τον Δία σε μια σπηλιά του όρους Δίκτη, που ονομαζόταν Δικταίοάντρο. Στη συνέχεια εμπιστεύτηκε το βρέφος στις Νύμφες του βουνού. Κατόπιν επέστρεψε στο παλάτι του Κρόνου και του έδωσε τυλιγμένη στα σπάργανα μια πέτρα για να την καταπιεί. Ο αφελής Κρόνος την πίστεψε και καταβρόχθισε την πέτρα. Υπάρχουν διάφοροι χαριτωμένοι μύθοι σχετικά με την ανατροφή του νεογέννητου θεού. Οι Νύμφες τον τοποθέτησαν σε μια ολόχρυση κούνια, που την κρέμασαν ανάμεσα στις φυλλωσιές μιας τεράστιας βελανιδιάς, έτσι ώστε να αιωρείται ανάμεσα στη γη και τον ουρανό και ο Κρόνος να μην μπορεί να τον βρει.
  Το κλάμα όμως του θεϊκού βρέφους ήταν πολύ δυνατό. Οι νεαρές κοπέλες, για να αποφύγουν κάποια ανεπιθύμητη επίσκεψη του Κρόνου εξαιτίας όλης αυτής της φασαρίας, κάλεσαν τους φίλους τους, τους Κουρήτες. Αυτοί ήταν δαιμονικά ξωτικά του δάσους με παράξενη μορφή.
Ο Δίας ήταν ο τελευταίος γιος του Κρόνου και της Ρέας  
  Κάθε φορά που ο Δίας έκλαιγε, άρχιζαν να χορεύουν έναν άγριο πολεμικό χορό, τον πυρρίχιο, και να τραγουδούν βγάζοντας πολεμικές ιαχές και χτυπώντας τα δόρατα και τα ακόντια πάνω στη γη, που τρανταζόταν ολόκληρη. Έτσι ο Κρόνος δεν μπορούσε να ακούσει το κλάμα του μωρού. Η αγαπημένη Νύμφη του Δία, η Αμάλθεια, άρμεγε το γάλα μιας κατσίκας και τάιζε το θεϊκό βρέφος, που με μεγάλη λαιμαργία καταβρόχθιζε την τροφή του. Η κατσίκα αυτή, που την αποκαλούσαν απλά Αίγα, καταγόταν από τον Ήλιο. Ήταν τεράστια και τρομερή στη μορφή. Οι Τιτάνες δεν άντεχαν να τη βλέπουν, γι' αυτό η Γαία την έκλεισε σε μια σπηλιά της Ίδης. Ο Δίας όμως δε φοβόταν καθόλου το πλάσμα αυτό, που βοήθησε στην ανατροφή του. Έτσι, όταν μεγάλωσε λιγάκι και άρχισε να περπατάει, έπαιζε με την τεράστια κατσίκα, που την ονόμασε μάλιστα Αμάλθεια από το όνομα της αγαπημένης του Νύμφης. Πολλές φορές δεν περίμενε να τον ταΐσουν, καθόταν κάτω από την κατσίκα και αρμέγοντάς την έπινε κατευθείαν το γάλα της.
  Κάποια μέρα ο Δίας από απροσεξία και επειδή δεν μπορούσε να ελέγξει τη θεϊκή του δύναμη, έσπασε ένα κέρατο της Αμάλθειας. Λυπήθηκε πάρα πολύ και για να παρηγορήσει το ευλογημένο ζώο, έδωσε το κέρατο στη Νύμφη Αμάλθεια, αφού πρώτα το προίκισε με μαγικές ιδιότητες. Αυτός που το είχε, αρκούσε μόνο να κάνει μια ευχή και αμέσως εμφανίζονταν μπροστά του όλα τα καλά του κόσμου. Από τότε έμεινε γνωστό ως "κέρας της Αμάλθειας" ή "κέρας της Αφθονίας". Όταν η κατσίκα γέρασε και πέθανε, ο Δίας λυπήθηκε πολύ. Από το δέρμα της έφτιαξε την παντοδύναμη αιγίδα του, που ήταν το πιο σημαντικό όπλο του στην Τιτανομαχία. Το θεϊκό παιδί ανατράφηκε και με μέλι. Τα αγριομελίσσια του βουνού, εξαιρετικά γι' αυτόν, μάζευαν το καλύτερο μέλι της βασίλισσάς τους. Οι Νύμφες έδιναν από αυτό στο μικρό Δία, που ξετρελαινόταν για τη γλυκιά του γεύση.
Ο Δίας πέρασε πάρα πολλές περιπέτειες μέχρι να γίνει ο απόλυτος κυρίαρχος. Δε χρειάζεται παρά να θυμίσουμε τη φοβερή Τιτανομαχία που κράτησε δέκα ολόκληρα χρόνια
  Σύμφωνα μ' έναν άλλο μύθο, ο θεός ανατράφηκε με αμβροσία και νέκταρ, δηλαδή με το φαγητό και το ποτό των αθανάτων. Ολόλευκα ιερά περιστέρια κουβαλούσαν την αμβροσία και τάιζαν μόνα τους το βρέφος, όπως ακριβώς έκαναν με τα μικρά τους. Ένας αετός, με γυαλιστερά φτερά και γαμψά νύχια, πετούσε κάθε βράδυ με ιλιγγιώδη ταχύτητα, μέσα από τους αιθέρες, και έφτανε στην πηγή, απ' όπου αντλούσε το νέκταρ και το μετέφερε στο βουνό της Κρήτης.
Ο Δίας όταν μεγάλωσε και απέκτησε εξουσία, έδειξε την ευγνωμοσύνη του σ' όλα τα πλάσματα που βοήθησαν στην ανατροφή του. Έτσι, έκανε την Αμάλθεια και τον αετό αστερισμούς και στα χαριτωμένα περιστέρια ανέθεσε την ευχάριστη υπηρεσία να αναγγέλλουν τις εποχές.Από τις υπόλοιπες νεράιδες του δάσους που προστάτευαν το Δία, πιο γνωστές είναι η Ίδη και η Μήτιδα. Η Ίδη μάλιστα είχε χαρίσει στο μικρό θεό το πρώτο του παιχνίδι· μια κρυστάλλινη σφαίρα που όταν την πετούσε ψηλά άφηνε λαμπρές πολύχρωμες γραμμές στον αέρα, όπως τα άστρα του ουρανού. Περιτριγυρισμένος από τόση αγάπη και στοργή ο Δίας έγινε ένας πανέμορφος έφηβος, γεροδεμένος, με αρμονικά μέλη και εξαιρετική όψη. Τότε οι Νύμφες κατάλαβαν πως ήρθε η ώρα να του αποκαλύψουν τα πάντα. Έτσι, έμαθε για το σκληρόκαρδο πατέρα του και για όλες τις περιπέτειες που πέρασε η μητέρα του και ο ίδιος μέχρι να φτάσει σ' αυτή την ηλικία. Με τις πολύτιμες συμβουλές, τις ευχές και τα μαγικά βότανα των Νυμφών και ιδιαίτερα της Μήτιδας, έφτασε μπροστά στον Κρόνο· του αποκάλυψε την ταυτότητά του και ζήτησε το θρόνο του. Αυτός αρνήθηκε, αλλά ο Δίας μετά από μακροχρόνια πάλη κατάφερε να τον ακινητοποιήσει. Στη συνέχεια του έδωσε ένα βοτάνι και αμέσως ο Κρόνος ξέρασε τα υπόλοιπα παιδιά του, την Ήρα, την Εστία, τη Δήμητρα, τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα.
  Ο Δίας πέρασε πάρα πολλές περιπέτειες μέχρι να γίνει ο απόλυτος κυρίαρχος. Δε χρειάζεται παρά να θυμίσουμε τη φοβερή Τιτανομαχία που κράτησε δέκα ολόκληρα χρόνια· την αναμέτρηση δηλαδή των Ολυμπίων με τα αδέρφια του Κρόνου, που δεν παραδέχονταν με κανένα τρόπο ως ανώτερό τους έναν νεότερο θεό. Τελικά, με τη συμβουλή της Γαίας, ο Δίας ελευθέρωσε τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες, που οι Τιτάνες τους είχαν φυλακίσει στα Τάρταρα. Αυτοί για να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους χάρισαν στα τρία αδέρφια φοβερά όπλα. Έτσι, οι Ολύμπιοι μετά από μακροχρόνιο πόλεμο κατάφεραν να συντρίψουν οριστικά τους Τιτάνες.Αμέσως μετά ο Δίας και τ' αδέρφια του έπρεπε να αντιμετωπίσουν τους φοβερούς Γίγαντες. Όμως με την Αθηνά που πολεμούσε σαν άντρας και τον Ηρακλήκαι τον Διόνυσο συμπαραστάτες κατάφεραν να νικήσουν και πάλι. Τελευταία και πιο οδυνηρή σύγκρουση ήταν αυτή με τον Τυφώνα, ο οποίος κατάφερε να τραυματίσει τον Δία. Όμως με την πονηριά τουΕρμή και του Πάνα είχαμε πάλι αίσιο τέλος για τους Ολύμπιους και ιδιαίτερα για τον Δία. Μετά από όλες αυτές τις περιπέτειες έγινε η μοιρασιά ανάμεσα στα τρία αδέρφια. Ο Δίας ανέλαβε τη βασιλεία του Ουρανού, ο Ποσειδώνας τη θάλασσα και ο ’δης τον Κάτω Κόσμο. Όμως και τότε δε σταμάτησαν τα προβλήματα του Δία. Χρειάστηκε πολλές φορές να αντιμετωπίσει τους άλλους θεούς και να τους πείσει για την ανωτερότητά του. Αρκετά συχνά αντιμετώπιζε την έντονη δυσαρέσκεια του Ποσειδώνα, που αμφισβητούσε διαρκώς την εξουσία του και δεν εκτελούσε υπάκουα τις διαταγές του. Αναγκάστηκε να τον απειλήσει αρκετές φορές για να συνετιστεί.
  Κάποτε μάλιστα οι άλλοι θεοί οργάνωσαν συνωμοσία εναντίον του βασιλιά των θεών μέσα στο ίδιο του το παλάτι. Σ' αυτή συμμετείχαν η Ήρα, ο Ποσειδώνας, η Αθηνά και ο Απόλλωνας. Και σίγουρα θα κατάφερναν να του κάνουν κακό, αν η Θέτιδα δεν έφερνε από τα βάθη του Ωκεανού συμπαραστάτη του Δία το σεβαστό σ' όλους Βριάρεο. Ο Δίας, για να εκδικηθεί, έδεσε την Ήρα χειροπόδαρα με αόρατες αλυσίδες και την κρέμασε από τον ουρανό. Επιπλέον, έστειλε τον Ποσειδώνα και τον Απόλλωνα να δουλέψουν ως δούλοι στην υπηρεσία του θνητού βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα. Όσο για την Αθηνά που ήταν η αγαπημένη του κόρη, δεν την τιμώρησε και από τότε του ήταν πιστή και υπάκουη.
 Κάποτε μάλιστα οι άλλοι θεοί οργάνωσαν συνωμοσία εναντίον του βασιλιά των θεών μέσα στο ίδιο του το παλάτι. Σ' αυτή συμμετείχαν η Ήρα, ο Ποσειδώνας, η Αθηνά και ο Απόλλωνας
  Κάποιοι μύθοι διηγούνται πως όταν ανέλαβε την εξουσία, έφτιαξε τον κόσμο από την αρχή. Πήρε για γυναίκα του τη Χθονία, μια παλιά θεότητα που ταυτίζεται με τη γη και της χάρισε ένα πέπλο που είχε πάνω σχεδιασμένο τον κόσμο ολόκληρο· τις στεριές και τις θάλασσες, τα βουνά και τους κάμπους, τα ποτάμια και τις λίμνες.
  Αλλά και το ανθρώπινο γένος, όταν αυτό έγινε πολύ αμαρτωλό και έπαψε να κάνει θυσίες στους θεούς, το κατέστρεψε μ' ένα φοβερό κατακλυσμό, από τον οποίο σώθηκαν μόνο οΔευκαλίωνας και η γυναίκα του Πύρρα. Απ' αυτούς, με τη θέληση του Δία, προήλθαν νέοι άνθρωποι από τα λιθάρια που πετούσαν πάνω από την πλάτη τους. Όμως, και σ' αυτό το νέο ανθρώπινο γένος κάποτε άρχισε να βασιλεύει η κακία. Γι' αυτόν το λόγο ο Δίας προκάλεσε δυο μεγάλες πολεμικές συρράξεις, την εκστρατεία των Επτά στρατηγών εναντίον της Θήβας και τον Τρωικό πόλεμο. Ένας επιπλέον λόγος ήταν ότι ο πληθυσμός της γης είχε αυξηθεί επικίνδυνα και ο πόλεμος ήταν ένα μέσο για να μειωθεί πάλι. Στην πρώτη περίπτωση ο Δίας τιμώρησε και τους επτά στρατηγούς, γιατί ήταν ασεβείς και αλαζόνες. Ο ένας έλεγε πως θα κυρίευε τη Θήβα ανεξάρτητα από τη θέληση του παντοδύναμου θεού, ο άλλος είχε ως έμβλημά του τον Τυφώνα, το μεγαλύτερο εχθρό του Δία, και κάποιος άλλος αμφισβητούσε τη δύναμη του κεραυνού του. Όλοι τους βρήκαν φρικτό τέλος. Τους γιους τους αργότερα, που ήταν θεοσεβούμενοι και θυσίαζαν τακτικά στους θεούς, τους βοήθησε να καταλάβουν το θηβαϊκό κάστρο.
Στην περίπτωση του Τρωικού πολέμου ο Δίας φρόντισε πρώτα απ' όλα να γεννηθεί η Ελένη, έτσι ώστε η αρπαγή της από τον Πάρη να σημάνει την έναρξη του πολέμου. Στη διάρκεια της πολεμικής επιχείρησης είχε βάλει σε εφαρμογή το σχέδιό του. Κράτησε για αρκετό χρονικό διάστημα τον Αχιλλέα έξω από το πεδίο της μάχης όπως είχε υποσχεθεί στη μητέρα του τη Θέτιδα. Επιπλέον, έδωσε την τελική νίκη στους Έλληνες όπως αυτός είχε αποφασίσει, ανεξάρτητα από τους υπόλοιπους Ολύμπιους που πολεμούσαν στο πλευρό της μιας ή της άλλης παράταξης.
  Πολλοί θεοί και ακόμη περισσότεροι θνητοί γνώρισαν την οργή του Δία όταν έκαναν κάτι ενάντια στη θέλησή του ή κάτι που διασάλευε την τάξη του σύμπαντος και τους φυσικούς νόμους. Γι' αυτό κεραυνοβόλησε τον Φαέθωνα που τόλμησε να οδηγήσει το άρμα του Ήλιου και κόντεψε να κάψει τη Γη, όταν πλησίασε πολύ κοντά της.
  Το ίδιο έκανε με τον Ασκληπιό που είχε τόσο πολύ προοδεύσει στην ιατρική τέχνη, ώστε κατάφερνε με τα βότανά του να ανασταίνει νεκρούς. Ο Απόλλωνας οργισμένος από το θάνατο του γιου του, για να εκδικηθεί, θέλησε να σκοτώσει με τα χρυσά βέλη του τους Κύκλωπες. Ο Δίας εξοργίστηκε τόσο ώστε ήταν έτοιμος να ρίξει το γιο του στα Τάρταρα. Μετά όμως από παράκληση της Λητώς μετρίασε την ποινή του Απόλλωνα και τον έστειλε για ένα χρόνο στην υπηρεσία του ’δμητου. Εξάλλου, ο Δίας με τον κεραυνό του σκότωσε τον Ιασίονα που είχε ερωτευτεί τη θεά Δήμητρα. Αυτή ανταποκρίθηκε στον έρωτά του και ζούσε ευτυχισμένη μαζί του στους αγρούς. Ο Δίας δεν ήθελε οι θεές να ζευγαρώνουν με θνητούς. Όλους αυτούς τους ερωτικούς πόθους που δεν ήταν σύμφωνοι με τους νόμους της φύσης τους προκαλούσε η Αφροδίτη και στη συνέχεια ειρωνευόταν τους αθάνατους.
  Ο παντοδύναμος Δίας, που ήταν και το συχνότερο θύμα της, για να την τιμωρήσει, της ενέπνευσε μεγάλο ερωτικό πάθος για το θνητό Αγχίση και έτσι απόκτησε απ' αυτόν το θνητό ήρωα Αινεία. Κάποιες φορές ο ίδιος επισκεπτόταν τους θνητούς για να ελέγξει την πίστη τους. Κάποτε πήγε και στην Κέα όπου κατοικούσαν οι Τελχίνες. Αυτοί ήταν ένας άγριος λαός που δε δέχονταν το Δία ως τον ανώτερο θεό και δεν τον υποδέχτηκαν με κανένα σεβασμό. Μόνο η κόρη του βασιλιά τους η Δεξιθέα έπεσε στα γόνατα και προσφέρθηκε να τον υπηρετήσει σαν πιστή δούλη. Τότε ο Δίας κατέστρεψε όλους τους κατοίκους εκτός από τη σεβάσμια κόρη.
  Μια άλλη φορά ο θεός πήγε στην Αρκαδία. Εκεί ο βασιλιάς Λυκάονας και οι γιοι του, για να δοκιμάσουν τη δύναμη και την παντογνωσία του, έσφαξαν ένα βρέφος, το έψησαν και του έδωσαν να φάει. Ο Δίας εξοργισμένος απ' αυτό το ανοσιούργημα μεταμόρφωσε το βασιλιά και τους γιους του σε λύκους.
Ο Σαλμωνέας, ο βασιλιάς της Ήλιδας, είχε γίνει τόσο αλαζονικός που σχεδόν τρελάθηκε και ισχυριζόταν ότι έμοιαζε με τον Δία. Τότε ο θεός έριξε τον κεραυνό του στο παλάτι του βασιλιά και προκλήθηκε τεράστια πυρκαγιά που κατέκαψε όλη την πόλη.
  Δίκαια ο Δίας ονομάστηκε πατέρας των θεών και των ανθρώπων. Πραγματικά, πολλοί Ολύμπιοι αλλά και μικρότερες θεότητες, όπως επίσης και ένα πλήθος από επώνυμους ήρωες διαφόρων πόλεων ήταν παιδιά του.
Πρώτη σύζυγός του θεωρείται η Μήτιδα, η Νύμφη που του έδωσε το μαγικό βοτάνι για να νικήσει τον Κρόνο. Όμως δυστυχώς υπήρχε χρησμός που έλεγε ότι ο γιος που θα αποκτούσε από τη Μήτιδα θα ήταν πιο δυνατός από τον πατέρα του. Γι' αυτό αποφάσισε να καταπιεί τη γυναίκα του. Με τον τρόπο αυτόν απομάκρυνε τον κίνδυνο για εκθρόνιση και παράλληλα απέκτησε όλη τη σοφία του κόσμου. Μετά από εννιά μήνες χρειάστηκε να κάνει ο ίδιος μια ιδιόμορφη καισαρική τομή. Τον βασάνιζε ένας φοβερός πονοκέφαλος και το κεφάλι του άρχισε να μεγαλώνει. Έτσι, ο Ήφαιστος, παρά τις αρχικές του αντιρρήσεις, κατάφερε ένα γερό χτύπημα με το σφυρί του στο θεϊκό κεφάλι από όπου ξεπήδησε πάνοπλη η Αθηνά.
  Επίσης ο Δίας, τα πρώτα χρόνια της κυριαρχίας του, ζευγάρωσε με δυο Τιτανίδες. Πρώτα με τη Θέμιδα, την προσωποποίηση της δικαιοσύνης. Απ' αυτήν απέκτησε τις τρεις Ώρες, την Ευνομία, τη Δίκη και την Ειρήνη, και τις τρεις Μοίρες, την Κλωθώ, τη Λάχεση και την ’τροπο, που όριζαν την τύχη των ανθρώπων μα και των θεών. Από την Τιτανίδα Μνημοσύνη, την προσωποποίηση της ανάμνησης, μετά από εννιά νύχτες συνεχούς ζευγαρώματος, απέκτησε τις εννιά Μούσες, την Καλλιόπη, την Κλειώ, την Πολύμνια, την Ευτέρπη, την Τερψιχόρη, την Ερατώ, τη Μελπομένη, τη Θάλεια και την Ουρανία. Αυτές προστάτευαν τη μουσική, την ποίηση και γενικά τις καλές τέχνες.Από την Ωκεανίδα Ευρυνόμη ο Δίας απέκτησε τις τρεις Χάριτες, την Αγλαΐα, την Ευφροσύνη και τη Θάλεια. Κάποτε θέλησε να ζευγαρώσει και με τη θαλασσινή θεά Θέμιδα. Όμως η Θέμιδα προειδοποίησε ότι το παιδί της θα αποκτούσε όπλο πιο δυνατό και από τον κεραυνό. Τότε αυτός έπνιξε το ερωτικό του πάθος και φρόντισε να παντρέψει την όμορφη Νηρηίδα με το θνητό Πηλέα. Μετά τα ζευγαρώματα μ' αυτές τις παλιότερες θεές, μοναδική νόμιμη σύζυγος του Δία αναγνωρίστηκε η Ήρα, που ήταν αδερφή του. Λένε πως αυτή δεν υπέκυπτε αρχικά στον έρωτά του, γι' αυτό ο Δίας κατέφυγε σ' ένα τέχνασμα. Μια κρύα μέρα του χειμώνα εμφανίστηκε έξω από το παράθυρο της σεβαστής θεάς μεταμορφωμένος σε κούκο. Εκείνη λυπήθηκε το παγωμένο πουλί και το έβαλε στον κόρφο της για να ζεσταθεί. Τότε ο θεός πήρε την κανονική του μορφή και αφού της υποσχέθηκε ότι θα την κάνει νόμιμη σύζυγό του, ενώθηκε μαζί της. Το κυρίαρχο ζευγάρι του Ολύμπου απέκτησε τρία παιδιά, την αιώνια έφηβη Ήβη, που την έδωσαν ως σύζυγο στον Ηρακλή όταν έγινε αθάνατος, τον πολεμόχαρο ’ρη και το θεϊκό σιδηρουργό Ήφαιστο. Βέβαια, ζούσαν μια πολυτάραχη συζυγική ζωή μια και η παράφορη ζήλια της Ήρας δεν μπορούσε ν' αντέξει τις συνεχείς ερωτικές περιπέτειες του άντρα της. Αρκετές φορές μάλιστα αποπειράθηκε να εγκαταλείψει τη συζυγική εστία. Ο παντοδύναμος Δίας έβρισκε πάντα τον τρόπο να τη φέρει πίσω. Πάντα τη διαβεβαίωνε πως οι εξωσυζυγικές του περιπέτειες δε σήμαιναν τίποτε γι' αυτόν και ότι η ίδια ήταν η μόνη γυναίκα που του προκαλούσε τον πραγματικό πόθο.
  Γιος του Δία ήταν και ο Ερμής. Ο μεγάλος θεός αντίκρισε κάποτε την Ατλαντίδα Μαία, που κατοικούσε στο όρος Κυλλήνη της Αρκαδίας. Την ερωτεύτηκε και την κατέκτησε στη διάρκεια μιας σκοτεινής νύχτας, όταν η Ήρα κοιμόταν και κανένας άλλος αθάνατος ή θνητός δεν μπορούσε να τους δει. Από το σμίξιμο αυτό προήλθε ο Ερμής, που αναστάτωσε τον κόσμο μόλις αντίκρισε το φως του ήλιου.
  Και η Λητώ, που ήταν κόρη Τιτάνων, δε γλίτωσε τα αγκαλιάσματα του Δία. Αυτή του όμως η απιστία έγινε γνωστή στην Ήρα, που καθώς δεν μπορούσε να βλάψει τον παντοδύναμο σύζυγό της, καταδίωξε μ' όλες τις δυνάμεις της την ερωμένη του. Αλλά και όταν μετά από μακροχρόνιες περιπλανήσεις η Λητώ βρήκε ένα μέρος για να γεννήσει, η Ήρα κρατούσε αιχμάλωτη την Ειλείθυια, τη θεά των αίσιων τοκετών. Μόνο μ' ένα πολύτιμο δώρο κατάφεραν οι υπόλοιπες θεές να την εξευμενίσουν. Έτσι, γεννήθηκαν δυο νέοι Ολύμπιοι θεοί, η ’ρτεμη και ο Απόλλωνας. Ο Δίας πεθύμησε κάποτε και την αδερφή της Λητώς, την Αστερία. Αυτή όμως αντιστάθηκε με κάθε τρόπο και γι' αυτό τη μεταμόρφωσε σε ορτύκι και αργότερα σε ένα μικρό νησί, την Ορτυγία, που ήταν καταδικασμένη να πλέει διαρκώς στη θάλασσα. Μόνο όταν η Ορτυγία δέχτηκε την αδερφή της, για να γεννήσει, τότε έγινε σταθερό νησί και ονομάστηκε Δήλος. ’λλοι μυθογράφοι διηγούνται ότι τελικά ο θεός κατέκτησε την Αστερία, η οποία γέννησε την Εκάτη. Ο Δίας ερωτεύτηκε κάποτε και τη Δήμητρα, την άλλη αδερφή του. Αυτή τον απωθούσε για πολύ καιρό. Τελικά ο παντοδύναμος θεός ικανοποίησε κι αυτό του το πάθος, που είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση της Περσεφόνης. Ακόμη, ο Δίας ενώθηκε με τη Σελήνη, που γέννησε την Έρση και τηνΠανδία, όπως επίσης και με τη Νύμφη Θύβρη, που γέννησε τον τραγοπόδαρο Πάνα, θεό της γονιμότητας.
Πολύ γνωστός είναι ο μύθος σχετικά με τη γέννηση του Διόνυσου. Ο Δίας ερωτεύτηκε τη βασιλοπούλα της Θήβας Σεμέλη. Η θνητή κοπέλα δεν μπόρεσε ν' αντισταθεί στη θεϊκή ομορφιά του και ενώθηκε μαζί του. Η Ήρα για να εκδικηθεί παρουσιάστηκε στη βασιλοπούλα με τη μορφή της τροφού της και την έπεισε να ζητήσει από τον Δία να της ορκιστεί ότι θα παρουσιαστεί μπροστά της σ' όλο του το μεγαλείο. Έτσι κι έγινε· μάταια ο Δίας προσπαθούσε να της αλλάξει γνώμη, η Σεμέλη επέμενε. Τότε, εμφανίστηκε μπροστά της πάνω στο χρυσό του άρμα, κρατώντας στα χέρια του τον κεραυνό, συνοδευόμενος από αστραπές και βροντές. Η Σεμέλη, όπως θα συνέβαινε άλλωστε σε κάθε θνητό, δεν άντεξε το μεγαλείο του και κάηκε. Ο Δίας πήρε το βρέφος που είχε συλλάβει η νεαρή κοπέλα και το έραψε στο μηρό του. Όταν πέρασαν εννιά μήνες, γεννήθηκε ο Διόνυσος, ο θεός των αμπελιών και του κρασιού. Ο μέγας θεός, επειδή δεν μπορούσε να κρατήσει το βρέφος πάνω στον Όλυμπο, το εμπιστεύτηκε στην Ινώ, την αδερφή της Σεμέλης, και στο σύζυγό της Αθάμα. Όμως η ζηλιάρα Ήρα κατέστρεψε τους δυο συζύγους στέλνοντάς τους παροδική τρέλα. Κατόπιν ο Δίας εμπιστεύτηκε το βρέφος στις Νύμφες της Βοιωτίας, όπου και ανατράφηκε.
  Η Ιώ όμως υπήρξε η θνητή που ταλαιπωρήθηκε ιδιαίτερα από την Ήρα. Αυτή ήταν κόρη του Ίναχου, βασιλιά του ’ργους. Η ομορφιά της ήταν εξαιρετική και ο Δίας, όπως ήταν φυσικό, την ερωτεύτηκε. Από κει και πέρα άρχισε το μαρτύριό της. Η Ήρα ετοίμασε ένα σχέδιο για να την καταστρέψει και ο Δίας για να τη σώσει τη μεταμόρφωσε σε λευκή αγελάδα. Τότε η ζηλόφθονη σύζυγος έστειλε ένα σιχαμερό και ενοχλητικό έντομο, τον οίστρο (αλογόμυγα), που κεντούσε διαρκώς την Ιώ. Αυτή για να αποφύγει τα τσιμπήματα άρχισε έξαλλη να τρέχει. Διέσχισε τη θάλασσα που πήρε το όνομά της, Ιόνιο Πέλαγος, και έφτασε μετά από πολλές περιπέτειες στην Αίγυπτο. Εκεί ο Δίας τη λυπήθηκε για τα τόσα βάσανά της και της ξαναέδωσε την ανθρώπινη μορφή της. Τότε η Ιώ γέννησε τον Έπαφο, που κυβέρνησε όσους τόπους ποτίζει ο Νείλος και που έγινε προπάτορας όλων εκείνων που ίδρυσαν τα μεγάλα βασίλεια στην Ασία, την Αφρική και την Αργολίδα. Η Ήρα ανέθεσε στους Κουρήτες να εξαφανίσουν τον Έπαφο. Ο Δίας οργισμένος τους κατακεραύνωσε, μολονότι τον είχαν βοηθήσει τόσο πολύ όταν ήταν βρέφος. Όσο για την Ιώ, πήρε τη θέση της στον ουράνιο θόλο ως αστερισμός. 
Ο μεγάλος θεός ήταν πατέρας ενός από τους πιο γνωστούς ήρωες της αρχαιότητας, του Ηρακλή
 Πολύ γνωστός είναι και ο έρωτας του πρώτου θεού με τη Δανάη, τη βασιλοπούλα του ’Αργους. Ο πατέρας της Ακρίσιος την είχε φυλακίσει σ' ένα κελί του παλατιού, γιατί είχε πάρει χρησμό πως ο γιος της Δανάης θα σκότωνε τον παππού του. Τότε παρουσιάστηκε ο Δίας που είχε ερωτευτεί τη βασιλοπούλα και μεταμορφωμένος σε χρυσή βροχή διαπέρασε τη στέγη και μπήκε στο κελί. Από το σμίξιμό τους γεννήθηκε ο ήρωας Περσέας. Η Δανάη για αρκετό καιρό κράτησε κρυφό το γεγονός. Κάποια στιγμή όμως ο πατέρας της άκουσε το κλάμα του μωρού και ανακάλυψε τα πάντα. Τότε ζήτησε να μάθει ποιος ήταν ο πατέρας. Όταν η Δανάη του ανέφερε το όνομα του Δία, δεν την πίστεψε και για τιμωρία την έκλεισε μαζί με το μωρό σ' ένα ξύλινο κιβώτιο και την έριξε στη θάλασσα. Κάποτε έφτασαν κοντά στη Σέριφο. Ένας ψαράς, ο Δίκτης, που είδε το κιβώτιο και άκουσε φωνές, το μάζεψε και το άνοιξε. Η Δανάη και ο Περσέας διηγήθηκαν την περιπέτειά τους και ο Δίκτης τους πήρε στο σπίτι του, όπου έζησαν για αρκετά χρόνια. Ο Δίας πολλές φορές επιθύμησε και γυναίκες που ήταν ήδη παντρεμένες με θνητούς. Έτσι, ερωτεύτηκε τη Λήδα, τη γυναίκα του Τυνδάρεου. Για να την πλησιάσει πήρε τη μορφή ενός κατάλευκου κύκνου. Από το σμίξιμό τους η Λήδα γέννησε την ωραία Ελένη, που έγινε αιτία να ξεσπάσει ο Τρωικός πόλεμος, καθώς επίσης και τους δίδυμους Κάστορα και Πολυδεύκη. Απ' αυτούς ο ένας προήλθε από το σπέρμα του Δία και ήταν αθάνατος, ενώ ο άλλος προήλθε από το σπέρμα του Τυνδάρεου και ήταν θνητός. Γι' αυτό όταν ο Κάστορας πέθανε, ο Πολυδεύκης ζήτησε και πέτυχε από τον πατέρα του να εναλλάσσεται στη ζωή με τον αγαπημένο του αδερφό.
  Ο μεγάλος θεός ήταν πατέρας ενός από τους πιο γνωστούς ήρωες της αρχαιότητας, του Ηρακλή. Ερωτεύτηκε την Αλκμήνη, τη σύζυγο του Αμφιτρύωνα και για άλλη μια φορά χρησιμοποίησε δόλο. Πήρε τη μορφή του Αμφιτρύωνα και μπήκε στο δωμάτιο της βασίλισσας όπου έσμιξε μαζί της. Εννιά μήνες αργότερα γεννήθηκε ο ημίθεος Ηρακλής. Με διάφορες Νύμφες αλλά και θνητές ο Δίας ζευγάρωσε και έφερε στον κόσμο τους γενάρχες πολλών λαών και τους ιδρυτές πολλών πόλεων. 
  Στην Κρήτη όπου πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του διηγούνταν ότι ζευγάρωσε με μια τοπική ηρωίδα, την Κρήτη, που έδωσε το όνομά της στο νησί και απέκτησε ένα γιο, τον Κόρα, το γενάρχη ενός λαού που κατοικούσε στα πολύ αρχαία χρόνια στο Αιγαίο.
  Πολύ πιο γνωστός είναι ο μύθος που διηγείται τον έρωτα του Δία για την Ευρώπη. Αυτή ήταν κόρη του βασιλιά της Συρίας. Μια μέρα που έπαιζε με τις φίλες της στα λιβάδια και μάζευε λουλούδια, ο θεός την αντίκρισε και αμέσως τον χτύπησε ο έρωτας. Για να πλησιάσει την κοπέλα μεταμορφώθηκε σε ήμερο ταύρο. Αυτή άρχισε να χαϊδεύει το δυνατό ζώο και ανέβηκε στη ράχη του. Αμέσως, ο Δίας-ταύρος άρχισε να τρέχει με αστραπιαία ταχύτητα· η Ευρώπη έκλαιγε μα δεν μπορούσε να πηδήξει από τον ταύρο γιατί θα σκοτωνόταν. Ο μεταμορφωμένος θεός διέσχισε τη θάλασσα και έφτασε στην Κρήτη. Εκεί μέσα στη σπηλιά που γεννήθηκε, στο Δικταίο άντρο, έσμιξε με τη νεαρή βασιλοπούλα. Καρποί αυτού του ζευγαρώματος ήταν ο Μίνωας και ο Ραδάμανθης. Μετά από λίγο καιρό η Ευρώπη παντρεύτηκε ένα βασιλιά του νησιού, τον Αστέριο, που υιοθέτησε τα παιδιά του Δία. Κάποια άλλη φορά ο θεός μεταμορφωμένος κατάφερε να αποπλανήσει τη Νύμφη Καλλιστώ. Αυτή ήταν σύντροφος της ’ρτεμης και είχε ορκιστεί αιώνια παρθενική ζωή. Όταν η Ολύμπια θεά κατάλαβε τι συνέβη, έδιωξε την Καλλιστώ από κοντά της. Ο Δίας, επειδή τη λυπήθηκε, τη μεταμόρφωσε σε αρκούδα, όμως η ’ρτεμη τη σκότωσε με τα βέλη της. Ο παντοδύναμος θεός, όπως συνήθιζε με τα αγαπημένα του πρόσωπα, τη μεταμόρφωσε σε αστερισμό, τη Μεγάλη ’ρκτο (Αρκούδα). Το παιδί που είχε συλλάβει το μεγάλωσε η Μαία και έγινε γενάρχης των κατοίκων της Αρκαδίας, ο Αρκάς.
Στο ’Αργος διηγούνταν ότι η πρώτη θνητή ερωμένη του Δία ήταν η Νιόβη, που γέννησε τον ’ργο, γενάρχη των Αργείων. Επιπλέον από την Ιοδάμα γεννήθηκε ο Θήβης, αρχηγός των Θηβαίων, από την Ευρυνόμη ο Ασωπός, από τον οποίο κατάγονταν οι Βοιωτοί, από τη Μάιρα ο Λοκρός, που έδωσε το όνομά του στη Λοκρίδα, και από την Ισονόη ο Ορχομενός, που ήταν προπάτορας των Ορχομενίων. Η Σελήνη του χάρισε για γιο τον Νεμέα και η Ταϋγέτη τον Λακεδαίμονα· απ' αυτούς αντίστοιχα προήλθαν οι Νεμεάτες και οι Λακεδαιμόνιοι. Εξάλλου, από την Αίγινα γεννήθηκε ο Αιακός (Αιγινήτες) και από τη Σίθνιδα ο Μάγαρος (Μεγαρείς).Στον Δία καταλογίζεται και η αρπαγή ενός νέου άντρα, του Γανυμήδη. Ο Δίας γοητευμένος από την όψη και την κορμοστασιά του ωραιότερου θνητού, μεταμορφωμένος σε αετό τον άρπαξε και τον μετέφερε στον Όλυμπο. Εκεί τον χρησιμοποίησε ως οινοχόο, μια ιδιότητα που μέχρι τότε είχε η Ήβη, και γενικά ως σύντροφο στα συμπόσια.Ο Δίας, όπως είπαμε, ήταν ο κατεξοχήν θεός. Είχε κάτω από την επίβλεψή του ολόκληρο το σύμπαν· προστάτευε τη φύση, αλλά και διάφορες πτυχές της προσωπικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής των ανθρώπων.
  Ο ίδιος ήταν αρχηγός των θεών και ο πιο δυνατός απ' όλους. Χαρακτηριστικό της παντοδυναμίας του είναι το απόσπασμα της Ιλιάδας, όπου προκαλεί τους υπόλοιπους Ολύμπιους να τον τραβήξουν από τον ουρανό στη γη μ' ένα χρυσό σκοινί· τους διαβεβαιώνει πως δε θα τα καταφέρουν. Αν αυτός όμως τραβήξει μόνος του το σκοινί προς την πλευρά του ουρανού, τότε θα παρασύρει όχι μόνο θεούς μα και τη γη ολόκληρη με τις στεριές και τις θάλασσες και θα φαίνεται σαν μια σφαίρα που κρέμεται από τον ουρανό. Γι' αυτούς τους λόγους θεωρήθηκε προστάτης της εκάστοτε εξουσίας, είτε επρόκειτο για βασιλιά, είτε για ευγενείς, είτε για το δήμο (λαό). Κατά τον ίδιο τρόπο προστάτευε και τον πατέρα κάθε σπιτιού, που ήταν αρχηγός της οικογένειας.
Επίσης, ο Δίας με την προσωνυμία Ξένιος ήταν προστάτης της φιλοξενίας, για την οποία και στις μέρες μας ακόμη φημίζονται οι Έλληνες. Ακόμη, προστάτευε τους ικέτες και τους φυγάδες (Ζευς Ικέσιος και Φύξιος). Επιπλέον, ήταν προστάτης του όρκου (Ζευς Όρκιος) και η οργή του ήταν τρομερή όταν κάποιος θεός ή θνητός τον παρέβαινε. Οι θνητοί πάντοτε στους όρκους τους επικαλούνταν ως πρώτο θεό τον Δία, ενώ οι θεοί ορκίζονταν στα ιερά ύδατα της Στύγας. Η παράβαση αυτού του όρκου ακόμη και για τους αθάνατους είχε φοβερές συνέπειες.
 Για έναν ολόκληρο χρόνο έπεφταν σε νάρκη και για τα επόμενα εννιά δε συμμετείχαν στα συμβούλια και τα συμπόσια των θεών. Απόλυτη ήταν η εξουσία του στη φύση και στις καιρικές μεταβολές. Ήταν αυτός που έστελνε το ουράνιο φως και την καλοκαιρία (Ζευς Ουράνιος και Αίθριος). Επιπλέον, έστελνε τους ανέμους, τις βροχές, τα σύννεφα, το χιόνι, το χαλάζι, όπως επίσης και την αστραπή, τη βροντή και τον κεραυνό, τα δώρα των Κυκλώπων.
Συχνότατα τον λάτρευαν σε κορυφές βουνών όπου χτίζονταν ιερά και βωμοί γιατί πίστευαν ότι έτσι βρίσκονταν πιο κοντά στο θεό. Ο Δίας φανέρωνε τη θέλησή του μέσα από όνειρα μα και από χρησμούς. Υπήρχαν δυο φημισμένα μαντεία που ήταν αφιερωμένα σ' αυτόν. Το ένα ήταν το μαντείο της Δωδώνης στην Ήπειρο και το άλλο του Δία ’μμωνα στη Λιβύη.
Σημαντικότερο σύμβολο του Δία ήταν ο κεραυνός, το πιο πολύτιμο όπλο που διέθετε. Ακολουθεί το σκήπτρο, που κατέληγε σε αετό και ήταν το σύμβολο της εξουσίας του. Ακόμη, η αιγίδα ήταν το δέρμα της Αμάλθειας που τον έκανε αήττητο. Ιερό δέντρο του Δία ήταν η βελανιδιά. Πολύ συχνά εικονίζεται με δυο πιθάρια στο πλάι του που συμβόλιζαν τα καλά και τα κακά που μοίραζε στους ανθρώπους.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΔΙΑ

  Το πρώτo είναι το τεράστιο μέγεθός του. Είναι πράγματι, όπως υποδηλώνει το όνομά του, ο βασιλιάς των πλανητών. Είναι περίπου 1.320 μεγαλύτερος από τη Γη.
Το κύριο χαρακτηριστικό του Δία είναι το τεράστιο μέγεθός του
  Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα. Αυτό είναι μία γιγαντιαία (τρεις διαμέτρους της Γης) καταιγίδα που υπάρχει εδώ και περισσότερο από τρεις αιώνες. Κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει να υπάρχει για τις εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια, γι 'αυτό συνεχώς τροφοδοτείται από μικρότερες δίνες γύρω από αυτό.
 Το τρίτο χαρακτηριστικό είναι τα πολλά φεγγάρια του. Ο Δίας έχει τα περισσότερα φεγγάρια του κάθε πλανήτη στο ηλιακό μας σύστημα: 63.
  Μια άλλη ενδιαφέρουσα ιδιότητα του Δία είναι το πώς θα παράγει θερμότητα. Η μέση θερμοκρασία του Δία είναι περίπου 160 Κ. Ωστόσο, λόγω της εξίσωσης για την θερμική ισορροπία  θα πρέπει μόνο να είναι περίπου 100 Κ.
Η μέση θερμοκρασία του Δία είναι περίπου 160 Κ  
 Τα κύρια χαρακτηριστικά του Δία φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

Χαρακτηριστικά τροχιάς
Αφήλιο816.520.800 km
(5,458104 AU)
Περιήλιο740.573.600 km
(4,950429 AU)
Ημιάξονας τροχιάς778.547.200 km
(5,204267 AU)
Εκκεντρότητα0,048775
Περίοδος περιφοράς4.331,572 ημέρες
(11,85920 χρόνια)
Συνοδική Περίοδος398,88 ημέρες 
Μέση Ταχύτητα Τροχιάς13,07 km/s
Κλίση1,305° ως προς τηνΕκλειπτική
6,09° ως προς τονΗλιακό ισημερινό 
Μήκος του ανερχόμενου σημείου100,492°
Όρισμα του περιηλίου275,066°
Δορυφόροι63
Φυσικά Χαρακτηριστικά
Ισημερινή Ακτίνα71.492 ± 4 km
(11,209 γήινες)
Πολική Ακτίνα66.854 ± 10 km
(10,517 γήινες)
Πεπλάτυνση0,06487 ± 0,00015
Επιφάνεια6,21796 ×1010 km2
(121,9 γήινες)
Όγκος1,43128 ×1015 km3
(1.321,3 γήινες)
Μάζα1,8986 ×1027 kg
(317,8 γήινες)
Μέση πυκνότητα1,326 g/cm3
Επιφανειακή Βαρύτηταστον Ισημερινό24,79 m/s2
Ταχύτητα Διαφυγής59,5 km/s
Αστρονομική περίοδος περιστροφής9,925 h 
Ταχύτητα περιστροφής στον Ισημερινό12,6 km/s
45.300 km/h
Κλίση άξονα3,13°
Ορθή αναφορά
του βόρειου πόλου
268,057°
(17 h 52 min 14 s)
Απόκλιση64,496°
Λευκαύγεια0,343
Φαινόμενο μέγεθος-1,68 ως -2,94
Θερμοκρασία
ελάχ.μέσημεγ.
165 K
Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας
Υδρογόνο89,8±2%
Ήλιο10,2±2%
Μεθάνιο~0,3%
Αμμωνία~0,026%
Hydrogen deuteride~0,003%
Αιθάνιο~0,0006%
Νερό~0,0004%
    
ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΔΙΑ

  Ο Δίας αποτελείται κυρίως από αέρια και υγρά. Είναι ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις γίγαντες αερίου, καθώς και ο μεγαλύτερος πλανήτης στο ηλιακό σύστημα, με διάμετρο 142.984 χιλιόμετρα στον ισημερινό του.
Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης στο ηλιακό σύστημα, με διάμετρο 142.984 χιλιόμετρα στον ισημερινό του. Η πυκνότητα του Δία είναι 1,326 g/cm3
   Η πυκνότητα του Δία είναι 1,326 g/cm3 και έχει τη δεύτερη υψηλότερη τιμή των γιγάντων πλανητών σε φυσικό αέριο. Η πυκνότητα του Δία είναι μικρότερη από τους τέσσερις γήινους πλανήτες.

ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑ

  Η ανώτερη ατμόσφαιρα του Δία αποτελείται από περίπου 88-92% υδρογόνο και  από ήλιο 8-12% κατ 'όγκο. Δεδομένου ότι ένα άτομο ηλίου έχει περίπου τέσσερις φορές μεγαλύτερη μάζα από ένα άτομο υδρογόνου έχει σαν αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα του Δία να αποτελείται από περίπου 75% υδρογόνο,με μορφή Η2,CH4 και NH3 και 24% από ήλιο,ίσως από 2-3% νέο και το υπόλοιπο από βαρύτερα στοιχεία.
 Η ανώτερη ατμόσφαιρα του Δία αποτελείται από περίπου 88-92% υδρογόνο και  από ήλιο 8-12% κατ 'όγκο
  Το εσωτερικό περιέχει υλικά πυκνότερα, έτσι ώστε η κατανομή είναι περίπου 71% υδρογόνο, 24% ήλιο και το 5% άλλα στοιχεία.
Η ανώτερη ατμόσφαιρα του Δία αποτελείται από περίπου 88-92% υδρογόνο και  από ήλιο 8-12% κατ 'όγκο
 Η ατμόσφαιρα περιέχει μικρές ποσότητες μεθανίου, υδρατμών, αμμωνία, και βασίζονται στις ενώσεις πυριτίου . Υπάρχουν επίσης ίχνη από άνθρακα,αιθάνιο, υδρόθειο, νέον, οξυγόνο, φωσφίνη, και θείο. Το εξωτερικό στρώμα της ατμόσφαιρας περιέχει κρυστάλλους της κατεψυγμένης αμμωνίας. Μέσα από υπέρυθρες και υπεριώδεις μετρήσεις, έχουν βρεθεί επίσης ίχνη από το βενζόλιο και άλλους υδρογονάνθρακες.
Η ατμόσφαιρα περιέχει μικρές ποσότητες μεθανίου, υδρατμών, αμμωνία, και βασίζονται στις ενώσεις πυριτίου 
  Η ατμοσφαιρική αναλογία από υδρογόνο και ήλιο είναι πολύ κοντά στη θεωρητική σύνθεση του αρχέγονου ηλιακού νεφελώματος. Το Νέον στην ανώτερη ατμόσφαιρα αποτελείται μόνο από 20 μέρη ανά εκατομμύριο κατά βάρος.Το ήλιο είναι επίσης εξαντλημένο. Αυτή η εξάντληση μπορεί να είναι αποτέλεσμα της καθίζησης των στοιχείων αυτών στο εσωτερικό του πλανήτη. Η αφθονία των βαρύτερων αδρανών αερίων στην ατμόσφαιρα του Δία είναι περίπου δύο έως τρεις φορές μεγαλύτερη του Ήλιου.
Το εξωτερικό στρώμα της ατμόσφαιρας περιέχει κρυστάλλους της κατεψυγμένης αμμωνίας
  Με βάση την φασματοσκοπία, ο Κρόνος είναι παρόμοιος σε σύνθεση με τον Δία, αλλά οι άλλοι αέριοι γίγαντες ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας έχουν σχετικά πολύ λιγότερο υδρογόνο και ήλιο.

ΜΑΖΑ ΤΟΥ ΔΙΑ

   Η μάζα του Δία είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη από όλων των άλλων πλανητών στο ηλιακό μας σύστημα.Ο όγκος του Δία είναι περίπου 1.321 μεγαλύτερος από τον όγκο της Γης.Ο πλανήτης Δίας έχει 318 φορές μεγαλύτερη μάζα από τη μάζα της Γης.Η ακτίνα του Δία είναι περίπου 1 / 10 της  ακτίνας του Ήλιου και η μάζα του είναι 0.001 φορές τη μάζα του  Ηλίου, έτσι ώστε η πυκνότητα τους να είναι παρόμοια.Μια μάζα του Δία (MJ ή MJup) χρησιμοποιείται συχνά ως μονάδα για να περιγράψει τις μάζες των άλλων αντικειμένων, ιδιαίτερα των εξωηλιακών πλανητών και των καφέ νάνων. Έτσι, για παράδειγμα, ο εξωηλιακός πλανήτης HD 209458 b έχει μάζα 0,69 MJ, ενώ ο COROT-7b έχει μάζα 0.015 MJ.
Ο όγκος του Δία είναι περίπου 1.321 μεγαλύτερος από τον όγκο της Γης.Ο πλανήτης Δίας έχει 318 φορές μεγαλύτερη μάζα από τη μάζα της Γης
  Τα θεωρητικά μοντέλα υποδεικνύουν ότι, αν ο Δίας είχε πολύ περισσότερη μάζα από ό, τι σήμερα, ο πλανήτης θα είχε συρρικνωθεί.Ο Δίας θεωρείται ότι έχει μεγάλη διάμετρο ως πλανήτης.
Η ακτίνα του Δία είναι περίπου 1 / 10 της  ακτίνας του Ήλιου και η μάζα του είναι 0.001 φορές τη μάζα του  Ηλίου, έτσι ώστε η πυκνότητα τους να είναι παρόμοια
  Αν και ο Δίας θα πρέπει να έχει 75 φορές μεγαλύτερη μάζα για να λιώσει το υδρογόνο και να γίνει ένα αστέρι.Παρ 'όλα αυτά, ο Δίας ακτινοβολεί ακόμα περισσότερη θερμότητα από ό, τι λαμβάνει από τον Ήλιο.Το ποσό της θερμότητας που παράγεται στο εσωτερικό του πλανήτη είναι παρόμοιο με τη συνολική ηλιακή ακτινοβολία που δέχεται.Αυτή η πρόσθετη θερμική ακτινοβολία που παράγεται από τον μηχανισμό Kelvin-Helmholtz μέσω αδιαβατικής συστολής. Αυτή η διαδικασία οδηγεί σε συρρίκνωση του πλανήτη κατά περίπου 2 εκατοστά κάθε χρόνο.Όταν για πρώτη φορά δημιουργήθηκε, ο Δίας ήταν πολύ πιο ζεστός και είχε περίπου δύο φορές την τρέχουσα διάμετρο του. 

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΔΙΑ

 Ο Δίας θεωρείται ότι αποτελείται από ένα πυκνό πυρήνα με ένα μίγμα στοιχείων, ένα γύρω στρώμα υγρού μεταλλικού υδρογόνου με λίγο ήλιο, και ένα εξωτερικό στρώμα κυρίως του μοριακού υδρογόνου.Πέρα από αυτό το βασικό περίγραμμα, εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική αβεβαιότητα. Ο πυρήνας συχνά περιγράφεται ως βραχώδης, αλλά η αναλυτική σύνθεση του είναι άγνωστη. Το 1997, η ύπαρξη του πυρήνα είχε προταθεί από βαρυτικές μετρήσεις,που δείχνει μια μάζα από 12 έως 45 φορές τη μάζα της Γης, ή περίπου το 3% -15% της συνολικής μάζας του Δία.
Ο Δίας θεωρείται ότι αποτελείται από ένα πυκνό πυρήνα με ένα μίγμα στοιχείων, ένα γύρω στρώμα υγρού μεταλλικού υδρογόνου με λίγο ήλιο, και ένα εξωτερικό στρώμα κυρίως του μοριακού υδρογόνου
  Η αβεβαιότητα των μοντέλων είναι συνδεδεμένη με το περιθώριο σφάλματος στις έως τώρα παραμέτρους.Μια από τις εκ περιτροπής συντελεστών (J6) χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη βαρύτητα του πλανήτη, την Ισημερινή ακτίνα του Δία, και τη θερμοκρασία του σε πίεση 1 bar. Η αποστολή Juno, η οποία ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2011, αναμένεται να περιορίσουν την αξία αυτών των παραμέτρων, και έτσι να σημειωθεί πρόοδος στο πρόβλημα του πυρήνα. 

 Η θερμοκρασία στο όριο πυρήνα εκτιμάται ότι είναι 36.000 Κ και η εσωτερική πίεση είναι περίπου 3,000-4,500 GPa.
  Η κεντρική περιοχή περιβάλλεται από πυκνό μεταλλικό υδρογόνο, το οποίο εκτείνεται προς τα έξω σε περίπου 78 τοις εκατό από την ακτίνα του πλανήτη. Πάνω από το στρώμα από το μεταλλικό υδρογόνο βρίσκεται μία διαφανές εσωτερική ατμόσφαιρα υδρογόνου. Σε αυτό το βάθος, η θερμοκρασία είναι πάνω από την κρίσιμη θερμοκρασία, η οποία για το υδρογόνο είναι μόνο 33 K . Σε αυτή την κατάσταση, δεν υπάρχει διακριτή υγρή και αέρια φάση-υδρογόνου που λέγεται ότι είναι σε υπερκρίσιμη ρευστή κατάσταση. Το υδρογόνο ως αέριο στο άνω στρώμα εκτείνεται προς τα κάτω από το στρώμα νεφών σε ένα βάθος περίπου 1.000 χλμ.,και σε υγρή μορφή σε βαθύτερα στρώματα. 
   Η θερμοκρασία και η πίεση στο εσωτερικό του Δία αυξάνει σταθερά προς τον πυρήνα. Στην μεταβατική φάση, όπου το υδρογόνο θερμανθεί πέραν του κρίσιμου σημείου,γίνεται μεταλλικό και πιστεύεται ότι η θερμοκρασία είναι 10.000 K και η πίεση είναι 200 ​​GPa. Η θερμοκρασία στο όριο πυρήνα εκτιμάται ότι είναι 36.000 Κ και η εσωτερική πίεση είναι περίπου 3,000-4,500 GPa.


ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑ


  Ο Δίας έχει τη μεγαλύτερη πλανητική ατμόσφαιρα στο ηλιακό σύστημα, που εκτείνεται πάνω από 5000 χλμ. υψόμετρο.Η βάση της ατμόσφαιρας του θεωρείται ότι είναι το σημείο στο οποίο η ατμοσφαιρική πίεση είναι ίση με το 10 μπαρ, ή δέκα φορές την πίεση στην επιφάνεια της Γης.Ο Δίας είναι μονίμως καλυμμένος με σύννεφα που αποτελείται από κρυστάλλους αμμωνίας και, ενδεχομένως αμμώνιο. Τα σύννεφα που βρίσκονται στην τροπόπαυση είναι τοποθετημένα σε ζώνες με διαφορετικά γεωγραφικά πλάτη, που είναι γνωστά ως τροπικές περιοχές.Οι αλληλεπιδράσεις αυτών των αντικρουόμενων προτύπων προκαλούν καταιγίδες και αναταράξεις. Οι ταχύτητες ανέμου είναι 100 m / s (360 km / h).Οι ζώνες έχουν παρατηρηθεί να διαφέρουν σε πλάτος,σε χρώμα και σε ένταση από χρόνο σε χρόνο.
Ο Δίας έχει τη μεγαλύτερη πλανητική ατμόσφαιρα στο ηλιακό σύστημα, που εκτείνεται πάνω από 5000 χλμ. υψόμετρο
 Το στρώμα νεφών έχει βάθος περίπου 50 χμ , και αποτελείται από τουλάχιστον δύο καταστρώματα των νεφών: ένα παχύ κάτω στρώμα και μια λεπτή περιοχή .Μπορεί επίσης να υπάρχει ένα λεπτό στρώμα νεφών νερού κάτω από το επίπεδο αμμωνίας, όπως αποδεικνύεται από λάμψεις των κεραυνών που ανιχνεύθηκαν στην ατμόσφαιρα του Δία. Αυτό προκαλείται από την πολικότητα του νερού.Οι ηλεκτρικές εκκενώσεις μπορεί να είναι μέχρι και χίλιες φορές πιο ισχυρές από την αστραπή στη Γη.Τα σύννεφα του νερού σχηματίζουν καταιγίδα που οδηγείται από τη θερμότητα που αυξάνεται από το εσωτερικό.

 Το πορτοκαλί και καφέ χρώμα στα σύννεφα του Δία προκαλούνται από ενώσεις που αλλάζουν χρώμα όταν εκτεθούν σε υπεριώδη ακτινοβολία από τον ήλιο
  Το πορτοκαλί και καφέ χρώμα στα σύννεφα του Δία προκαλούνται από ενώσεις που αλλάζουν χρώμα όταν εκτεθούν σε υπεριώδη ακτινοβολία από τον ήλιο. Η ακριβής σύνθεση παραμένει αβέβαιη, αλλά οι ουσίες που πιστεύεται ότι είναι φώσφορο, θείο ή, ενδεχομένως, υδρογονάνθρακες. 
  Χαμηλή αξονική κλίση του Δία σημαίνει ότι οι πόλοι λαμβάνουν διαρκώς μικρότερη ποσότητα ηλιακής ακτινοβολίας από ό, τι ισημερινή περιοχή του πλανήτη. Στο εσωτερικό του πλανήτη μεταφέρεται περισσότερη ενέργεια για να τους πόλους, ισορροπώντας την θερμοκρασία στο στρώμα νεφών.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΥΘΡΑ ΚΗΛΙΔΑ TOY ΔΙΑ

 Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία προέκυψε από την αποστολή του Voyager 1 στις 25 Φεβρουαρίου του 1979, όταν το διαστημικό σκάφος ήταν 9.200.000 χιλιομέτρα (5.700.000 μίλια) από τον Δία. Το πολύχρωμο, κυματιστό μοτίβο σύννεφο στα αριστερά της Ερυθρά Κηλίδα είναι μια περιοχή εξαιρετικά περίπλοκη και μεταβλητή κίνηση των κυμάτων. Για να δώσουμε μια αίσθηση του μεγέθους του Δία, η λευκή καταιγίδα ακριβώς κάτω από τη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα έχει περίπου την ίδια διάμετρο με τη Γη.

Για να δώσουμε μια αίσθηση του μεγέθους του Δία, η λευκή καταιγίδα ακριβώς κάτω από τη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα έχει περίπου την ίδια διάμετρο με τη Γη.
 Το πιο γνωστό χαρακτηριστικό του Δία είναι η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα, μια επίμονη αντικυκλωνική καταιγίδα που είναι μεγαλύτερη από τη Γη, που βρίσκεται 22 ° νότια του ισημερινού. Είναι γνωστό ότι υπάρχει τουλάχιστον από το 1831, και, ενδεχομένως, από το 1665.Μαθηματικά μοντέλα δείχνουν ότι η καταιγίδα είναι σταθερή και μπορεί να είναι ένα μόνιμο χαρακτηριστικό του πλανήτη.Η καταιγίδα είναι αρκετά μεγάλη ώστε να είναι ορατή μέσα από επίγεια τηλεσκόπια με άνοιγμα 12 cm ή μεγαλύτερα.

Το 2000, ένα ατμοσφαιρικό χαρακτηριστικό που σχηματίζεται στο νότιο ημισφαίριο είναι παρόμοιο σε εμφάνιση με τη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα
  Το 2000, ένα ατμοσφαιρικό χαρακτηριστικό που σχηματίζεται στο νότιο ημισφαίριο είναι παρόμοιο σε εμφάνιση με τη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα. Αυτό δημιουργήθηκε όταν πολλές μικρότερες, λευκές καταιγίδες συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν ένα μόνο χαρακτηριστικό

ΔΑΚΤΥΛΙΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑ

  Ο Δίας έχει ένα αμυδρό πλανητικό σύστημα δακτυλίου που αποτελείται από τρία βασικά τμήματα.Ένα εσωτερικό των σωματιδίων που είναι γνωστά ως το φωτοστέφανο, ένα σχετικά έντονο κύριο δακτύλιο, και ένα εξωτερικό δακτύλιο
Ο Δίας έχει ένα αμυδρό πλανητικό σύστημα δακτυλίου που αποτελείται από τρία βασικά τμήματα.Ένα εσωτερικό των σωματιδίων που είναι γνωστά ως το φωτοστέφανο, ένα σχετικά έντονο κύριο δακτύλιο, και ένα εξωτερικό δακτύλιο
  Αυτά τα δαχτυλίδια φαίνεται να είναι κατασκευασμένα από σκόνη, αντί για πάγο,όπως οι δαχτύλιοι του Κρόνου.Το κύριο δαχτυλίδι είναι πιθανώς κατασκευασμένο από υλικό που εκτινάχθηκε από τους δορυφόρους Αδράστεια και Μήτις.Το υλικό που κανονικά θα πέσει πίσω στο φεγγάρι τραβιέται στο Δία λόγω της ισχυρής βαρυτικής επιρροής του.Με παρόμοιο τρόπο, τα φεγγάρια Θήβα και Αμάλθεια παράγουν κατά πάσα πιθανότητα τις δύο ξεχωριστές συνιστώσες του σκονισμένου δαχτύλιου.Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι ένα βραχώδες δαχτυλίδι υπάρχει σε τροχιά γύρω από την Αμάλθεια,το οποίο μπορεί να αποτελείται από συντρίμμια από ότι φεγγάρι.

ΜΑΓΝΗΤΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑ

 Το μαγνητικό πεδίο του Δία είναι 14 φορές πιο ισχυρό από της Γης, που κυμαίνεται από 4,2 gauss (0,42 mT) στον ισημερινό μέχρι 10-14 Gauss (1,0 - 1,4 mT) στους πόλους, καθιστώντας το ισχυρότερο στο Ηλιακό Σύστημα.Το πεδίο αυτό πιστεύεται ότι δημιουργείται από τις κινήσεις των αγώγιμων υλικών εντός του μεταλλικού πυρήνα του υδρογόνου.


Το μαγνητικό πεδίο του Δία είναι 14 φορές πιο ισχυρό από της Γης, που κυμαίνεται από 4,2 gauss (0,42 mT) στον ισημερινό μέχρι 10-14 Gauss (1,0 - 1,4 mT) στους πόλους
 Τα ηφαίστεια στο φεγγάρι Ιώ εκπέμπουν μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του θείου που σχηματίζουν ένα σωσίβιο του φυσικού αερίου κατά μήκος της τροχιάς του φεγγαριού. Το φυσικό αέριο είναι ιονισμένο στην μαγνητόσφαιρα του θείου που παράγουν και ιόντα οξυγόνου. Αυτοί, μαζί με ιόντα υδρογόνου που προέρχονται από την ατμόσφαιρα του Δία, αποτελούν ένα φύλλο πλάσματος στο επίπεδο του ισημερινού του Δία. Το πλάσμα στο φύλλο περιστρέφεται με τον πλανήτη. Τα ηλεκτρόνια μέσα στο φύλλο πλάσματος δημιουργούν ένα ισχυρό κύμα που παράγει εκρήξεις στην περιοχή από 0,6 έως 30 MHz.

Τα ηλεκτρόνια μέσα στο φύλλο πλάσματος δημιουργούν ένα ισχυρό κύμα που παράγει εκρήξεις στην περιοχή από 0,6 έως 30 MHz.
  Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο φεγγάρι του Δία Ιώ διοχετεύει φυσικό αέριο στη μαγνητόσφαιρα του Δία, που παράγει ένα σωσίβιο των σωματιδίων για τον πλανήτη.Ως αποτέλεσμα, τα ραδιοκύματα που παράγονται μέσω ενός μηχανισμού κύκλοτρου , και η ενέργεια που εκπέμπεται κατά μήκος μιας κωνικής επιφάνειας. 

ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΔΙΑ


  Ο Δίας περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο σε μια μέση απόσταση περίπου 778 εκατομμύρια χιλιόμετρα (περίπου 5,2 AU), και ολοκληρώνει μια τροχιά κάθε 11,86 χρόνια

Ο Δίας περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο σε μια μέση απόσταση περίπου 778 εκατομμύρια χιλιόμετρα (περίπου 5,2 AU)
  Ο Δίας είναι ο μόνος πλανήτης που έχει ένα κέντρο μάζας με τον Ήλιο, που βρίσκεται έξω από τον όγκο του Ήλιου, αν και έχει μόνο το 7% της ακτίνας του Ήλιου.Η μέση απόσταση μεταξύ του Δία και του Ήλιου είναι 778 εκατομμύρια χιλιόμετρα (περίπου 5,2 φορές τη μέση απόσταση από τη Γη στον Ήλιο, ή 5,2 AU) και ολοκληρώνει μια τροχιά κάθε 11,86 χρόνια. Αυτό είναι τα δύο πέμπτα της τροχιακής περίοδου του Κρόνου.Η ελλειπτική τροχιά του Δία, έχει την τάση 1,31 ° σε σχέση με τη Γη. Λόγω της εκκεντρικότητας του 0,048, η απόσταση από τον Δία και τον Ήλιο κυμαίνεται από 75 εκατομμύρια χιλιόμετρα μεταξύ περιηλίου και αφήλιου.
  Η αξονική κλίση του Δία είναι σχετικά μικρό,μόλις 3,13 °. Ως αποτέλεσμα αυτού ο πλανήτης δεν παρουσιάζει σημαντικές εποχιακές αλλαγές, σε αντίθεση με τη Γη και τον Άρη .

Η περιστροφή του Δία είναι η ταχύτερη όλων των ηλιακού συστήματος πλανητών, ολοκληρώνοντας μια περιστροφή γύρω από τον άξονά της, σε λίγο λιγότερο από δέκα ώρες
  Η περιστροφή του Δία είναι η ταχύτερη όλων των ηλιακού συστήματος πλανητών, ολοκληρώνοντας μια περιστροφή γύρω από τον άξονά της, σε λίγο λιγότερο από δέκα ώρες.Αυτή η εναλλαγή απαιτεί μια κεντρομόλος επιτάχυνση στον ισημερινό με τιμή 1,67 m/s2 περίπου, σε σύγκριση με την βαρύτητα της Ισημερινής βαρύτητα επιφάνειας του 24,79 m/s2. Ο πλανήτης είναι σε σχήμα σαν πεπλατυσμένο σφαιροειδές, πράγμα που σημαίνει ότι η διάμετρος σε όλο τον ισημερινό του είναι μεγαλύτερη από τη διάμετρο που μετράται μεταξύ των πόλων του.
 Επειδή ο Δίας δεν είναι ένα στερεό σώμα, τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας του υποβάλλονται σε διαφορική περιστροφή. Η περιστροφή των πόλων στην ατμόσφαιρα του Δία είναι περίπου 5 λεπτά μεγαλύτερη από εκείνη της ισημερινής ατμόσφαιρας.Τα τρία συστήματα που χρησιμοποιούνται ως πλαίσια αναφοράς είναι.Το Σύστημα Ι ισχύει από το γεωγραφικό πλάτος 10 ° Ν έως 10 ° S.Η περίοδο του είναι συντομότερη, κατά 9η 50m 30.0s. Το Σύστημα II εφαρμόζεται σε όλα τα γεωγραφικά πλάτη.Η Περίοδο του είναι 9η 40.6s 55m. Το Σύστημα ΙΙΙ ορίσθηκε για πρώτη φορά από τους αστρονόμους , και αντιστοιχεί στην περιστροφή της μαγνητόσφαιρας του πλανήτη.Η περίοδο της είναι η περιστροφή του Δία.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑ

  Ο Δίας είναι συνήθως το τέταρτο φωτεινότερο αντικείμενο στον ουρανό (μετά από τον Ήλιο, τη Σελήνη και την Αφροδίτη.Μερικές φορές ο Άρης φαίνεται πιο φωτεινός από τον Δία.Οι ευνοϊκές αντιθέσεις εμφανίζονται όταν ο Δίας  διέρχεται από το περιήλιο, ένα γεγονός που συμβαίνει μία φορά ανά τροχιά.Η Γη θα ξεπερνάει τον Δία κάθε 398,9 ημέρες, καθώς περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο και ονομάζεται συνοδική περίοδος.

  Επειδή η τροχιά του Δία είναι εκτός της Γης, η γωνία φάσης του Δία, όπως φαίνεται από τη Γη ποτέ δεν υπερβαίνει τις 11.5 °. Δηλαδή, ο πλανήτης φαίνεται πάντοτε σχεδόν πλήρως φωτισμένος όταν προβάλλεται μέσα από επίγεια τηλεσκόπια.

Η παρατήρηση του Δία χρονολογείται από τον Βαβυλωνιακούς αστρονόμους του 7ου ή 8ου αιώνα π.Χ.
  Η παρατήρηση του Δία χρονολογείται από τον Βαβυλωνιακούς αστρονόμους του 7ου ή 8ου αιώνα π.Χ..Ο Κινέζος ιστορικός της αστρονομίας, Xi Zezong, ισχυρίστηκε ότι ο Gan De, ένας Κινέζος αστρονόμος, έκανε την ανακάλυψη ενός από τα φεγγάρια του Δία το 362 π.Χ. με το γυμνό μάτι. Το 2ο αιώνα το έργο του Αλμαγέστη,από τον Έλληνα αστρονόμο Κλαύδιο Πτολεμαίο αναφέρει ένα γεωκεντρικό πλανητικό μοντέλο για να εξηγήσει τη κίνηση του Δία σε σχέση με τη Γη , δίνοντας τροχιακή περίοδο του γύρω από τη Γη,4332,38 ημέρες, ή 11,86 χρόνια.Το 499, ο Αριαμπάτα, ένας Ινδός μαθηματικός και αστρονόμος   χρησιμοποίησε επίσης ένα γεωκεντρικό μοντέλο για την εκτίμηση της περίοδου του Δία, σε 4332,2722 ημέρες , ή 11,86 χρόνια. 

Το 1610, ο Γαλιλαίος ανακάλυψε τους τέσσερις μεγαλύτερους δορυφόρους του Δία, Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης και Καλλιστώ 
 Το 1610, ο Γαλιλαίος ανακάλυψε τους τέσσερις μεγαλύτερους δορυφόρους του Δία, Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης και Καλλιστώ (γνωστή σήμερα ως φεγγάρια του Γαλιλαίου)-χρησιμοποιώντας ένα τηλεσκόπιο.Πιστεύεται ότι είναι η πρώτη τηλεσκοπική παρατήρηση από τα φεγγάρια του, εκτός της Γης. Ήταν ένα σημαντικό σημείο υπέρ της ηλιοκεντρικής θεωρίας του Κοπέρνικου από τις κινήσεις των πλανητών.
  Κατά τη διάρκεια του 1660, ο Cassini χρησιμοποίησε ένα νέο τηλεσκόπιο για να ανακαλύψει σημεία και πολύχρωμες ζώνες στο Δία και παρατήρησε ότι ο πλανήτης εμφανίστηκε πεπλατυσμένος στους πόλους. Ήταν επίσης σε θέση να εκτιμήσει την περίοδο περιστροφής του πλανήτη.Το 1690 το Cassini παρατήρησε ότι η ατμόσφαιρα υποβάλλεται σε διαφορική περιστροφή.
  Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα,στο νότιο ημισφαίριο του Δία, μπορεί να έχει παρατηρηθεί ήδη από το 1664 από τον Robert Hooke και το 1665 από τον Giovanni Cassini, αν και αυτό αμφισβητείται. Ο φαρμακοποιός Heinrich Schwabe,έκανε το πρώτο γνωστό σχέδιο για τις λεπτομέρειες της Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας το 1831.

Το 1892,ο Μπάρναρντ παρατήρησε ένα πέμπτο δορυφόρο του Δία με το 36-ιντσών (910 mm) διοπτρικό τηλεσκόπιο στο Lick Observatory στην Καλιφόρνια
  Το 1892,ο Μπάρναρντ παρατήρησε ένα πέμπτο δορυφόρο του Δία με το 36-ιντσών (910 mm) διοπτρικό τηλεσκόπιο στο Lick Observatory στην Καλιφόρνια. Η ανακάλυψη αυτής του σχετικά μικρού αντικείμενου γρήγορα τον έκανε διάσημο. Το φεγγάρι αργότερα ονομάστηκε Αμάλθεια. Ήταν το τελευταίο πλανητικό φεγγάρι που ανακαλύφτηκε άμεσα από την οπτική παρατήρηση.Οι οκτώ ακόμη δορυφόροι στη συνέχεια, ανακαλύφθηκαν πριν από την πτήση του Voyager 1 το 1979.
  Το 1932, ο Rupert Wildt προσδιορίσει ζώνες απορρόφησης της αμμωνίας και μεθανίου στα φάσματα του Δία.Τρία μακρόβιων αντικυκλωνικά χαρακτηριστικά παρατηρήθηκαν το 1938. 
 Το 1955,ο Bernard Burke και ο Kenneth Franklin ανίχνευσαν εκρήξεις των ραδιοφωνικών σημάτων που προέρχονται από τον Δία σε 22,2 MHz. Η διάρκεια αυτών των εκρήξεων ταίριαζε με την περιστροφή του πλανήτη, και ήταν επίσης σε θέση να χρησιμοποιήσουν αυτές τις πληροφορίες για να βελτιώσουνε το ρυθμό περιστροφής.Οι εκρήξεις από τον Δία, όπως διαπιστώθηκε, έρχονται σε δύο μορφές,Σε Μεγάλες εκρήξεις που διαρκούν έως και αρκετά δευτερόλεπτα, και σε βραχείας διάρκειας  που είχαν διάρκεια λιγότερο από ένα εκατοστό του δευτερολέπτου.


ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑ

 Από το 1973 μια σειρά από αυτοματοποιημένα διαστημόπλοια έχουν επισκεφθεί τον Δία, και κυρίως το διαστημόπλοιο Pioneer 10 , το πρώτο διαστημικό σκάφος για να πάει αρκετά κοντά στον Δία και να στείλει πίσω αποκαλύψεις σχετικά με τις ιδιότητες και τα φαινόμενα του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.Οι πτήσεις σε άλλους πλανήτες εντός του ηλιακού μας συστήματος επιτυγχάνεται με κόστος σε ενέργεια.
Από το 1973 μια σειρά από αυτοματοποιημένα διαστημόπλοια έχουν επισκεφθεί τον Δία
 Ξεκινώντας το 1973, αρκετές διαστημόπλοια έχουν εκτελέσει αποστολές που τα έφερε εντός της εμβέλειας παρατήρηση του Δία. Οι αποστολές του Pioneer  πήραν  εικόνες της ατμόσφαιρας του Δία και αρκετά από τα φεγγάρια του. Ανακάλυψαν ότι τα πεδία ακτινοβολίας κοντά στον πλανήτη ήταν πολύ ισχυρότερες από ό, τι αναμενόταν, αλλά και τα δύο διαστημικά σκάφη κατάφεραν να επιβιώσουν στο περιβάλλον αυτό. 
 Έξι χρόνια αργότερα, οι αποστολές του Voyager βελτίωσε σημαντικά την κατανόηση των φεγγαριών του Γαλιλαίου και ανακάλυψε τους δακτύλιους του Δία. Επίσης, επιβεβαίωσε ότι η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα ήταν αντικυκλωνική. Σύγκριση των εικόνων έδειξε ότι η Ερυθρά Κηλίδα είχε αλλάξει χρώμα από τις αποστολές του Pioneer, γυρίζοντας από πορτοκαλί έως σκούρο καστανό. Καθώς το διαστημικό σκάφος πέρασε πίσω από τον πλανήτη, παρατήρησε λάμψεις της αστραπής στην ατμόσφαιρα τη νύχτα.
 Η επόμενη αποστολή για τον Δία ήταν του Οδυσσέα .Κατά τη διάρκεια αυτής το διαστημικό σκάφος πραγματοποίησε μελέτες για την μαγνητόσφαιρα του Δία. Δεδομένου ότι ο Οδυσσέας δεν έχει κάμερες,ελήφθησαν χωρίς εικόνες . Μια δεύτερη αποστολή έξι χρόνια αργότερα ήταν σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση. 
  Το 2000, το διαστημόπλοιο Cassini , καθ 'οδόν προς τον Κρόνο, πέταξε από τον Δία και τράβηξε κάποιες από τις μεγάλης ανάλυσης φωτογραφίες που έγινε ποτέ από τον πλανήτη. 
Το Galileo Orbiter
  Μέχρι στιγμής το μόνο διαστημόπλοιο σε τροχιά γύρω από τον Δία είναι το Galileo Orbiter, που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Δία στις 7 Δεκεμβρίου 1995. Είναι σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη για πάνω από επτά χρόνια, πραγματοποιώντας πτήσεις σε όλα τα φεγγάρια του Γαλιλαίου και την Αμάλθεια. Ένας ατμοσφαιρικός καθετήρας απελευθερώθηκε από το διαστημόπλοιο τον Ιούλιο του 1995. Το αλεξίπτωτο πέρασε μέσα από 150 χλμ. στην ατμόσφαιρα και συντρίφθηκε από την πίεση.
  Η NASA έχει επί του παρόντος σε εξέλιξη αποστολή να μελετήσει τον Δία με λεπτομέρεια από μια πολική τροχιά. Το Named Juno, το διαστημικό σκάφος που ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2011, και θα φθάσει στα τέλη του 2016.
Το Europa Jupiter System Mission (EJSM) είναι ένα κοινό πρόγραμμα της NASA και της ESA για την εξερεύνηση του Δία και τα φεγγάρια του. Το Φεβρουάριο του 2009 ανακοινώθηκε ότι η ESA και η NASA είχαν δώσει προτεραιότητα σ'αυτή την αποστολή πριν από την αποστολή του Titan Saturn System. 

ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑ


  Ο Δίας έχει ονομάσει 64 φυσικούς δορυφόρους. Από αυτούς,τα 47 είναι λιγότερο από 10 χιλιόμετρα σε διάμετρο και έχουν ανακαλυφθεί από το 1975. Τα τέσσερα μεγαλύτερα φεγγάρια, γνωστά ως «φεγγάρια του Γαλιλαίου» είναι η Ιώ,η  Ευρώπη,ο  Γανυμήδης και η Καλλιστώ.Για κάθε τέσσερις τροχιές που κάνει η Ιο γύρω από τον Δία, η Ευρώπη κάνει ακριβώς δύο τροχιές και ο  Γανυμήδη κάνει ακριβώς μία.
Τα τέσσερα μεγαλύτερα φεγγάρια, γνωστά ως «φεγγάρια του Γαλιλαίου» είναι η Ιώ,η  Ευρώπη,ο  Γανυμήδης και η Καλλιστώ
  Πριν από την ανακάλυψη  του Voyager , τα φεγγάρια του Δία ήταν τακτοποιημένα σε τέσσερις ομάδες των τεσσάρων, με βάση τα κοινά χαρακτηριστικά των τροχιακών στοιχείων τους. Από τότε, ο μεγάλος αριθμός νέων μικρών εξωτερικών φεγγαριών έχει περιπλέξει την εικόνα αυτή. Υπάρχουν έξι κύριες ομάδες.
Η Καλλιστώ
  Μια βασική υποδιαίρεση είναι μια ομάδα από τα οκτώ εσωτερικά  φεγγάρια, τα οποία έχουν σχεδόν κυκλικές τροχιές κοντά στο επίπεδο του ισημερινού του Δία και πιστεύεται ότι έχουν σχηματιστεί με τον Δία. Τα υπόλοιπο της φεγγάρια αποτελούνται από έναν άγνωστο αριθμό μικρά ακανόνιστα φεγγάρια με ελλειπτικές τροχιές και με κλίση, η οποία πιστεύεται ότι είναι αστεροειδείς που αιχμαλωτίστηκαν ή θραύσματα από αστεροειδείς που αιχμαλωτίστηκαν.
Η  Ευρώπη
  Η εσωτερική ομάδα των τεσσάρων μικρών φεγγαριών έχουν όλα διάμετρο μικρότερη από 200 χλμ, με τροχιά σε ακτίνα μικρότερη από 200.000 χλμ., και οι τροχιακές κλίσεις λιγότερο από μισό βαθμό.Αυτά τα τέσσερα φεγγάρια, ανακαλύφθηκαν από τον Γαλιλαίο και από τον Simon Marius παράλληλα, με τροχιά μεταξύ 400.000 και 2.000.000 χιλιομέτρων, και περιλαμβάνει μερικά από τα μεγαλύτερα φεγγάρια στο Ηλιακό Σύστημα.




Παρακαλώ αναρτήστε:

author

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ τμήμα ΦΥΣΙΚΗΣ τομέαs ΑΣΤΡΟΓΕΩΦΥΣΙΚΗΣ μέλοs τηs ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ

Αποκτήστε δωρεάν ενημερώσεις!!!

ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΟΥ------------ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Α.Ε.Ι , Τ.Ε.Ι. ΚΑΙ Ε.Μ.Π.------------ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ------------ Τηλέφωνο κινητό : 6974662001 ------------ Τηλέφωνο οικίας :210 7560725 ------------ Email : sterpellis@gmail.com Για οικονομική βοήθεια: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος:Αριθμός λογαριασμού 117/946964-81

ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Α.Ε.Ι , Τ.Ε.Ι. ΚΑΙ Ε.Μ.Π. ------------------------------------ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ Τηλέφωνο κινητό : 6974662001 Τηλέφωνο οικίας :210 7560725 Email : sterpellis@gmail.com Για οικονομική βοήθεια: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος:Αριθμός λογαριασμού 117/946964-81