ΧΑΛΑΖΟΠΤΩΣΗ

ΧΑΛΑΖΟΠΤΩΣΗ

ΧΑΛΑΖΟΠΤΩΣΗ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 Χαλάζι είναι μία μορφή υετού,που αποτελείται από πολλά κομμάτια πάγου,μορφής σφαιριδίων ή άλλων σχημάτων.

Χαλάζι είναι μία μορφή υετού,που αποτελείται από πολλά κομμάτια πάγου,μορφής σφαιριδίων ή άλλων σχημάτων

 Με λίγα λόγια το χαλάζι είναι μία μορφή βροχόπτωσης,που πέφτει από τον ουρανό,όχι υπό μορφή βροχής,αλλά υπό μορφή παγωμένων σφαιριδίων.

Το χαλάζι είναι μία μορφή βροχόπτωσης,που πέφτει από τον ουρανό,όχι υπό μορφή βροχής,αλλά υπό μορφή παγωμένων σφαιριδίων

 Χαλαζόκοκκοι ονομάζονται τα κομμάτια πάγου που έχουν μορφή σφαιριδίων ή άλλων σχημάτων και πέφτουν κατά τη διάρκεια καταιγίδων,από μεγάλα καταιγιδοφόρα σύννεφα (σωρειτομελανίες).

Χαλαζόκοκκοι ονομάζονται τα κομμάτια πάγου που έχουν μορφή σφαιριδίων ή άλλων σχημάτων και πέφτουν κατά τη διάρκεια καταιγίδων,από μεγάλα καταιγιδοφόρα σύννεφα (σωρειτομελανίες)

 Χαλαζόπτωση ονομάζεται το φαινόμενο της πτώσης του χαλαζιού. 

Χαλαζόπτωση

 Χαλαζοθύελλα λέγεται το φαινόμενο όταν κατά την χαλαζόπτωση πέφτουν τεράστιες ποσότητες χαλαζόκοκκων μεγάλου μεγέθους και βάρους επί αρκετά λεπτά.

Προειδοποιητικό σημάδι για πιθανή χαλαζόπτωση είναι συχνά ένα  χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα που παίρνουν τα σύννεφα

 Προειδοποιητικό σημάδι για πιθανή χαλαζόπτωση είναι συχνά ένα  χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα που παίρνουν τα σύννεφα.

ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΧΑΛΑΖΙΟΥ

 Για να δημιουργηθεί το χαλάζι,θα πρέπει να συμβούν πολλά πράγματα μαζί.Αρχικά,θα πρέπει να δημιουργηθούν σύννεφα φορτωμένα με μεγάλη ποσότητα υγρασίας και σε ύψος τουλάχιστον 15 χιλιομέτρων.Η θερμοκρασία σε αυτά τα ύψη είναι τόσο χαμηλή,που μπορούν πολύ εύκολα να παγώσουν τα σταγονίδια που υπάρχουν στα σύννεφα. 

 Το χαλάζι εμφανίζεται όταν η υγρασία της ατμόσφαιρας συμπυκνώνεται πάνω σε σκόνη ή άλλα κέντρα συμπύκνωσης,τα οποία μπορεί να είναι μικρά έντομα ή κρύσταλλοι πάγου,ενώ η θερμοκρασία είναι κάτω από τους 0° Κελσίου.Οι μικροί πυρήνες των κόκκων που σχηματίζονται κατ' αυτό τον τρόπο μεγαλώνουν γρήγορα, καθώς η τάση των κορεσμένων ατμών πάνω από τον πάγο είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη πάνω από νερό.

Το χαλάζι εμφανίζεται όταν η υγρασία της ατμόσφαιρας συμπυκνώνεται πάνω σε σκόνη ή άλλα κέντρα συμπύκνωσης, τα οποία μπορεί να είναι μικρά έντομα ή κρύσταλλοι πάγου, ενώ η θερμοκρασία είναι κάτω από τους 0° Κελσίου

 Οι κόκκοι μπορούν να μεγαλώσουν κι άλλο,καθώς η λανθάνουσα θερμότητα που απελευθερώνεται από την στερεοποίηση του νερού λιώνει το εξωτερικό περίβλημα,κάτι που επιτρέπει τη συνένωση κόκκων μεταξύ τους.Όταν ο χαλαζόκοκκος γίνει αρκετά βαρύς ώστε να μην παρασύρεται απ' τον άνεμο και να μην μπορεί να συγκρατηθεί από τα ανοδικά ρεύματα που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια των καταιγίδων, πέφτει προς το έδαφος.

 Τα μικρά παγωμένα σφαιρίδια που μόλις δημιουργήθηκαν(χαλάζι),έχουν μόλις αποκτήσει βάρος, που τους επιτρέπει να πέσουν στο έδαφος.Όμως πολλές φορές,ανάλογα με το πόσο ισχυροί είναι οι άνεμοι, μπορεί αυτά τα μικρά παγωμένα σφαιρίδια να "ξανατραβηχτούν" πάνω αρκετές φορές.Σε κάθε ταξίδι που κάνουν προς τα πάνω, προστίθεται και μία επιπλέον στρώση πάγου πάνω τους, με αποτέλεσμα να μεγαλώνουν όλο και περισσότερο. 

 Ο λόγος που φτάνει στη γη σε στέρεη μορφή(πάγος) και όχι σε υγρή,είναι επειδή πολύ απλά,δεν πρόλαβε να λιώσει,επειδή πέφτει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.Είναι σαν να πετάμε ένα μικρό παγάκι από την ταράτσα της πολυκατοικίας μας:θα φτάσει στο έδαφος σαν παγάκι γιατί δεν θα έχει προλάβει να λιώσει.

ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΧΑΛΑΖΙΟΥ

 Ανάλογα με το πόσο δυνατοί άνεμοι υπάρχουν και πόσο μεγάλη είναι η τάση των ανέμων,να τραβήξουν "βαρέα" αντικείμενα ψηλά,ανάλογο μέγεθος θα έχει και το χαλάζι.

Ένας πολύ μεγάλος κόκκος από χαλάζι

 Οι κόκκοι του χαλαζιού μπορεί να έχουν μέγεθος από μερικά χιλιοστά μέχρι μερικά εκατοστά,δηλαδή μπορούν να έχουν μέγεθος όσο ένα μικρό μπιζέλι,ή στη χειρότερη,μπορεί να έχουν το μέγεθος ενός μεγάλου πορτοκαλιού.Σπάνια μπορεί να φτάσουν και στο μέγεθος μπάλας του τένις ή και ακόμα μεγαλύτερα μεγέθη.

ΣΧΗΜΑ ΧΑΛΑΖΙΟΥ

 Αν κάνουμε ανατομία ένα παγωμένο σφαιρίδιο χαλαζιού,θα δούμε ότι αποτελείται από πολλές στρώσεις,η μία μέσα στην άλλη,ακριβώς σαν το κρεμμύδι.

Το σχήμα τους συνήθως είναι σχεδόν σφαιρικό ή ελλειπτικό σαν μικρού αυγού ή μερικές φορές σαν μικρού αχλαδιού 

 Το σχήμα τους εξαρτάται από τον τρόπο που στριφογυρίζουν μέσα στα σύννεφα πριν πέσουν.Συνήθως είναι σχεδόν σφαιρικό ή ελλειπτικό σαν μικρού αυγού ή μερικές φορές σαν μικρού αχλαδιού.Κατά καιρούς πάντως έχουν πέσει και χαλαζόκοκκοι με αγκαθωτές προεξοχές.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΛΑΖΙ

 Το χαλάζι προκαλεί εκτεταμένες καταστροφές σε καλλιέργειες,αυτοκίνητα, αεροσκάφη και γυάλινες κατασκευές,ιδιαίτερα όσες έχουν γυάλινες οροφές.Σπανιότερα έχουν αναφερθεί ακόμα και θάνατοι ανθρώπων που εκτέθηκαν σε πολύ έντονη χαλαζόπτωση,λόγω θανατηφόρων κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων.

Καταστροφή γυάλινης κατασκευής από το χαλάζι

 Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί μέθοδοι ανίχνευσης των καταιγίδων που μπορούν να προκαλέσουν χαλαζόπτωση,με χρήση ραντάρ και μετεωρολογικών δορυφόρων,όμως το άσχημο είναι ότι πρακτικά είναι δύσκολο να υπάρξει εκ των προτέρων εκτίμηση πόσο βαρύ θα είναι το χαλάζι.

ΧΑΛΑΖΙ

ΧΑΛΑΖΙ

ΧΑΛΑΖΙ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 Χαλάζι είναι μία μορφή υετού,που αποτελείται από πολλά κομμάτια πάγου,μορφής σφαιριδίων ή άλλων σχημάτων.

Χαλάζι είναι μία μορφή υετού,που αποτελείται από πολλά κομμάτια πάγου,μορφής σφαιριδίων ή άλλων σχημάτων

 Με λίγα λόγια το χαλάζι είναι μία μορφή βροχόπτωσης,που πέφτει από τον ουρανό,όχι υπό μορφή βροχής,αλλά υπό μορφή παγωμένων σφαιριδίων.

Το χαλάζι είναι μία μορφή βροχόπτωσης,που πέφτει από τον ουρανό,όχι υπό μορφή βροχής,αλλά υπό μορφή παγωμένων σφαιριδίων

 Χαλαζόκοκκοι ονομάζονται τα κομμάτια πάγου που έχουν μορφή σφαιριδίων ή άλλων σχημάτων και πέφτουν κατά τη διάρκεια καταιγίδων,από μεγάλα καταιγιδοφόρα σύννεφα (σωρειτομελανίες).

Χαλαζόκοκκοι ονομάζονται τα κομμάτια πάγου που έχουν μορφή σφαιριδίων ή άλλων σχημάτων και πέφτουν κατά τη διάρκεια καταιγίδων,από μεγάλα καταιγιδοφόρα σύννεφα (σωρειτομελανίες)

 Χαλαζόπτωση ονομάζεται το φαινόμενο της πτώσης του χαλαζιού. 

Χαλαζόπτωση

 Χαλαζοθύελλα λέγεται το φαινόμενο όταν κατά την χαλαζόπτωση πέφτουν τεράστιες ποσότητες χαλαζόκοκκων μεγάλου μεγέθους και βάρους επί αρκετά λεπτά.

Προειδοποιητικό σημάδι για πιθανή χαλαζόπτωση είναι συχνά ένα  χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα που παίρνουν τα σύννεφα

 Προειδοποιητικό σημάδι για πιθανή χαλαζόπτωση είναι συχνά ένα  χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα που παίρνουν τα σύννεφα.

ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΧΑΛΑΖΙΟΥ

 Για να δημιουργηθεί το χαλάζι,θα πρέπει να συμβούν πολλά πράγματα μαζί.Αρχικά,θα πρέπει να δημιουργηθούν σύννεφα φορτωμένα με μεγάλη ποσότητα υγρασίας και σε ύψος τουλάχιστον 15 χιλιομέτρων.Η θερμοκρασία σε αυτά τα ύψη είναι τόσο χαμηλή,που μπορούν πολύ εύκολα να παγώσουν τα σταγονίδια που υπάρχουν στα σύννεφα. 

 Το χαλάζι εμφανίζεται όταν η υγρασία της ατμόσφαιρας συμπυκνώνεται πάνω σε σκόνη ή άλλα κέντρα συμπύκνωσης,τα οποία μπορεί να είναι μικρά έντομα ή κρύσταλλοι πάγου,ενώ η θερμοκρασία είναι κάτω από τους 0° Κελσίου.Οι μικροί πυρήνες των κόκκων που σχηματίζονται κατ' αυτό τον τρόπο μεγαλώνουν γρήγορα, καθώς η τάση των κορεσμένων ατμών πάνω από τον πάγο είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη πάνω από νερό.

Το χαλάζι εμφανίζεται όταν η υγρασία της ατμόσφαιρας συμπυκνώνεται πάνω σε σκόνη ή άλλα κέντρα συμπύκνωσης, τα οποία μπορεί να είναι μικρά έντομα ή κρύσταλλοι πάγου, ενώ η θερμοκρασία είναι κάτω από τους 0° Κελσίου

 Οι κόκκοι μπορούν να μεγαλώσουν κι άλλο,καθώς η λανθάνουσα θερμότητα που απελευθερώνεται από την στερεοποίηση του νερού λιώνει το εξωτερικό περίβλημα,κάτι που επιτρέπει τη συνένωση κόκκων μεταξύ τους.Όταν ο χαλαζόκοκκος γίνει αρκετά βαρύς ώστε να μην παρασύρεται απ' τον άνεμο και να μην μπορεί να συγκρατηθεί από τα ανοδικά ρεύματα που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια των καταιγίδων, πέφτει προς το έδαφος.

 Τα μικρά παγωμένα σφαιρίδια που μόλις δημιουργήθηκαν(χαλάζι),έχουν μόλις αποκτήσει βάρος, που τους επιτρέπει να πέσουν στο έδαφος.Όμως πολλές φορές,ανάλογα με το πόσο ισχυροί είναι οι άνεμοι, μπορεί αυτά τα μικρά παγωμένα σφαιρίδια να "ξανατραβηχτούν" πάνω αρκετές φορές.Σε κάθε ταξίδι που κάνουν προς τα πάνω, προστίθεται και μία επιπλέον στρώση πάγου πάνω τους, με αποτέλεσμα να μεγαλώνουν όλο και περισσότερο. 

 Ο λόγος που φτάνει στη γη σε στέρεη μορφή(πάγος) και όχι σε υγρή,είναι επειδή πολύ απλά,δεν πρόλαβε να λιώσει,επειδή πέφτει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.Είναι σαν να πετάμε ένα μικρό παγάκι από την ταράτσα της πολυκατοικίας μας:θα φτάσει στο έδαφος σαν παγάκι γιατί δεν θα έχει προλάβει να λιώσει.

ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΧΑΛΑΖΙΟΥ

 Ανάλογα με το πόσο δυνατοί άνεμοι υπάρχουν και πόσο μεγάλη είναι η τάση των ανέμων,να τραβήξουν "βαρέα" αντικείμενα ψηλά,ανάλογο μέγεθος θα έχει και το χαλάζι.

Ένας πολύ μεγάλος κόκκος από χαλάζι

 Οι κόκκοι του χαλαζιού μπορεί να έχουν μέγεθος από μερικά χιλιοστά μέχρι μερικά εκατοστά,δηλαδή μπορούν να έχουν μέγεθος όσο ένα μικρό μπιζέλι,ή στη χειρότερη,μπορεί να έχουν το μέγεθος ενός μεγάλου πορτοκαλιού.Σπάνια μπορεί να φτάσουν και στο μέγεθος μπάλας του τένις ή και ακόμα μεγαλύτερα μεγέθη.

ΣΧΗΜΑ ΧΑΛΑΖΙΟΥ

 Αν κάνουμε ανατομία ένα παγωμένο σφαιρίδιο χαλαζιού,θα δούμε ότι αποτελείται από πολλές στρώσεις,η μία μέσα στην άλλη,ακριβώς σαν το κρεμμύδι.

Το σχήμα τους συνήθως είναι σχεδόν σφαιρικό ή ελλειπτικό σαν μικρού αυγού ή μερικές φορές σαν μικρού αχλαδιού 

 Το σχήμα τους εξαρτάται από τον τρόπο που στριφογυρίζουν μέσα στα σύννεφα πριν πέσουν.Συνήθως είναι σχεδόν σφαιρικό ή ελλειπτικό σαν μικρού αυγού ή μερικές φορές σαν μικρού αχλαδιού.Κατά καιρούς πάντως έχουν πέσει και χαλαζόκοκκοι με αγκαθωτές προεξοχές.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΛΑΖΙ

 Το χαλάζι προκαλεί εκτεταμένες καταστροφές σε καλλιέργειες,αυτοκίνητα, αεροσκάφη και γυάλινες κατασκευές,ιδιαίτερα όσες έχουν γυάλινες οροφές.Σπανιότερα έχουν αναφερθεί ακόμα και θάνατοι ανθρώπων που εκτέθηκαν σε πολύ έντονη χαλαζόπτωση,λόγω θανατηφόρων κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων.

Καταστροφή γυάλινης κατασκευής από το χαλάζι

 Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί μέθοδοι ανίχνευσης των καταιγίδων που μπορούν να προκαλέσουν χαλαζόπτωση,με χρήση ραντάρ και μετεωρολογικών δορυφόρων,όμως το άσχημο είναι ότι πρακτικά είναι δύσκολο να υπάρξει εκ των προτέρων εκτίμηση πόσο βαρύ θα είναι το χαλάζι.

ΤΕΧΝΗΤΗ ΒΡΟΧΗ

ΤΕΧΝΗΤΗ ΒΡΟΧΗ

ΤΕΧΝΗΤΗ ΒΡΟΧΗ

 Τεχνητή βροχή ονομάζεται  η μέθοδος δημιουργίας βροχόπτωσης μη φυσικής,δηλαδή μη εκδηλούμενης από μόνη της,παρά αυτό τούτο το αποτέλεσμα.

 Η ανακάλυψη της αναγκαιότητας και χρησιμότητας των πυρήνων συμπύκνωσης (παγοκρυστάλλων,αλάτων κ.λπ.) καθώς και του προσδιορισμού του πάχους των νεφών οδήγησε περί το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην επινόηση μεθόδου τεχνητής βροχής.

Τεχνητή βροχή ονομάζεται  η μέθοδος δημιουργίας βροχόπτωσης μη φυσικής,δηλαδή μη εκδηλούμενης από μόνη της,παρά αυτό τούτο το αποτέλεσμα

 Για τέτοιους σκοπούς επιλέγονται συνήθως ευμεγέθη νέφη,που ψεκάζονται είτε από αεροπλάνο,που υπερίπταται αυτών,είτε με ειδικά επίγεια μηχανήματα τύπου πυροβόλων,είτε μ' εκτόξευση ειδικών πυραύλων από το έδαφος,εφοδιασμένα με κατάλληλους πυρήνες συμπύκνωσης π.χ. διοξείδιο του άνθρακα,ο λεγόμενος "ξηρός πάγος",ή δια μορίων ιωδιούχου αργύρου.Αυτή η μέθοδος έχει αποδώσει ικανοποιητικά αποτελέσματα μέχρι του σημείου να χρησιμοποιείται και σε εμπορική κλίμακα.Η,πολλές φορές όμως,αναστολή της μεθόδου αυτής είναι το υψηλό κόστος σε σχέση προς τη ποσότητα της βροχής που προκαλείται.

Η τεχνητή βροχή

 Σε έναν τόπο είναι δυνατό να προκληθεί τεχνητή βροχή,αρκεί πάνω από αυτόν να υπάρχουν βροχοφόρα νέφη.Αυτό πέτυχαν οι Langmuir-Schaefer,οι οποίοι έσπειραν σε σύννεφο που βρισκόταν σε υπέρτηξη μικρή ποσότητα μεριδίων «ξηρού πάγου»,δηλαδή στερεού διοξειδίου του άνθρακα (CO2),του οποίου η θερμοκρασία είναι –80 °C.Λόγω της μεγάλης και απότομης μείωσης της θερμοκρασίας στο σύννεφο,η κατάσταση της υπέρτηξης των νεφοσταγονιδίων παύει να υπάρχει και το σύννεφο των υδροσταγονιδίων εξαφανίζεται στη θέση του αιωρούνται μικροσκοπικά κρυστάλλια πάγου τα οποία δίνουν,σύμφωνα με το φαινόμενο Bergeron,χιόνι ή βροχή (χιόνι λιωμένο),ανάλογα με τη θερμοκρασία κοντά στη Γη.Σύμφωνα με τη βελτιωμένη μέθοδο Langmuir αντί διοξειδίου του άνθρακα χρησιμοποιείται ο ιωδιούχος άργυρος.

Σήμερα η τεχνητή βροχή περιλαμβάνεται και σε σχεδιασμούς πολεμικών δραστηριοτήτων

 Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι με την ίδια ακριβώς μέθοδο παρεμποδίζεται και η εξέλιξη των σωρειτομόρφων νεφών σε καταιγιδοφόρα νέφη προλαμβάνοντας έτσι τη πτώση χάλαζας.Επίσης με παρόμοιους βομβαρδισμούς από αεροπλάνου των τροπικών κυκλώνων επιτυγχάνεται η εξασθένησή τους σε ποσοστό που φθάνει από 20% μέχρι ακόμη και 40%.

 Σήμερα η τεχνητή βροχή περιλαμβάνεται και σε σχεδιασμούς πολεμικών δραστηριοτήτων.Επίσης με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζεται και η απλή μέθοδος ποτίσματος κήπων και μεγάλων καλλιεργειών δια περιστρεφομένων ακροφυσίων υδροδικτύων. 

ΒΡΟΧΗ

ΒΡΟΧΗ

ΒΡΟΧΗ

  Βροχή ονομάζεται η πτώση, στην επιφάνεια της Γης, με τη μορφή σταγόνων νερού, των συμπυκνωμένων υδρατμών της ατμόσφαιρας. Είναι ένα από τα κυριότερα μετεωρολογικά φαινόμενα κατά το οποίο τα υδροσταγονίδια στα σύννεφα ενώνονται μεταξύ τους, βαραίνουν, υπερνικούν την αντίσταση του αέρα, παύουν να αιωρούνται και αφού σχηματίσουν μεγάλες υδροσταγόνες πέφτουν στη γη.

Βροχή ονομάζεται η πτώση, στην επιφάνεια της Γης, με τη μορφή σταγόνων νερού, των συμπυκνωμένων υδρατμών της ατμόσφαιρας

  Για να σχηματιστεί σύννεφο υδροσταγονιδίων απαιτούνται υδρατμοί, οι οποίοι προέρχονται από τα νερά της επιφάνειας της Γης (λίμνες, ποτάμια, θάλασσες κ.ά.). Αυτά εξατμίζονται, δηλαδή μεταβάλλονται από υγρή μάζα νερού σε αέρια μάζα υδρατμών. Αποτέλεσμα της αύξησης της ποσότητας των υδρατμών είναι η αύξηση της μερικής πίεσής τους (f) πάνω στην επιφάνεια των υγρών. Θεωρητικά, αυτή η μερική πίεση μπορεί να φτάσει σε ένα μέγιστο όριο, το οποίο λέγεται «τάση κορεσμού» των υδρατμών (F), η οποία εξαναγκάζει να σταματήσει το φαινόμενο της εξάτμισης και έτσι να μην παράγονται άλλοι υδρατμοί. Παρατηρούμε δηλαδή ότι όσο η διαφορά F-f είναι διαφορετική από το μηδέν, έχουμε αναπαραγωγή των υδρατμών. Στην ελεύθερη ατμόσφαιρα, λόγω της απομάκρυνσης από τον άνεμο των υδρατμών που βρίσκονται πάνω από την επιφάνεια του νερού, δεν πετυχαίνεται σχεδόν ποτέ η τάση κορεσμού. Μόνο κατά την πλήρη άπνοια μειώνεται η εξάτμιση δραστικά.

 Για να σχηματιστεί σύννεφο υδροσταγονιδίων απαιτούνται υδρατμοί, οι οποίοι προέρχονται από τα νερά της επιφάνειας της Γης 

 Οι υδρατμοί που παράγονται από την εξάτμιση των υδάτινων επιφανειών διαδίδονται στον ατμοσφαιρικό χώρο με τη διάχυση που προκαλείται από τους ανέμους και τις κατακόρυφες κινήσεις των αέριων μαζών. Η ποσότητα των υδρατμών στη μονάδα του όγκου του ατμοσφαιρικού αέρα, μειώνεται κατά κανόνα με το ύψος και το γεωγραφικό πλάτος, ενώ είναι διαφορετική από τον έναν τόπο στον άλλο και σε διαφορετικές στιγμές και, πολύ περισσότερο, εποχές στον ίδιο τόπο. Σε κάθε τιμή της θερμοκρασίας του αέρα αντιστοιχεί ορισμένη μάζα υδρατμών, την οποία κατ’ ανώτατο όριο μπορεί να συγκρατήσει αυτός. Όταν φτάσει αυτό το όριο, ο αέρας λέγεται «κορεσμένος με υδρατμούς» και η αντίστοιχη θερμοκρασία λέγεται «θερμοκρασία δρόσου». Όταν αυξάνεται η θερμοκρασία, και αυξάνεται πάλι η ποσότητα των υδρατμών, επέρχεται νέος κορεσμός και κατά συνέπεια έχουμε νέα θερμοκρασία δρόσου. Αν οι υδρατμοί που υπάρχουν στον αέρα υπερβούν την κατάσταση κορεσμού, σε μια δοσμένη θερμοκρασία, η ποσότητα που περισσεύει συμπυκνώνεται και αποβάλλεται σε υγρή (νεροσταγονίδια) ή στερεή (νεροπαγοκρυστάλλια, πάχνη) μορφή.

  Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι ο αέρας είναι δυνατό να κορεστεί με δύο τρόπους: 
α) με αύξηση της ποσότητας των υδρατμών, σε σταθερή θερμοκρασία, 
β) με ψύξη ως τη θερμοκρασία δρόσου, ενώ η ποσότητα των υδρατμών παραμένει αμετάβλητη και η πίεση σταθερή.

  Για να προσδιορίσουμε την ποσότητα των υδρατμών στον ατμοσφαιρικό χώρο, χρησιμοποιούμε τον ορισμό της «σχετικής υγρασίας», η οποία είναι «ο λόγος της μάζας των υδρατμών σε ορισμένο όγκο αέρα προς τη μάζα των υδρατμών που απαιτούνται για να κορεστεί αυτός ο όγκος στην ίδια θερμοκρασία». Ο εντελώς ξηρός αέρας έχει σχετική υγρασία μηδέν, ενώ ο κορεσμένος έχει εκατό, με βάση την υγρομετρική κλίμακα που κλιμακώνεται από 0 ως 100 βαθμούς.

  Για να σχηματιστούν τα παραπάνω υδροσταγονίδια ή νεφοπαγοκρυστάλλια απαιτούνται πάντα κατάλληλα μερίδια ή αλλιώς «πυρήνες υδροσυμπύκνωσης», που να παρουσιάζουν συνάφεια με τους υδρατμούς. Τέτοιοι πυρήνες είναι τα σωματίδια καυσαερίων, με διάμετρο 0,002-0,01 χιλιοστά, τα μερίδια του ακαθάριστου θαλάσσιου άλατος, με διάμετρο 0,0001-0,001 χιλιοστά, η σκόνη που αιωρείται στην ατμόσφαιρα διαμέτρου 0,0001-0,002 χιλιοστών κ.ά.

Μπορούμε τώρα να περιγράψουμε το σχηματισμό της βροχής ως εξής:

  Αέριες μάζες, που περιέχουν ποσότητες υδρατμών, ψύχονται με τρεις τρόπους: 
α) με ακτινοβολία της θερμότητάς τους, 
β) με την ανοδική κίνησή τους στον ατμοσφαιρικό χώρο, οπότε εκτονώνονται λόγω της μικρότερης πίεσης στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, 
γ) με μείξη μιας θερμής και μιας ψυχρής αέριας μάζας.

  Αποτέλεσμα της ψύξης των αέριων μαζών είναι η αύξηση της σχετικής υγρασίας τους έως ότου φτάσουν στο σημείο του κόρου, οπότε με τη βοήθεια των πυρήνων υδροσυμπύκνωσης σχηματίζονται τα πρώτα νεφοσταγονίδια, τα οποία έχουν διάμετρο 0,01-0,1 χιλιοστά και παγώνουν ενδεχόμενα σε θερμοκρασία μεταξύ 0°C και –10°C, βρίσκονται δηλαδή συχνά σε κατάσταση υπέρτηξης. Τα σωματίδια αυτά δεν πέφτουν στην επιφάνεια της Γης, αλλά συνεχίζουν να αιωρούνται στην ατμόσφαιρα, επειδή εμποδίζονται από την αντίσταση του αέρα και από τις δυνάμεις συνάφειας που υπάρχουν μεταξύ τους. Μεγάλες ποσότητες σωματιδίων αποτελούν τους διάφορους σχηματισμούς των νεφών. Με τον καιρό τα νεφοσταγονίδια αυτά αυξάνουν τη διάμετρό τους με την προσθήκη άλλων υδρατμών ή σταγονιδίων, έως ότου γίνει η διάμετρος μεγαλύτερη των 0,5 χιλιοστών, οπότε σχηματίζονται οι βροχοσταγόνες. Αυτές πέφτουν με αρκετά μεγάλη ταχύτητα 2,8-10 m/sec και υπερνικώντας τις δυνάμεις αντίστασης φτάνουν στην επιφάνεια της Γης. Όταν μια βροχοσταγόνα πέφτει μέσα σε ένα σύννεφο, τα μικρότερα νεφοσταγονίδια απωθούνται πλάγια, ενώ τα μεγαλύτερα συσσωματώνονται με αυτήν κατά τη σύγκρουση. Η βροχοσταγόνα πέφτοντας προκαλεί απότομη απόκλιση των γραμμών ροής του αέρα στο μπρος μέρος της και ελαφρή σύγκλισή τους αμέσως πίσω της. Στο χώρο τον οποίο αφήνει πίσω της όταν πέφτει, παρουσιάζεται μείωση της αντίστασης του αέρα. Γι’ αυτό άλλες βροχοσταγόνες ακολουθούν την προηγούμενη, κινούνται ταχύτερα κατά την πτώση και παγιδεύονται κατά κάποιο τρόπο στο χώρο αυτόν· προλαβαίνουν τη σταγόνα που προπορεύεται και συσσωματώνονται με αυτήν, αυξάνοντας το μέγεθός της. Αν η θερμοκρασία στο σύννεφο είναι από –10°C ως –40°C, τότε υπάρχει σε αυτό μείγμα παγοκρυστάλλων και υδροσταγονιδίων. Τα τελευταία εξατμίζονται και συμπυκνώνονται στους παγοκρυστάλλους, οπότε αυτοί αυξάνουν τον όγκο και το βάρος τους και πέφτουν στη Γη. Ανάλογα με τη θερμοκρασία που υπάρχει κοντά στη Γη, τα παγοκρυστάλλια φτάνουν στην επιφάνεια ή ως χιόνι ή ως βροχή (φαινόμενο Bergeron).